อย่าคอย อย่าคอย

แผ่เมตตาไปให้เขา
จิตใจเราจะได้สงบ
ไม่ได้ทำเพื่อเขา
แต่ทำเพื่อตัวเอง

บางที่การไปสาปแช่งเขา
บาปจะเข้าตัว
มีแต่เรา ใจเราเท่านั้นที่มันร้อนรุ่ม
ไม่หยุด ไม่จบ ไม่สิ้นสักที

หากรักตัวเองมากพอ
จงหยุดทำร้ายตัวเองซ้ำๆ 
ด้วยการไปสาปแช่งคนอื่น
การกระทำเขา
กรรมก็ของของเขา
วันนี้เขายังไม่ได้รับสักวันเขาก็ต้องได้รับ
ส่วนกรรมเรา เราเองก็ต้องชดใช้เหมือนกัน
ไม่มีใครหนีพ้น สิ่งที่เกิดจากการกระทำตัวเองไปได้
เพียงแต่ผู้ใดมีสติเร็วกว่า
แก้ไขได้เร็วกว่า

หยุดเอาคืน อโหสิกรรมให้เร็วกว่า
กรรมนั้นก็จะได้จบๆ กันไป
ไม่ต้องมาพบเจอกันอีก ถือว่าเราได้ชดใช้ไปแล้ว

- เห็นทุกข์เห็นธรรม -