มันยาวหน่อยนะคะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ
คือเรามีพี่น้อง 5 คน เราเป็นพี่สุด และเป็นคนเดียวที่ไม่ใช่ลูกของพ่อน้องอีก 4 คน แม่ไม่ได้ตั้งใจมีเรา ตั้งแต่คลอดแม่เราก็ไปทำงาน กทม. ทิ้งเราอยู่กับยายกับป้า กลับมาตอนเรา 6 ขวบ ตั้งแต่จำความได้ ตลอด23 ปีที่เกิดมา เรารู้สึกว่าเราไม่เคยได้ความรักจากแม่เลย นอกจากเวลาที่เราให้เงินแม่ บ้านเราค่อนข้างยากจน เราต้องทำงานทุกอย่าง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ตั้งแต่ 9 ขวบ เราเริ่มทำงานจริงจัง และเงินทุกบาท แม่เราเก็บหมด (เราจำได้ขึ้นใจตอนเราไปรับจ้างเสียบมันได้เงินมา 150 บาท เราจะไม่ให้แม่ เราขอไว้ซื้ออะไรที่เราชอบ ละตอนนั้นมีงานศพคนรู้จัก เราบอกให้แม่มารับไปกินข้าว แม่บอกไม่มา หาเงินเองได้ ก็ซื้อกินเองสิ เราโคตรเจ็บ แต่พอเราบอกว่า งั้นก็เอาเงินไป แม่ถึงมารับเราไปกินข้าวงานศพ) มันเป็นแบบนี้ตลอดจนเราโต ตอนเราต่อยมวยได้เงิน แม่ก็เก็บของเราทุกบาท เราขอก็ได้แค่ 50-100 บาท ทุกครั้ง แตกต่างจากน้องๆ ที่ต่อยมวยได้กี่บาท แม่ก็ไม่เคยเก็บเลย และอ้างว่า น้องยังเด็ก เดี๋ยวมันงอแง ละเราอ่ะ เราโตมากแล้วหรอ เราแค่ 10 กว่าขวบเอง ละพออายุ 14 เราไปเรียน รร.กีฬา แม่ก็ไม่เคยส่งเสียเราเลย ให้เงินแบบนับจำนวนเงินได้เลย เราได้แต่ขอพี่สาว ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องตลอด จนเราติดทีมชาติ เราก็เลิกขอทุกคน และส่งเสียให้ทุกคนด้วยซ้ำ ตลอดเวลาที้มาอยู่ รร.กีฬา หรือเก็บตัวอยู่ไหนก็ตาม แม่ไม่เคยโท ไม่เคยทักมาถามเราเลย "ว่าซ้อมเหนื่อยไหม แข่งเป็นยังไง มีเงินใช้ไหม สบายดีไหม " ทุกครั้งที่แม่ทักมา ก็จะมีแต่ขอเงินตลอด
เราเคยให้เงินสดแม่ เกือบ 3 ล้าน แม่ก็ไปออกรถ ทำนู้นทำนี่ ภายในเวลา2 เดือน เงินหมด และภายใน 1 ปี รถโดนยึด แต่เราไม่เคยโกธรเลยนะ ไม่ได้น้อยใจด้วย เพราะเราไมไ่ด้สนิทกับแม่อยู่แล้ว แต่มันรู้สึกอึดอัด ที่ทำไมเวลาเราไม่ให้เงินหรือขอเงินเรายาก แม่ชอบโกธร ชอบพูดประชด เหมือนเราเป็นคนไม่ดี อกตัญญู มันอคดอีดแบบบอกไม่ถูก อยากหนีไปอยู่ไกล
ที่ตัดสินใจโพส เพราะวันนี้ทั้งวันแม่ไม่คุยกับเราเลย เพราะอะไรเรายังไม่รู้เลย แต่ที่เดาๆได้ก็คือ แม่ให้น้องมาขอเงินไปซื้อ ถุงมือล้างจาน เราบอก ไม่มีแล้ว หมดแล้ว หลังจากนั้นแม่ก็ไม่คัยกับเราอีกเลย เราอึดอัด อยากไปอยู่ไกลๆ ถ้าไม่ติดว่า มีโควิด-19 เราจะไปอยู่ที่ไหนก็ได้ เห่อ มีใครเป็นแบบเราบ้างคะ แต่เราพิมพ์วนไปวนมานะ ไม่รู้จะอธิบายแบบไหน ขอบคุณนะคะ ที่รับฟังและแลกเปลี่ยนคงามคิดเห็น ขอบคุณจริงๆค่ะ 🙏🏻
แม่รักเรา หรือรักแค่เงินของเราคะ?
คือเรามีพี่น้อง 5 คน เราเป็นพี่สุด และเป็นคนเดียวที่ไม่ใช่ลูกของพ่อน้องอีก 4 คน แม่ไม่ได้ตั้งใจมีเรา ตั้งแต่คลอดแม่เราก็ไปทำงาน กทม. ทิ้งเราอยู่กับยายกับป้า กลับมาตอนเรา 6 ขวบ ตั้งแต่จำความได้ ตลอด23 ปีที่เกิดมา เรารู้สึกว่าเราไม่เคยได้ความรักจากแม่เลย นอกจากเวลาที่เราให้เงินแม่ บ้านเราค่อนข้างยากจน เราต้องทำงานทุกอย่าง ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ตั้งแต่ 9 ขวบ เราเริ่มทำงานจริงจัง และเงินทุกบาท แม่เราเก็บหมด (เราจำได้ขึ้นใจตอนเราไปรับจ้างเสียบมันได้เงินมา 150 บาท เราจะไม่ให้แม่ เราขอไว้ซื้ออะไรที่เราชอบ ละตอนนั้นมีงานศพคนรู้จัก เราบอกให้แม่มารับไปกินข้าว แม่บอกไม่มา หาเงินเองได้ ก็ซื้อกินเองสิ เราโคตรเจ็บ แต่พอเราบอกว่า งั้นก็เอาเงินไป แม่ถึงมารับเราไปกินข้าวงานศพ) มันเป็นแบบนี้ตลอดจนเราโต ตอนเราต่อยมวยได้เงิน แม่ก็เก็บของเราทุกบาท เราขอก็ได้แค่ 50-100 บาท ทุกครั้ง แตกต่างจากน้องๆ ที่ต่อยมวยได้กี่บาท แม่ก็ไม่เคยเก็บเลย และอ้างว่า น้องยังเด็ก เดี๋ยวมันงอแง ละเราอ่ะ เราโตมากแล้วหรอ เราแค่ 10 กว่าขวบเอง ละพออายุ 14 เราไปเรียน รร.กีฬา แม่ก็ไม่เคยส่งเสียเราเลย ให้เงินแบบนับจำนวนเงินได้เลย เราได้แต่ขอพี่สาว ที่เป็นลูกพี่ลูกน้องตลอด จนเราติดทีมชาติ เราก็เลิกขอทุกคน และส่งเสียให้ทุกคนด้วยซ้ำ ตลอดเวลาที้มาอยู่ รร.กีฬา หรือเก็บตัวอยู่ไหนก็ตาม แม่ไม่เคยโท ไม่เคยทักมาถามเราเลย "ว่าซ้อมเหนื่อยไหม แข่งเป็นยังไง มีเงินใช้ไหม สบายดีไหม " ทุกครั้งที่แม่ทักมา ก็จะมีแต่ขอเงินตลอด
เราเคยให้เงินสดแม่ เกือบ 3 ล้าน แม่ก็ไปออกรถ ทำนู้นทำนี่ ภายในเวลา2 เดือน เงินหมด และภายใน 1 ปี รถโดนยึด แต่เราไม่เคยโกธรเลยนะ ไม่ได้น้อยใจด้วย เพราะเราไมไ่ด้สนิทกับแม่อยู่แล้ว แต่มันรู้สึกอึดอัด ที่ทำไมเวลาเราไม่ให้เงินหรือขอเงินเรายาก แม่ชอบโกธร ชอบพูดประชด เหมือนเราเป็นคนไม่ดี อกตัญญู มันอคดอีดแบบบอกไม่ถูก อยากหนีไปอยู่ไกล
ที่ตัดสินใจโพส เพราะวันนี้ทั้งวันแม่ไม่คุยกับเราเลย เพราะอะไรเรายังไม่รู้เลย แต่ที่เดาๆได้ก็คือ แม่ให้น้องมาขอเงินไปซื้อ ถุงมือล้างจาน เราบอก ไม่มีแล้ว หมดแล้ว หลังจากนั้นแม่ก็ไม่คัยกับเราอีกเลย เราอึดอัด อยากไปอยู่ไกลๆ ถ้าไม่ติดว่า มีโควิด-19 เราจะไปอยู่ที่ไหนก็ได้ เห่อ มีใครเป็นแบบเราบ้างคะ แต่เราพิมพ์วนไปวนมานะ ไม่รู้จะอธิบายแบบไหน ขอบคุณนะคะ ที่รับฟังและแลกเปลี่ยนคงามคิดเห็น ขอบคุณจริงๆค่ะ 🙏🏻