ตอนนี้เกิดอาการเบื่อน้องสาวมากเลย อาจจะเข้าขั้นเกลียดและรำคาญแล้วด้วย
จขกท. เป็นลูกสาวคนโต มีน้องสาว 1 คน ห่างกันสามปี แล้วตอนนี้ก็เข้ามหาลัยทั้งคู่แล้วด้วย
ยอมรับว่าตัวเองก็เป็นคนที่ไม่ได้ดีทุกอย่าง มีข้อด้อยเยอะแยะ แต่ไม่เข้าใจว่า ทุกครั้งที่ทำอะไรสักอย่างในสายตาเค้า ไม่ว่าจะพูดหรือทำอะไรบางอย่าง
เราก็มีความรู้สึกว่า มันไม่ได้ตรงตามตรรกะการใช้ชีวิตของน้องสาวเลย ทั้งที่ๆพูดเรื่องเดียวกันนี้กับคนในครอบครัวคนอื่น อย่างเช่น แม่ ป้า ลูกพี่ลูกน้อง ยังไม่เป็นอะไรเลย จขกท.เอง บางทีก็เข้าใจน่ะว่า การกระทำ คำพูด หรือนิสัยบางอย่างของตัวเองมันไม่ได้ดี หรือมันเป็นสิ่งที่คนทั่วไปอาจไม่ได้ทำบ่อยๆ และที่น้องพูดออกมา ก็เป็นการเตือนด้วยความหวังดี แต่บางครั้งน้องสาวก็ใช้น้ำเสียงด้วยหยอกล้อ จี้จุดด้อยเดิมๆอย่างนั้น อยู่หลายครั้ง ตัว จขกท บางทีก็เข้าใจน่ะว่าหวังดี แต่ว่าพูดดีๆ มาไม่ได้ เหรอ น้องสาวคนนี้ไม่ใช่แค่ชอบพูดแรงๆ ใส่ จขกท ด้วย กับพ่อแม่ก็ยังทำ พูดแบบไม่ได้ถนอมน้ำใจ หรือความคิดของคนอื่นเลย เอาแต่พูดจี้จุดเวลาที่เราทำสิ่งที่เค้าไม่ชอบต่อหน้า บางทีนั่งอยู่เฉยๆเล่น ไม่รู้ว่าเค้าเห็นว่าเราจะทำอะไร มาล่ะ ก็จะพูดล่ะ ทำยังงี้อีกแล้ว ทั้งๆที่เราเองก็ไม่ได้ทำ บอกความจริงไปแล้ว ก็ยังตอบกลับมาด้วยเสียงล้อ ว่า อ๋อเหรอ~~~~ พอเราจะชี้แจงเหตุผล เอาล่ะกลายเป็นว่า เสียงล้อมาหนักกว่าเก่าอีก ตัว จขกท เองพยายามเย็นลงแล้ว นื่งแล้ว (จขกท. เป็นคนโกรธง่าย อารมณ์คนข้างร้อน) พยายามชิ้แจงเหตุผล แล้วน้องเราล่ะทำไร เอามือปิดหูแล้วทำเสียง หรอหรอหรอ บนลิ้น คิดดู เป็นคุณมาเจอแบบนี้ยังจะเย็นได้อยู่อีกมั้ย สุดท้ายเราเองก็ต้องเป็นฝ่ายเงียบไปเอง หรือหนีไปให้พ้นหน้าน้องสาว
พอปรึกษาแม่ แม่ก็ไม่ทำอะไร ได้แต่บอกว่าก็น้องเป็นคนแบบนี้ แล้วก็บอกว่าไม่ต้องคิด ให้ปล่อยไป
ปรึกษาป้าแล้ว ป้าบอกให้พยายามใช้เหตุผลคุย
แล้วคิดดู ตอนที่เราพยายยามอธิบาย ชี้แจงเหตุผลว่าทำไม จขกท ทำอย่างนี้ คิดอย่างนี้ แล้วเค้าไม่คิดแม้แต่จะฟัง แถมยังทำเสียงล้ออีก เอาจริงๆ ตอนนี้มีความรัสึกที่ว่า หลังจากเรียนมหาลัยจบ จะย้ายออกจากบ้าน ไม่จำเป็นไม่อยากเจอหน้าล่ะ แต่เรายังรักน้องอยู่น่ะ แค่ไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องทำอย่างนี้กับเราด้วย ทั้งๆที่ จขกท ไม่เคยทำให้น้องเราเลย ทะเลาะกันเรื่องนี้ที เราเข้าใจลึกๆน่ะว่า น้องเราน่ะหวังดี แต่บางทีมันก็อดคิดไม่ได้ว่าคุณน่ะ อยากจี้จุดปมด้อย อยากล้อ อยากเอาชนะรึเปล่า แล้วการจี้จุดปมด้อยเนี่ย มันทำให้เราเสียความมั่นใจในตัวเอง จนทำให้เราคิดว่าความคิดของตัวเราเอง ไม่ได้ดี ไม่ได้ถูก สำหรับเค้า บางทีก็รู้สึกเหมือนว่าโดนน้องเอาความคิดของน้อง มายัดเยียดใส่หัวของเราเอง ทั้งเรื่อง การแต่งตัว การทำผม ตัว จขกท เองก็มีวิธีใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนกัน แต่ลองดูสิ ถ้าบอกตอบกลับไปว่า จขกท จะทำแบบนี้ จะแต่งตัว หรือทำผม แบบนี้ตามสไตล์ตัวเองที่เราชอบ แล้วมันไปขัดแย้งกับที่เค้าแนะนำมา ทั้งๆที่สิ่งที่เรา คนอื่นก็ทำ ไม่ได้แปลกไปกว่าคนอื่นตรงไหนเลย ถ้า จขกท.ไม่ทำ มาล่ะจะโกรธ หาว่าเราไม่ทำ ไม่ฟังสิ่งที่เค้าพูด เพราะสิ่งที่เค้าทำมันถูก มันเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่เค้าทำกัน แต่สิ่งที่เราทำมันเป็นสิ่งที่คนส่วนน้อยทำ แต่มันก็ไม่ได้ความว่าสิ่งที่เราทำมันเป็นสิ่งที่ผิดมหันต์มากต่อสังคม แต่มันเป็นสิ่งผิดมหันต์ในสายตาของน้องสาวเรา
เราควรจะทำยังไงดี ตอนนี้แค่คุยกันยังต้องระวังว่าสิ่งที่ออกจากปาก ต้องเป็นสิ่งที่น้องเรารับได้ พอไม่พูดสิ่งที่คิดออกใปจริงๆ(ไม่ตรงกับความคิดน้อง) ก็หาว่าเราโกหก ตอนนี้ไม่อยากพูดด้วยแล้ว เพราะถ้าพูดออกไป ก็จะทะเลาะ และจขกท. เองก็ไม่อยากทะเลาะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ต่อหน้าพ่อแม่ในบ้าน ก็ได้แต่ต้องเออออตามไป ทั้งทีเราไม่ได้อยากทำยังงั้นเลย เบื่อที่จะเจอหน้าน้องมาก จนอยากหนีไปไกลๆ จะได้ไม่ต้องเจอหน้ากันอีก
เบื่อน้องสาวตัวเองมาก หวังดีหรือชอบจี้จุดเอาชนะกันแน่
จขกท. เป็นลูกสาวคนโต มีน้องสาว 1 คน ห่างกันสามปี แล้วตอนนี้ก็เข้ามหาลัยทั้งคู่แล้วด้วย
ยอมรับว่าตัวเองก็เป็นคนที่ไม่ได้ดีทุกอย่าง มีข้อด้อยเยอะแยะ แต่ไม่เข้าใจว่า ทุกครั้งที่ทำอะไรสักอย่างในสายตาเค้า ไม่ว่าจะพูดหรือทำอะไรบางอย่าง
เราก็มีความรู้สึกว่า มันไม่ได้ตรงตามตรรกะการใช้ชีวิตของน้องสาวเลย ทั้งที่ๆพูดเรื่องเดียวกันนี้กับคนในครอบครัวคนอื่น อย่างเช่น แม่ ป้า ลูกพี่ลูกน้อง ยังไม่เป็นอะไรเลย จขกท.เอง บางทีก็เข้าใจน่ะว่า การกระทำ คำพูด หรือนิสัยบางอย่างของตัวเองมันไม่ได้ดี หรือมันเป็นสิ่งที่คนทั่วไปอาจไม่ได้ทำบ่อยๆ และที่น้องพูดออกมา ก็เป็นการเตือนด้วยความหวังดี แต่บางครั้งน้องสาวก็ใช้น้ำเสียงด้วยหยอกล้อ จี้จุดด้อยเดิมๆอย่างนั้น อยู่หลายครั้ง ตัว จขกท บางทีก็เข้าใจน่ะว่าหวังดี แต่ว่าพูดดีๆ มาไม่ได้ เหรอ น้องสาวคนนี้ไม่ใช่แค่ชอบพูดแรงๆ ใส่ จขกท ด้วย กับพ่อแม่ก็ยังทำ พูดแบบไม่ได้ถนอมน้ำใจ หรือความคิดของคนอื่นเลย เอาแต่พูดจี้จุดเวลาที่เราทำสิ่งที่เค้าไม่ชอบต่อหน้า บางทีนั่งอยู่เฉยๆเล่น ไม่รู้ว่าเค้าเห็นว่าเราจะทำอะไร มาล่ะ ก็จะพูดล่ะ ทำยังงี้อีกแล้ว ทั้งๆที่เราเองก็ไม่ได้ทำ บอกความจริงไปแล้ว ก็ยังตอบกลับมาด้วยเสียงล้อ ว่า อ๋อเหรอ~~~~ พอเราจะชี้แจงเหตุผล เอาล่ะกลายเป็นว่า เสียงล้อมาหนักกว่าเก่าอีก ตัว จขกท เองพยายามเย็นลงแล้ว นื่งแล้ว (จขกท. เป็นคนโกรธง่าย อารมณ์คนข้างร้อน) พยายามชิ้แจงเหตุผล แล้วน้องเราล่ะทำไร เอามือปิดหูแล้วทำเสียง หรอหรอหรอ บนลิ้น คิดดู เป็นคุณมาเจอแบบนี้ยังจะเย็นได้อยู่อีกมั้ย สุดท้ายเราเองก็ต้องเป็นฝ่ายเงียบไปเอง หรือหนีไปให้พ้นหน้าน้องสาว
พอปรึกษาแม่ แม่ก็ไม่ทำอะไร ได้แต่บอกว่าก็น้องเป็นคนแบบนี้ แล้วก็บอกว่าไม่ต้องคิด ให้ปล่อยไป
ปรึกษาป้าแล้ว ป้าบอกให้พยายามใช้เหตุผลคุย
แล้วคิดดู ตอนที่เราพยายยามอธิบาย ชี้แจงเหตุผลว่าทำไม จขกท ทำอย่างนี้ คิดอย่างนี้ แล้วเค้าไม่คิดแม้แต่จะฟัง แถมยังทำเสียงล้ออีก เอาจริงๆ ตอนนี้มีความรัสึกที่ว่า หลังจากเรียนมหาลัยจบ จะย้ายออกจากบ้าน ไม่จำเป็นไม่อยากเจอหน้าล่ะ แต่เรายังรักน้องอยู่น่ะ แค่ไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องทำอย่างนี้กับเราด้วย ทั้งๆที่ จขกท ไม่เคยทำให้น้องเราเลย ทะเลาะกันเรื่องนี้ที เราเข้าใจลึกๆน่ะว่า น้องเราน่ะหวังดี แต่บางทีมันก็อดคิดไม่ได้ว่าคุณน่ะ อยากจี้จุดปมด้อย อยากล้อ อยากเอาชนะรึเปล่า แล้วการจี้จุดปมด้อยเนี่ย มันทำให้เราเสียความมั่นใจในตัวเอง จนทำให้เราคิดว่าความคิดของตัวเราเอง ไม่ได้ดี ไม่ได้ถูก สำหรับเค้า บางทีก็รู้สึกเหมือนว่าโดนน้องเอาความคิดของน้อง มายัดเยียดใส่หัวของเราเอง ทั้งเรื่อง การแต่งตัว การทำผม ตัว จขกท เองก็มีวิธีใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนกัน แต่ลองดูสิ ถ้าบอกตอบกลับไปว่า จขกท จะทำแบบนี้ จะแต่งตัว หรือทำผม แบบนี้ตามสไตล์ตัวเองที่เราชอบ แล้วมันไปขัดแย้งกับที่เค้าแนะนำมา ทั้งๆที่สิ่งที่เรา คนอื่นก็ทำ ไม่ได้แปลกไปกว่าคนอื่นตรงไหนเลย ถ้า จขกท.ไม่ทำ มาล่ะจะโกรธ หาว่าเราไม่ทำ ไม่ฟังสิ่งที่เค้าพูด เพราะสิ่งที่เค้าทำมันถูก มันเป็นสิ่งที่คนส่วนใหญ่เค้าทำกัน แต่สิ่งที่เราทำมันเป็นสิ่งที่คนส่วนน้อยทำ แต่มันก็ไม่ได้ความว่าสิ่งที่เราทำมันเป็นสิ่งที่ผิดมหันต์มากต่อสังคม แต่มันเป็นสิ่งผิดมหันต์ในสายตาของน้องสาวเรา
เราควรจะทำยังไงดี ตอนนี้แค่คุยกันยังต้องระวังว่าสิ่งที่ออกจากปาก ต้องเป็นสิ่งที่น้องเรารับได้ พอไม่พูดสิ่งที่คิดออกใปจริงๆ(ไม่ตรงกับความคิดน้อง) ก็หาว่าเราโกหก ตอนนี้ไม่อยากพูดด้วยแล้ว เพราะถ้าพูดออกไป ก็จะทะเลาะ และจขกท. เองก็ไม่อยากทะเลาะทำให้เป็นเรื่องใหญ่ต่อหน้าพ่อแม่ในบ้าน ก็ได้แต่ต้องเออออตามไป ทั้งทีเราไม่ได้อยากทำยังงั้นเลย เบื่อที่จะเจอหน้าน้องมาก จนอยากหนีไปไกลๆ จะได้ไม่ต้องเจอหน้ากันอีก