มองไปทางไหนก็เจอเเต่เขา

คือเราอะค่ะเป็นไรไม่รู้เวลาหันหน้าไปทางไหนก็เจอเเต่เขาทั้งๆที่เราไม่ได้มองหาเขาค่ะ เเล้วคนๆนั้นเราก็ไม่ได้ชอบหรือสนใจด้วยค่ะ เเล้วส่วนใหญ่จะชอบมีเหตุการณ์บังเอินตลอดเลยค่ะ อย่างเช่น กำลังเดินไปเข้าห้องน้ำเเต่ไม่ได้มองทางเเล้วก็ชนเขา ครูเรียกให้ไปตามเพื่อนพอเปิดประตูออกไปก็เจอเขาอยู่ตรงที่เราหันไปมองที่เเปลกคือเขายืนอยู่ตรงนั้นคนเดียวเเล้วเหมือนเขาจะหันหน้ามาทางเดียวกันพอดีก็เลยมองหน้ากันอะค่ะ คือความจริงมีหลายเรื่องมากเเต่พิมพิมพ์ไปก็คงไม่จบ มันคืออะไรคะเป็นมาเกือบปีเเล้วกับคนๆนี้ที่เล่า