เราคบกับแฟนเก่ามา5ปีเข้าปีที่6เริ่มมีปัญหากันเหมือนจะไปกันไม่รอดเลยลองห่างกันดูแต่เรายังติดต่อกันตลอดยังคุยกันทุกวันแค่ไม่เหมือนเดิมเราคุยกันไว้ว่าถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งคุยกับใครแล้วคิดว่าใช่หรือมีความสุขกว่าสามารถไปได้เลย
ในตอนนั้นเราคิดว่าถ้าเกิดมีคนที่ทำให้เค้ามีความสุขขึ้นมาจริงๆเราจะไม่เสียใจเราจะยินดีกับเขาระหว่างที่ห่างกันต่างคนต่างคุยกับคนอื่น
ไม่ได้ปิดกั้นใครสุดท้ายก็เหมือนเดิมไม่มีใครสามารถเริ่มต้นใหม่กับคนอื่นได้เราก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆเหมือนในความสัมพันธ์ยังมีกันและกันตลอดเวลาไม่มีใครสามารถที่จะตัดใครได้ จนเค้าเจอกับคนๆหนึ่งเขาคุยแล้วคิดว่าน่าจะใช่สำหรับเค้า เค้าปิดบังเรามา1เดือนเต็มๆเค้าอยู่กับคนนั้น
คุยกับคนนั้น((ปกติไม่ว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะคุยกับใครต้องบอกกันตลอด))เรามารู้ทีหลังตอนนั้นยอมรับว่าเคว้งมากทั้งๆที่ทำใจไว้ก่อนหน้านี้แล้วเคยคิดไว้ว่าหากวันไหนเค้าเจอคนที่ใช่เราจะไม่เสียใจแต่เอาเข้าจริงๆเราเองเป็นฝ่ายที่ทำใจไม่ได้เลยแต่เราก็ถอยออกมาเพื่อให้เขามีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเราเสียใจมากเราบล็อคทุกอย่างไม่อยากเห็นอะไรที่เกี่ยวกับเขาแล้วก็คนใหม่ตั้งแต่วันนั้นเราไม่เคยติดต่อเค้าไปอีกเลยแต่ยังคิดถึงทุกวันคิดถึงมากๆบางครั้งคิดถึงจนร้องให้ไม่ว่าจะไปไหนทำอะไรก็มีแต่หน้าเขาเข้ามาแต่เขากลับใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีเราอย่างมีความสุขกับคนใหม่
เราตั้งคำถามกับตัวเองมามายว่าเขาจะคิดถึงเราบ้างไหม เขาลืมเราได้จริงเหรอ ยอมรับว่ายังแอบรอแอบคิดว่าเค้าจะกลับมาบ้าง
เรารู้ว่าสาเหตุที่เราเจ็บอยู่แบบนี้เป็นเพราะตัวเราเองไม่ยอมรับความจริงเอาแต่คิดถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุขทั้งๆที่มันไม่มีวันจะกลับไปได้แล้ว
ผ่านมา5เดือนแล้วเรายังคิดถึงเค้าฝันเห็นเค้าอยู่บ่อยทำอะไรก็ยังนึกถึงเค้าตลอดเราควรทำยังไงดี
ใช้เวลากันนานเท่าไหร่เผื่อที่จะอยู่กับตัวเองโดยมีความสุขเมื่อไม่มีเขา
ในตอนนั้นเราคิดว่าถ้าเกิดมีคนที่ทำให้เค้ามีความสุขขึ้นมาจริงๆเราจะไม่เสียใจเราจะยินดีกับเขาระหว่างที่ห่างกันต่างคนต่างคุยกับคนอื่น
ไม่ได้ปิดกั้นใครสุดท้ายก็เหมือนเดิมไม่มีใครสามารถเริ่มต้นใหม่กับคนอื่นได้เราก็เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆเหมือนในความสัมพันธ์ยังมีกันและกันตลอดเวลาไม่มีใครสามารถที่จะตัดใครได้ จนเค้าเจอกับคนๆหนึ่งเขาคุยแล้วคิดว่าน่าจะใช่สำหรับเค้า เค้าปิดบังเรามา1เดือนเต็มๆเค้าอยู่กับคนนั้น
คุยกับคนนั้น((ปกติไม่ว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะคุยกับใครต้องบอกกันตลอด))เรามารู้ทีหลังตอนนั้นยอมรับว่าเคว้งมากทั้งๆที่ทำใจไว้ก่อนหน้านี้แล้วเคยคิดไว้ว่าหากวันไหนเค้าเจอคนที่ใช่เราจะไม่เสียใจแต่เอาเข้าจริงๆเราเองเป็นฝ่ายที่ทำใจไม่ได้เลยแต่เราก็ถอยออกมาเพื่อให้เขามีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเราเสียใจมากเราบล็อคทุกอย่างไม่อยากเห็นอะไรที่เกี่ยวกับเขาแล้วก็คนใหม่ตั้งแต่วันนั้นเราไม่เคยติดต่อเค้าไปอีกเลยแต่ยังคิดถึงทุกวันคิดถึงมากๆบางครั้งคิดถึงจนร้องให้ไม่ว่าจะไปไหนทำอะไรก็มีแต่หน้าเขาเข้ามาแต่เขากลับใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีเราอย่างมีความสุขกับคนใหม่
เราตั้งคำถามกับตัวเองมามายว่าเขาจะคิดถึงเราบ้างไหม เขาลืมเราได้จริงเหรอ ยอมรับว่ายังแอบรอแอบคิดว่าเค้าจะกลับมาบ้าง
เรารู้ว่าสาเหตุที่เราเจ็บอยู่แบบนี้เป็นเพราะตัวเราเองไม่ยอมรับความจริงเอาแต่คิดถึงช่วงเวลาที่เคยมีความสุขทั้งๆที่มันไม่มีวันจะกลับไปได้แล้ว
ผ่านมา5เดือนแล้วเรายังคิดถึงเค้าฝันเห็นเค้าอยู่บ่อยทำอะไรก็ยังนึกถึงเค้าตลอดเราควรทำยังไงดี