ขอเกิ่นก่อนว่านี่คือเรื่องราวของเพื่อนเราเอง เพื่อนเราคบกับรุ่นพี่คนนึงมาเกือบปีแล้ว ตอนคบได้3-4เดือน แรกๆก็ปกติดี ช่วงหลังๆมาเพื่อนเราจับได้ว่าพี่เขาแอบคุยกับคนอื่น ก็ทะเลาะกันจนต้องได้เลิกกัน แล้วพี่เขาก็กลับมาง้อเพื่อนเรา ละก็คืนดีกัน วันนั้นเรากับเพื่อนเราไปร้านเหล้าเจอเพื่อนของเพื่อนอีกที เพื่อนของเพื่อนเราก็ดันทักมาคุยกับเพื่อนเราคุยไปเรื่อยๆ(เขาไม่รู้นะคะว่าเพื่อนเรามีแฟน)
แล้วเพื่อนเราก็มาจับได้อีกว่าพี่เขาคุยกับคนอื่น แล้วก็ทะเลาะกันจนได้เลิกกันแล้วพี่เขาก็กับมาง้ออีก เป็นแบบนี้เป็นสิบๆรอบ จนเรามาเปิดใจคุยกับเพื่อนเราว่า "ทำไมต้องทนคบกับเขาทั้งๆที่เขาแอบคุยกับคนอื่นอ่ะ" มันก็ตอบเราว่ามันรักเขา แต่มันก็คุยกับเพื่อนของเพื่อนเราอยู่นะคะ เพื่อนเรามันบอกว่า"มันจะตัดขาดกับพี่เขาได้ก็ต่อเมื่อพี่เขาหายไปไม่ง้อไม่ตามแบบหายไปจากชีวิตเพื่อนเราเลยถึงจะทำใจได้" เหมือนมันชินที่พี่เขามีคนอื่น แต่มันก็รักพี่เขานะคะ แต่เพื่อนเราก็มีคนคุยเหมือนกัน อยากรู้ว่ามีใครเป็นแบบนี้บ้าง แล้วสรุปแบบนี้เขาเรียกว่าความรักอยู่ไหม?
ต่างคนต่างมีคนอื่น ทำไมถึงยังคบกันอยู่?
แล้วเพื่อนเราก็มาจับได้อีกว่าพี่เขาคุยกับคนอื่น แล้วก็ทะเลาะกันจนได้เลิกกันแล้วพี่เขาก็กับมาง้ออีก เป็นแบบนี้เป็นสิบๆรอบ จนเรามาเปิดใจคุยกับเพื่อนเราว่า "ทำไมต้องทนคบกับเขาทั้งๆที่เขาแอบคุยกับคนอื่นอ่ะ" มันก็ตอบเราว่ามันรักเขา แต่มันก็คุยกับเพื่อนของเพื่อนเราอยู่นะคะ เพื่อนเรามันบอกว่า"มันจะตัดขาดกับพี่เขาได้ก็ต่อเมื่อพี่เขาหายไปไม่ง้อไม่ตามแบบหายไปจากชีวิตเพื่อนเราเลยถึงจะทำใจได้" เหมือนมันชินที่พี่เขามีคนอื่น แต่มันก็รักพี่เขานะคะ แต่เพื่อนเราก็มีคนคุยเหมือนกัน อยากรู้ว่ามีใครเป็นแบบนี้บ้าง แล้วสรุปแบบนี้เขาเรียกว่าความรักอยู่ไหม?