สวัสดีค่ะ ขอใช้คำแทนตัวเองว่าเราน้ะคะ
คือตอนนี้เราอึดอัดมาก ไม่รู้จะทำยังไงดีไม่กล้าปรึกษาใครเลย เราอายคนอื่นที่พ่อเราเป็นแบบนี้ ขอเล่าก่อนน้ะคะว่า ตอนนี้เรากำลังจะขึ้นม.4แล้วเรามีแฟนแล้วเราคุยแฟนมาตั้งแต่ม.1แล้วม.3แล้วก้อคบกัน( บางคนอาจจะคิดน้ะคะว่าเราเด็กไปที่จะมีแฟนรึเปล่า แต่สำหรับเรามันเป็นการลองผิดลองถูกเรื่องความรักและเราไม่ได้ทำอะไรเสียหายและมันไม่เดือดร้อนใคร) เเม่เราเป็นคนในบ้านคนแรกที่รู้ว่าเราคบกันแฟน แม่ใจกว้างมาก แม่เปิดใจยอมรับแฟนเรา เวลาเราขอแม่ไปไหนกับแฟนแม่เราก้อเป็นคนไปรับไปส่ง แต่พ่อเราเป็นคนที่หัวโบราณมาก คือเวลาเขาอารมณ์ดีนี่ก้อดีๆอยู่น้ะคะ แต่พออารมณ์เสีย+กินเหล้าเข้าไปอีกคือผลลัพธ์ออกมาเหมือนคนบ้าอ่ะ เขาจะพูดอะไรออกมาที่แบบ คือเหมือนเขากลัวเราไม่เจ็บใจอ่ะหรือคิดว่าเราไม่ใช่ลูก เวลาที่เขาโมโหแล้วยิ่งกินเหล้ามาตั้งแต่เราเด็กๆล้ะ เขาชอบมาด่าแล้วก้อตีแม่ เราไม่เคยเข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำขนาดนี้ ตอนเราป.6เรานั่งทำการบ้านของเราอยู่ดีๆเขาเมากลับบ้านมาแล้วเขาก็ถาม ทำอะไรทำไมไม่ไปนอน เราก็ตอบดีๆไปว่าทำการบ้านอยู่ค่ะ แล้วอยู่ดีๆเขาก็ด่าเราว่าแบบ โง่ๆแบบจะทำได้หรอ ตอนนั้นเราโมโหมากเราเถียงกลับไป แล้วคิดว่าได้กรรมพันธุ์โง่มาจากใครล่ะ เขาตบหัวเราแรงมากด้วยสมุดที่เราทำอยู่แม่เรารีบเข้ามาห้ามเขาจะกระทืบเราด้วยซ้ำ ไม่เห็นว่าเราเป็นลูกเลย เราไม่เคยเข้าใจว่าทำไมพ่อเราเป็นแบบนี้ เราถามเพื่อนเราว่าพ่อเคยตีมั้ยเพื่อนทุกคนก็บอกว่าไม่เคย พ่อทุกคนใจดี เรารู้สึกว่าบ้านเรา
โคตรประหลาดแล้วก็โคตรแย่อ่ะ แล้วคือที่บอกว่าเขาหัวโบราณคือมันจริงๆน้ะ คือเขาไม่ยอมรับอะไรที่เราทำเลย ไม่แสดงออกว่ารักเราเลย เข้าใจน้ะว่าเลี้ยงดู แต่เราก็อยากให้เขาแสดงความรักกับเราเหมือนพ่อคนอื่นบ้าง ตอนเราทะเลาะกับเขาเราเคยถามน้ะเว้ยว่าทำไมไม่ทำกับเราเหมือนพ่อเพื่อนเราบ้าง แล้วเขาบอกไม่เห้นทำตัวดีเหมือนลูกบ้านอื่นเลย เราไม่เข้าใจคือเราว่าเราก็ทำตัวดีๆแล้วน้ะ งานบ้านเราก็ทำ เรียนเราก็ตั้งใจ เราเรียนดีกว่าเพื่อนเราอีกด้วยซ้ำ เราไม่เคยตกจากท๊อป10ของห้องเลย เราพยายามทำดีๆแล้ว แต่เขาก็ยังมองเราแย่ เรื่องมีแฟนเขาก็ไม่ให้เรามี เราไม่สามรถพูดกับเขาตรงๆได้เหมือนกับที่พูดกับแม่ เพราะเขาไม่ฟังเลย มีอยู่ครั้งนึงที่เราคุยกับแฟนเขาเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วเลยรีบวางสาย เรายังไม่ทันได้พูดซักคำ เขาก็ใช้เท้ากระทืบเรา แล้วด่าเราแบบ เห้ยคือ นี่ลูกน้ะ เห้นเราเป็นลูกหน่อยได้มั้ยอ่ะ เราควรจะทำยังไงต่อดีอ่ะ
ไม่ชอบพ่อตัวเองเลย จะแก้ปัญหายังไงดีคะ
คือตอนนี้เราอึดอัดมาก ไม่รู้จะทำยังไงดีไม่กล้าปรึกษาใครเลย เราอายคนอื่นที่พ่อเราเป็นแบบนี้ ขอเล่าก่อนน้ะคะว่า ตอนนี้เรากำลังจะขึ้นม.4แล้วเรามีแฟนแล้วเราคุยแฟนมาตั้งแต่ม.1แล้วม.3แล้วก้อคบกัน( บางคนอาจจะคิดน้ะคะว่าเราเด็กไปที่จะมีแฟนรึเปล่า แต่สำหรับเรามันเป็นการลองผิดลองถูกเรื่องความรักและเราไม่ได้ทำอะไรเสียหายและมันไม่เดือดร้อนใคร) เเม่เราเป็นคนในบ้านคนแรกที่รู้ว่าเราคบกันแฟน แม่ใจกว้างมาก แม่เปิดใจยอมรับแฟนเรา เวลาเราขอแม่ไปไหนกับแฟนแม่เราก้อเป็นคนไปรับไปส่ง แต่พ่อเราเป็นคนที่หัวโบราณมาก คือเวลาเขาอารมณ์ดีนี่ก้อดีๆอยู่น้ะคะ แต่พออารมณ์เสีย+กินเหล้าเข้าไปอีกคือผลลัพธ์ออกมาเหมือนคนบ้าอ่ะ เขาจะพูดอะไรออกมาที่แบบ คือเหมือนเขากลัวเราไม่เจ็บใจอ่ะหรือคิดว่าเราไม่ใช่ลูก เวลาที่เขาโมโหแล้วยิ่งกินเหล้ามาตั้งแต่เราเด็กๆล้ะ เขาชอบมาด่าแล้วก้อตีแม่ เราไม่เคยเข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำขนาดนี้ ตอนเราป.6เรานั่งทำการบ้านของเราอยู่ดีๆเขาเมากลับบ้านมาแล้วเขาก็ถาม ทำอะไรทำไมไม่ไปนอน เราก็ตอบดีๆไปว่าทำการบ้านอยู่ค่ะ แล้วอยู่ดีๆเขาก็ด่าเราว่าแบบ โง่ๆแบบจะทำได้หรอ ตอนนั้นเราโมโหมากเราเถียงกลับไป แล้วคิดว่าได้กรรมพันธุ์โง่มาจากใครล่ะ เขาตบหัวเราแรงมากด้วยสมุดที่เราทำอยู่แม่เรารีบเข้ามาห้ามเขาจะกระทืบเราด้วยซ้ำ ไม่เห็นว่าเราเป็นลูกเลย เราไม่เคยเข้าใจว่าทำไมพ่อเราเป็นแบบนี้ เราถามเพื่อนเราว่าพ่อเคยตีมั้ยเพื่อนทุกคนก็บอกว่าไม่เคย พ่อทุกคนใจดี เรารู้สึกว่าบ้านเรา