กักตัวใช่หวั่นเชื้อ ฝักแฝง
กักเพราะรักหน่ายแหนง ห่างร้าง
เศร้าใจมิเหลือแรง ห่อเหี่ยว
ความคิดถึงตกค้าง หักห้ามตัวเอง
...เสียงหัวใจ ไห้ร่ำ พร่ำโหยหา
ใครสักคน เข้ามา เคียงข้างฉัน
จากคนที่ เคยรัก ภักดิ์สัมพันธ์
กลับลาร้าง ห่างกัน พลันหายไป
เหมือนนั่งเหงา เปล่าเปลี่ยวใจ ในกะลา
นาฬิกา เพื่อนก็ยืม ลืมถิ่มไส
อีกโควิด รุมเร้า เอาแล้วไง
แต่หน้ากาก อนามัย ไร้วี่แวว
เศรษฐกิจ โอเค มาแต่ต้น
ไยผู้คน พ่อค้า ทำหน้าแห้ว
อ๋อ! โอเค คือตกลง ตลอดแนว
เอาเข้าแล้ว ชีวิต คิดเศร้าใจ
หากต้องกัก ตัวเอง สิบสี่วัน
ด้วยเรื่องรัก เป็นสำคัญ นั่นหาไม่
แต่เพราะตังค์ ไม่พอ จะจ่ายไง
จึงงดไป เซเว่น ทุกเวนซเดย์
แม้ฉันเป็นพลังเงียบ แต่เรียบร้อย
แม้ฉันเป็นเด็กน้อย ไม่สวยเก๋
แต่ตั้งใจ จะเว้น อย่างทุ่มเท
เพราะไม่อยาก โดนเท ประชาธิปไตย
แม้ขึ้นต้น หัวกลอน เป็นแป้งมัน
ดูผุดพรรณ ขาวผ่อง พร่องสงสัย
แต่สุดท้าย หน้ากาก ที่หายไป
อยู่ตรงไหน หรือใคร อย่างแน่นอน
เรียนเวปม้าดสะเต้อที่เคารพรัก....
หนูน้อยเป็นเด็กดี เขียนกลอนนี้ ส่งรักถึง
หวังเวปมาสเตอร์ซึ้ง จะไม่งด ปลดกลอนไป
หนูน้อย จะปิดเงียบ แถมพับเพียบ เรียบร้อยไว้
พอคุณหันหลังให้ จะวิ่งลิ่ว ตัวปลิวเลย
ลงชื่อ ..... เด็กหญิง ตัวน่อยๆ...
... กักใจ ใช่เพราะเชื้อ
กักเพราะรักหน่ายแหนง ห่างร้าง
เศร้าใจมิเหลือแรง ห่อเหี่ยว
ความคิดถึงตกค้าง หักห้ามตัวเอง
ใครสักคน เข้ามา เคียงข้างฉัน
จากคนที่ เคยรัก ภักดิ์สัมพันธ์
กลับลาร้าง ห่างกัน พลันหายไป
นาฬิกา เพื่อนก็ยืม ลืมถิ่มไส
อีกโควิด รุมเร้า เอาแล้วไง
แต่หน้ากาก อนามัย ไร้วี่แวว
ไยผู้คน พ่อค้า ทำหน้าแห้ว
อ๋อ! โอเค คือตกลง ตลอดแนว
เอาเข้าแล้ว ชีวิต คิดเศร้าใจ
แต่เพราะตังค์ ไม่พอ จะจ่ายไง
จึงงดไป เซเว่น ทุกเวนซเดย์
แม้ฉันเป็นเด็กน้อย ไม่สวยเก๋
แต่ตั้งใจ จะเว้น อย่างทุ่มเท
เพราะไม่อยาก โดนเท ประชาธิปไตย
ดูผุดพรรณ ขาวผ่อง พร่องสงสัย
แต่สุดท้าย หน้ากาก ที่หายไป
อยู่ตรงไหน หรือใคร อย่างแน่นอน