อยากตาย

ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นเมื่อ1-2ปีก่อน เราเริ่มรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า เกิดมาทำไมไม่รู้ ทุกครั้งที่มีอะไรมากระทบจิตใจเราแม้จะนิดๆหน่อยๆ เราก็จะหนีมานั่งร้องไห้คนเดียว แล้วก็รู้สึกอยากตาย คิดว่าอยู่ไปทำไม เคนจะทำร้ายตัวเองแต่ก็ไม่กล้าและกลัวเนื่องจากเราเป็นคนที่รักตัวเองมากๆ เวลาอยู่กับเพื่อนกับครอบครัวเราก็ร่าเริงสดใสดีนะ ยิ้มแย้มตลอด แตาพออู่คนเดียวเรากลับเศร้า บางครั้งนั่งคิดเรื่องต่างๆ ก็ร้องไห้ เราต้องแอบร้องไห้ซึ่งไม่มีใครในครอบครัวรู้เลย เรารู้สึกน้อยใจแม่กับพ่อคิดว่าแม่กับพ่อรักพี่มากกว่า ถึงแม้ว่าพ่อกับแม่จะบอกรักเราทุกวัน แม่ดูสนใจพี่มากกว่าเราพ่อก็ด้วย การกระทำหลายๆอย่างทำให้เราน้อยใจ เราเคยอยากระบายให้พ่อกับแม่ฟังว่าเราคิดอะไรเป็นอะไรแต่ก็ไม่มีโอกาสนั้นเลย บางครั้งเราพูดแม่ยังดูไม่สนใจเลย เราระบายกับใครไม่ได้เลย เราอยากตาย ทุกๆครั้งที่เศร้าก็อยากตาย เราเจ็บ เราผิดหวัง เราเสียใจ สนใจเราหน่อย แม่แต่วันเกิดเรา ยังไม่ได้กินข้าวด้วยกันสักมือเลย นั่งกินคนเดียว นอนร้องไห้ทั้งคืน บ่นกับตัวเองว่าอยากตายทั้งคืนเลย เวลาอยู่คนเดียวชอบจินตนาการว่าตัวเองตาย กระโดดลงตึกบ้าง แขวนคอตายบ้าง จินตนาการว่าเราเขียนจดหมายลาตายให้ทุกคนเขียนระบาบสิ่งที่เราคิดให้ทุกคนได้อ่าน แล้วเาก็ฆ่าตัวตาย ตลกดีเนอะแกว่ามั้ย มีอะไรในใจตั้งมากกมายแต่ทำไมกลับพิมไม่ออกเลยนะ สรุปสั้นๆคง เราอยากตาย