"เกลียดความเงียบเหงา ที่ก่อตัวในใจฉัน"

เรื่องมันมีอยู่ว่านาง ถอดเมาส์ฉันตอนที่ฉันทำงาน ถอดเมาส์ฉันถ้าตอนที่ฉันทำงานอยู่ฉันรู้สึกไม่โอเคฉันก็เลยมาโพสต์ประจานแล้วทีนี้นางก็เลยรู้สึกไม่ดีกับฉันแต่ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรต่อ ต่อเขาก็ยังจะมาถอดสายเม

ฉันเดินทางผ่านความมืดมน ไร้ดาว ท่ามกลางความเงียบเหงา อ้างว้าง อยู่กับหัวใจที่สับสน อยากจะตามหาความจริงบางอย่าง และมันก็คงไม่สายเกินไป อยากรู้ ความรักที่ได้พบเจอ นั้น เป็นความจริงหรือมายา เพราะบางอย่า

@ ใจเธอฉันแค่นั้น  จบพลัน ทุกสิ่งแท้พัลวัน  เกี่ยวข้อง หยัดยืนอยู่ด้วยกัน  คำตอบ จักสุขสมหวังต้อง  ก่อเกื้อสร้างสหาย

....สัตว์โลก โศกตรอมตรม.......ทุกข์ระทม น้ำมือใคร ผู้ใด ก่อกรรมไว้......................โลกหมองไหม้ ทุกวารวัน ....เหตุขาด รักเมตตา...............ใช่ดินฟ้า แกล้งเดียดฉันท์ โลภหลง โกรธเกลียดกัน.......

การสอนแบบ เอาบุญมาขาย เอานรกมาขู่ กลยุทธขายศรัทธาสร้างภาพ จะทำให้คนรุ่นใหม่หันหลังให้ศาสนา เป็นการทำลายแก่นแท้ของศาสนาให้เหลือแต่เปลือก นี่จึงเป็นเหตุผลหลักที่ผมมีการตำหนิโต้แย้ง ในทุกกระทู้ที่ผมตอบ

ครั้งหนึ่งเมื่อเกือบหนึ่งปีได้แล้ว ผู้ชายที่ฉันหลงรักข้างเดียวคนหนึ่ง ได้ขอร้องฉันเรื่องหนึ่ง เขาขอร้องให้ฉันให้อภัยผู้หญิงอีกคน แล้วเขาก็จะให้อภัยฉัน ... *ฉันกับผู้หญิงคนนั้นทะเลาะกันเรื่องอะไรไม่รู

คือ แม่รังแกฉันของแท้เลย  แย่จ้ ก็ แม่โจ้นี่ละ น่าเกลียด สงสารกิฟเลย ลูกตัวเองแย่ เงินเขาก็จะเอา น่าเกลียดจริงๆ   ในบรรดาครอบครัวพ่อแม่ บ้านนี้ ดำจริงๆ   และ ไม่ชอบ บทที่หนูดี

คือฉันเป็นคน เงียบๆไม่ค่อยสุงสิงกับใคร แต่มันมีเพื่อนอยู่คนนึง ที่เหมือนจะดี แต่ก็เหมือนจะเลวเช่นกัน มันเป็นคนที่พูดมากน่ารำคาญ แต่มันก็เป็นคนเดียวที่ฉันคุยด้วยและสนิทที่สุด แต่อยู่ไปอยู่มา มันก็เริ่ม