เรารู้สึกอึดอัดมากคะเวลาอยู่ที่บ้านเราไม่รู้ว่ามีใครเป้นแบบเรามั้ย คือเราพึ่งกลับมาอยู่บ้านคะเพราะว่าปิดเทอมแล้วยิ่งมีโรคระบาดแบบนี้ด้วย ซึ่งเราไม่ค่อยอยากกลับบ้านสักเท่าไหร่ เราอยากหางานทำที่ตัวเมืองมากกว่า แต่คือพ่อกับแม่ไม่ให้เราทำคะ เขาให้กลับมาอยู่บ้านเฉยๆทั้งที่เราอายุจะ20แล้ว พอเรากลับมาอยู่บ้านเราก้ขัดใจกับทุกอย่างไปหมด เราออกไปไหนไม่ได้เลย วันๆเรานอนอยู่แต่ในมุ้งสี่เหลี่ยมซึ่งไม่มีห้องไม่มีอะไรเลยเหมือนนอนรวมคะ เหมือนอยู่ในห้องขังเลย รถเขาก้ไม่ให้ใช้ และที่สำคัญนะคะ พ่อแม่เราติดการพนันคะ(เราไม่ได้จะว่าให้พ่อกับแม่เรานะคะแต่มันคือสิ่งที่เรารู้สึกจริงๆ)แกไปเล่นทุกวันเลยตั้งเเต่เรากลับมาอยู่บ้านเรายังไม่เคยเห้นหน้าพ่อกับแม่ถึง3วันเลยคะทุกเช้าแกจะเอาเงินมายื่นให้100บาทเพื่อที่จะให้เราอยู่บ้านเหมือนเป้นการจ้างให้อยู่บ้านทำนองนั้นคะ แต่เราก้อยู่บ้านตลอดคะ ไม่เคยไปไหนเลยเพราะรถบ้านเรามี2คันเขาก้ขีคนล้ะคันไปบ่อนหมด ไม่เหลือไว้ซักคันเดียว เราอึดอัดมากเวลาอยู่ที่บ้านพูดไปก้ไม่มีใครเข้าใจกับเราเลยคะ
เวลานานๆอาทิตย์นึงเราจะไปตัวเมืองสักครั้ง พอเราไปแต่ไม่ถึง30นาทีเขาก้โทรตามคะ บ้างครั้งเรายังขี่รถไม่ถึงตัวเมืองเลยด้วยซ้ำ แล้ววันนี้เราก้นัดกินหมูกระทะกับเพื่อนคะ และก้เช่นเดิมพ่อกับแม่เราไปเล่นไพ่ แล้วเมื่อเช้าแกให้เงินเรา100เหมือนเดิมคะเราเลยโทรไปหาแกจะเข้าไปเอาเงินเพื่อจะไปกินหมูกระทะ พอเราเข้าไปเอาแกก้ยื่นให้อีก200บาทแล้วเราเลยถามแกว่า วันนี้แม่จะกลับบ้านมั้ย แกเลยว่ากลับ แล้วแกบอกเราว่าวันนี้ไปต้องกลับบ้านนะ(แต่เป้นภาษาชาวบ้านคะๆกูๆทำนองนั้น)แล้วเราก้ออกมาจากบ่อนที่ไปเอาเงินเพื่อที่เราจะขับรถเข้าตัวเมืองซึ่งห่างจากบ้านเรา40กิโล เราออกมาประมาน15:30คะ กว่าเราจะถึงตัวเมืองก้กินเวลาไปชั่วโมงนึงแล้ว รวมที่เรานั่งกินหมูกระทะอีกก้เป้นเวลา17:40แกก้โทรตามแล้วคะว่าตอนไหนจะกลับบ้าน
จะเที่ยวเกินไปละนะ ไปกินหนอนอิ่มมั้ยล่ะ(แกหมายถึงไปมีอะไรกับผู้ชายคะ)ตอนนั้นเรางงมากคะจุกมากด้วย ที่แม่พูดพแบบนั้นกับเรา คือเราเป้นลูกเขานะแล้วเราพึ่งออกจากบ้านมาไม่ถึง3ชม แล้วเราพึ่งออกจากบ้านวันแรกด้วย แม่มาว่าเราแบบนี้เราเสียใจมากคะ คือเราไม่ได้ไปทำแบบนั้นเลย เราไม่ได้เที่ยวเก่งนะคะแต่เราแค่อยากออกไปนู้นไปนี้เหมือนคนอื่นบ้างก้เท่านั้นเราอายุ20แล้วแต่พ่อแม่ก้ไม่ให้เรากลับไปหางานทำ เขาเอาเรามาเหมือนขังไว้เลยคะ มันทำให้เราอึดอัดมากแล้วเราไม่มีเพื่อนเลย เวลาพ่อแม่ไม่อยู่เราก้อยู่เหมือนคนไม่มีพ่อแม่เลยคะ เขาเลี้ยงเราด้วยเงินจนเราคิดว่าถ้าฉันมีเงินไม่ต้องมีพ่อแม่ฉันก้อยู่ได้ทำนองนั้นแต่เราไม่รู้จะทำไงดีเราอยากไปหางานทำมากกว่าที่จะมาอยู่แบบนี้
ใครรู้สึกอัดอัดเวลาอยู่บ้านแบบเราบ้างคะ???
เวลานานๆอาทิตย์นึงเราจะไปตัวเมืองสักครั้ง พอเราไปแต่ไม่ถึง30นาทีเขาก้โทรตามคะ บ้างครั้งเรายังขี่รถไม่ถึงตัวเมืองเลยด้วยซ้ำ แล้ววันนี้เราก้นัดกินหมูกระทะกับเพื่อนคะ และก้เช่นเดิมพ่อกับแม่เราไปเล่นไพ่ แล้วเมื่อเช้าแกให้เงินเรา100เหมือนเดิมคะเราเลยโทรไปหาแกจะเข้าไปเอาเงินเพื่อจะไปกินหมูกระทะ พอเราเข้าไปเอาแกก้ยื่นให้อีก200บาทแล้วเราเลยถามแกว่า วันนี้แม่จะกลับบ้านมั้ย แกเลยว่ากลับ แล้วแกบอกเราว่าวันนี้ไปต้องกลับบ้านนะ(แต่เป้นภาษาชาวบ้านคะๆกูๆทำนองนั้น)แล้วเราก้ออกมาจากบ่อนที่ไปเอาเงินเพื่อที่เราจะขับรถเข้าตัวเมืองซึ่งห่างจากบ้านเรา40กิโล เราออกมาประมาน15:30คะ กว่าเราจะถึงตัวเมืองก้กินเวลาไปชั่วโมงนึงแล้ว รวมที่เรานั่งกินหมูกระทะอีกก้เป้นเวลา17:40แกก้โทรตามแล้วคะว่าตอนไหนจะกลับบ้าน
จะเที่ยวเกินไปละนะ ไปกินหนอนอิ่มมั้ยล่ะ(แกหมายถึงไปมีอะไรกับผู้ชายคะ)ตอนนั้นเรางงมากคะจุกมากด้วย ที่แม่พูดพแบบนั้นกับเรา คือเราเป้นลูกเขานะแล้วเราพึ่งออกจากบ้านมาไม่ถึง3ชม แล้วเราพึ่งออกจากบ้านวันแรกด้วย แม่มาว่าเราแบบนี้เราเสียใจมากคะ คือเราไม่ได้ไปทำแบบนั้นเลย เราไม่ได้เที่ยวเก่งนะคะแต่เราแค่อยากออกไปนู้นไปนี้เหมือนคนอื่นบ้างก้เท่านั้นเราอายุ20แล้วแต่พ่อแม่ก้ไม่ให้เรากลับไปหางานทำ เขาเอาเรามาเหมือนขังไว้เลยคะ มันทำให้เราอึดอัดมากแล้วเราไม่มีเพื่อนเลย เวลาพ่อแม่ไม่อยู่เราก้อยู่เหมือนคนไม่มีพ่อแม่เลยคะ เขาเลี้ยงเราด้วยเงินจนเราคิดว่าถ้าฉันมีเงินไม่ต้องมีพ่อแม่ฉันก้อยู่ได้ทำนองนั้นแต่เราไม่รู้จะทำไงดีเราอยากไปหางานทำมากกว่าที่จะมาอยู่แบบนี้