เหตุผลที่เราจะเลิกกับแฟนมันต้องแย่มากขนาดไหน...

เราคบกับแฟนมา4ปี ช่วงเวลา2ปีแรกโอเคกับเรามากเรา เพราะเขายอมเราเกือบทุกอย่าง ช่วงนั้นมีวามสุขมากเลิกเจ้าชู้ เลิกคุยกับทุกคนที่เขามาเพราะเขาให้ทำรู้สึกว่าเขารักเรามากจนเราสาบานกับตัวเองว่าพอแล้ว จนกระทั่งเขานอกใจเราครั้ง ตอนนั้นยอมรับเลยนะเสียไปไม่ได้จริงๆ เสียใจน้ำหนักลลงไปเป็น3-4โล ภายในอาทิตย์ แล้วเราก็พยายามทำให้เขากลับมาฟาเรา ตอนนั้นเรายอมทุกอย่างอะไรก็ได้แค่มีเขาอยู่ก็พอ เขาก็กลับมานะแค่สงสารรึเปล่าไม่รู้ หลังจากที่เขากลับก็เปลี่ยนไปทุกอย่างไม่ดีกับเราเลย เวลาพูดกับเราก็ชอบตะคอก เล่นเกมส์แพ้ก็มาหัวร้อนใส่เรา เราร้องไห้บ่อยมาก ทะเลาะกันตลอดเราก็ทนมาจน3ปี เพราะเรารักเขา แล้วเขาก็นอกใจเราอีกครั้ง ครั้งนี้เราทะเลาะกันก่อนแล้วเราบอกเลิกเพราะเราคิดว่ามันต้องมีคนอื่นแน่ๆ สุดท้ายก็มีจริงๆ เขาพยายามขะปิดเราเพื่อไม่ให้เราแต่คงฉลาดเกินไปมั้ง คิดไว้นะว่าเราจะไม่เอามันแล้วตัดขาดทุกอย่าง จนผ่านไปประมาณอาทิตย์มันก็โทรกลับมา เราใจอ่อนเอง เราทำไม่ได้ พีคไปกว่าโทรมาคือร้องไห้กับเราให้กับไปหา มันบอกว่าคิดว่าจะง้อเหมือนทุกครั้ง เพราะครั้งนี้เราเอาจริง โอเคเราก็ยอมกับไปเขาก็ดีกว่าเดิมได้แปปนึง นิสัยเดิมก็กลับ คือหัวร้อนใส่เราเวลาเล่นเกมส์แพ้ ไปเรียนไม่เคยโทรหาเราเลย เราโทรไปทำงานตลอดเว(ทำทุกครั้งที่โทรไป) ไปไหนไม่เคยบอก เวลาไปกินเหล้าเราไม่อยากให้ไปก็ทะเลาะแล้วบอกเลิกเราเพื่อตัดรำคาญตัวเองจะได้ไปกินเหล้าอย่างสบายใจ พอเช้าก็โทรมาง้อเป็นแบบนี้ตลอด เวลาคุยโทรศัพท์กันไม่ได้ยินก็ใช่แต่อารมณ์เป็นหลักนิดๆหน่อยๆขอให้ได้โวยวายอะ เราเบื่อมาทะเลาะกันเหมือนตัวเองถูกตลอดอะ พูดง่ายๆคือเห็นแก่ตัว เราก็ทะเลาะกันเลิกกันแบบนี้บ่อยจนถึงเรื่องปัจจุบัน คือวันเกิดมันแล้วเพื่อนมันเซอร์ไฟร์โดยการเอาแฟนเก่ามันมาด้วย เห้ยยยยแล้วเราอะ เราก็โวยยวายคือไรวะ สรุปมันเข้าข้างเพื่อนมันบอกเราไม่มีสิทธิ์โวยวายนะ แล้วเราก็บอกว่า โอเคเราจะไม่รู้สึกอะไรอะไรเเล้ว มันก็บอกไม่ใช่ คือระให้ทำตัวยังไง แล้วนี่เราเป็นใครหรอ น้องสาวรึไงบ้าเปล่า เพื่อนมันก็บอกเพื่อนกันทั้งนั้นแล้วก็ทะเลาะกันใหญ่โต แฟนเราก็บอกกับเราว่ามันเบื่อเรามาก อยากอยู่คนเดียว เยอะแยะไปหมด แล้วทิ้งท้ายว่าให้ตามใจใครไม่ไหวหลอกนะ(ตามใจเราตรงไหน) เราเลยตัดใจสิ้นใจลบทุกอย่าง เปลี่ยนเบอร์ เปลี่ยนไลน์ เปลี่ยนเฟส (ช่วงหลังที่ทะเลาะกันบ่อยแล้วเลิกกันเราไม่เคยง้อเลยนะมันง้อตลอ)
เราทำใจได้ว่าสักพักแล้ว คิดไว้แล้วว่ายังไงเราก็ทนไม่ไหวจนถึงจุดที่เราทนไม่ไหวจริง เราจากเขาแบบไม่ลาสักคำ ตอนนี้ก็เกือบจะ3เดือนแล้ว เรามีความสุขมากไม่มีคนมาให้คอยมา มาหงุดหงิดใส่ มันยากนะ ถ้าเราไม่กล้าเดินออกมาเราจะไม่รู้ว่าความสุขของจริงๆไม่ได้ขึ้นอยู่กับใคร เราสร้างมันขึ้นมาเองทั้งนั้น

#ฝากบอกผู้ชายนะคะอย่าเห็นแก่ตัวหรือเห็นแก่ของไกลมือจนทำของในมือหลุดไป เมื่อมันหลุดไปแล้วต่อให้คุณอยยากได้มันขนาดไหนมันก็ไม่มีทางเป็นของคุณอีกต่อไปแล้ว