ความรัก

กระทู้คำถาม
หลายครั้งแหละที่ตั้งคำถามกับตัวเองว่าเราจะพอแค่นี้แล้วว่ะเราจะหายไปเองพอเถอะพอกันทีไม่ทนแล้วเหนื่อย เราบอกกับตัวเองเสมอว่าถ้าถึงวันนั้นจริงๆเราต้องยอมรับความจริงและความเจ็บปวดให้ได้ไม่ว่าเราจะเสียใจมากแค่ไหนก็ตาม เพราะที่ผ่านมาคืออดทนด้วยความรักมาตลอด แต่ทำไมล่ะทำไมต้องรอให้ถึงวันนั้นจริงไหม เราควรเดินออกมาตั้งนานแล้วเพราะเรารู้อยู่แก่ใจว่าสักวันเขาก็ต้องไปอยู่ดีและเรานี่แหละที่จะเป็นคนเจ็บแต่ก็ยังจะทนอยู่อย่างนี้เพราะความรัก บอกกับตัวเองตลอดอ่ะว่าพอแล้วว่ะ แล้วจะหายไปเองแต่ก็ทำไม่ได้สักทียังคงอยู่กับความสุขแบบนี้ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าสักวันความสุขนี้จะทำให้เกิดความเจ็บปวดอย่างที่เคยเป็น จะทำยังไงดีล่ะ?
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่