สวัสดีค่ะ มีหลายๆเรื่องอยากขอคำปรึกษาค่ะ ขอแทนตัวเองว่า หนู นะคะ คือหนูอยู่ม.3ค่ะ แล้วปีนี้ต้องสอบโอเน็ต และสอบเข้าเรียนต่อม.4ค่ะ คือพ่อและแม่สนับสนุนเรื่องนี้ดีค่ะ ถึงแม้ฐานะทางบ้านจะไม่ค่อยดีนัก และรายจ่ายของครอบครัวเยอะมากๆ พี่ต้องสอบเข้ามหาลัยปีนี้พอดีค่ะ ตอนนี้พี่กับหนูอยู่หอค่ะ แล้วค่าใช้จ่ายแต่ละวันทั้งเช้า เที่ยง เย็น มันเยอะมากๆค่ะ พ่อกับแม่เสียเงินเยอะมากค่ะ หนูเลยเก็บเงินเหรียญเอาไว้เผื่อใช้ ตอนที่เงินไม่พอ และไม่อยากขอแม่ ตอนนี้หนูอยู่ม.3ใช่ไหมคะ แล้วหนูก็จะมีความต้องการต่างๆ มากมาย ทั้งนิยายที่อ่านไม่เป็นแต่ซื้อมาทำไมไม่ทราบค่ะ ซื้อ3เล่ม สำนึกผิดมากค่ะ แต่เวลาเห็นเสื้อผ้าแล้วมันก็อดไม่ได้อะค่ะ หนูยังคิดอยู่ว่าทำไมหนูเป็นคนแบบนี้ ทั้งๆที่ควรจะประหยัดให้มากกว่าคนอื่นแท้ๆในใจก็อยากประหยัดนะคะ แต่ก็ทำได้นิดหน่อย หนูอยากเป็นคนคิดให้รอบคอบกว่านี้ค่ะ หนูจะปรับทัศนคติตัวเองยังไงดี
เมื่อกี้ข้อแรกค่ะ อันนี้ข้อสองนะคะ อันนี้เรื่องเรียนนะคะ คือประมาณว่า หนูก็เรียนดีใช้ได้. ประมาณ3.8-4.0. อะค่ะ แล้วพ่อแม่ก็เลยคาดหวัง ทั้งๆที่พ่อแม่สนับสนุนแต่หนูรู้สึกว่าทำไมมันรู้สึกแย่ทั้งๆที่จะภูมิใจทั้งๆที่พ่อแม่คอยซัพพอร์ต แล้วมันจะมีจุดเล็กๆอะค่ะ ไม่เล็กหรอกค่ะ ก็น่าจะใหญ่มากสำหรับหนู555 ที่พ่อแม่จะพูดเรื่องเดิมซ้ำๆ ว่าเราต้องเก่งกว่าคนอื่น ต้องเป็นหมอเป็นวิศวะ (เหมือนจะมีแค่2อาชีพนี้ที่เขาจะพอใจน่ะค่ะ) เหมือนมันเป็นปมอะค่ะ ที่พ่อกับแม่นั้นทำไม่ได้แล้วมาคาดหวังที่ลูก หนูขออภัยที่พูดแบบนี้นะคะ แต่หนูคิดแบบนี้จริง ขอโทษพ่อแม่ด้วยค่ะ ที่หนูเอาเรื่องส่วนตัวมาเล่า แล้ววันนี้หนูพูดเรื่องโอเน็ตในแชทครอบครัว แล้วพ่อคือตั้งความหวังไว้มาาาาาาาาาาก แล้วหนูแค่พูดแบบเล่นๆ ประมาณว่า จะทำได้ไหมน้าาา ประมาณนี้ค่ะ พ่อกับแม่ ก็เริ่มแล้วค่ะ บอกว่า หนูต้องตั้งใจ หนูต้องทำได้ พูดนู่นนี่นั่นจนอยากปิดโทรศัพท์หนี แล้วหนูไปสะดุดคำหนึ่ง พ่อบอกว่า " เชื่อพ่อฟังพ่อ " หนูอยากกรี๊ดดังๆ แล้วก็อยากร้องไห้มากค่ะ แต่พี่อยู่ด้วย555 (หนูถามตัวเองว่าที่เราติวๆๆๆๆๆมา2-3สัปดาห์นี่เราไม่ตั้งใจรึไงนะ ทำไมต้องเจออะไรแบบนี้) คือมั่นใจกับความพยายามมันดรอปน่ะค่ะ คือมันเป็นความคิดเราเองนั่นแหละ ที่โดนพูดเรื่องนี้ทีไรก็เก็บเอาไว้ตลอด เพราะไม่อยากพูดจนเรื่องมันใหญ่โต หนูควรจัดการตัวเองอย่างไรดีคะ คือพ่อกับแม่พูดทุกครั้งเลย ทุกวันด้วยค่ะ หนูเลยปิดการแจ้งเตือนแชทเอาไว้ทุกวันทั้งวัน ไม่อยากอ่านอะไรที่กดดันตัวเอง คำพูดพ่อกับแม่มันสื่อไปทาง คำสั่งอะค่ะ ว่าเราต้องทำนะ ต้องแบบนี้นะ แล้วพ่อชอบพูดแบบตัวเองบังคับทุกคนได้ และแม่ก็ชอบคล้อยตามพ่อตลอด พ่ออารมณ์ร้อนค่ะ แม่อารมณ์เย็นแต่จะคล้อยตามพ่อ สมมติว่าพ่อพูดอะไรด่าอะไรว่าอะไร แม่ก็จะเสริมพ่อ จนหนูร้องไห้คนเดียวก็มีเยอะค่ะ55 แต่ตอนนี้อยากแก้ที่ตัวเอง เพราะคาดว่าพ่อแม่หนูไม่สามารถเปลี่ยนความคิดตัวเองได้แน่ๆค่ะ
อันนี้เรื่องที่3ค่ะ เรื่องพี่ของหนูเองค่ะ
คือตอนนี้พี่หนูอยู่ม.6 ค่ะ แล้วจะต้องสอบเข้ามหาลัย แต่พี่หนูเขาติดแฟนมากค่ะ ติดมากจริงๆ ไม่ขอพูดวีรกรรมเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนะคะ เพราะจะเป็นการประจารพี่ตัวเองค่ะ แต่ขอพูดนิดนึงก็แล้วกันค่ะ มันอดไม่ได้ ขออนุญาตเรียกพี่ว่ามันได้หรือเปล่าคะ ไม่น่าจะเหมาะสมเท่าไร ขอเรียกพี่ว่าพี่แล้วกันค่ะ คือพี่หนูเขาติดแฟนติดเกม ถุงจะเรียนพอได้ระดับนึง แต่มันก็ไม่สมควรเลยค่ะ ในเวลาแบบนี้ที่ต้องสอบเข้า ยื่นพอร์ตบอกให้ทำดีๆก็ไม่ทำ ใช้เครื่องปริ้นท์สีซีด ถึงหนูจะไม่รู้ว่ามันมีผลต่อการคัดเลือกหรือเปล่าแต่หนูรับไม่ได้ค่ะ พี่หนูจะเรียนพิเศษ ขอเงินแม่เป็นพัน แต่ตอนนี้แม่ยังไม่ได้ให้นะคะ เพราะแม่น่าจะพิจารณาอยู่ค่ะ พี่หนูเขาเป็นพูดแบบพูดเหมือนโมโหทุกอย่างตลอดเวลา หนูโดนบ่อยค่ะ แต่พอพูดกับแฟน เสียงนี่กลายเป็นปิกาจูเลยค่ะ น่าถีบมาก ขออภัยเช่นเคยค่ะ555 แม่มาหาที่หอกลับเล่นเกมไม่สนใจแม่ เล่นกับแฟนด้วยค่ะ อันนี้แหละที่โมโห แล้วแม่ก็กลับไปค่ะ หนูก็ว่าพี่ไปนิดหน่อย (เพราะเวลาโดนด่าแล้วสมองกับปากหนูมันไม่ประสานกันน่ะค่ะ สมองเร็วปากช้า พูดเร็วๆลิ้นจะพันกัน อันนี้บอกเฉยๆนะคะ 555 ) แล้วกูก็ปล่อยผ่านไปคือในใจหนูรับไม่ได้ค่ะ ถึงแม้พี่อาจจะอ่านบ้างนิดๆหน่อย แต่หนูว่ามันก็ยังไม่พอที่จะเข้ามหาลัยเลยอยากขอคำแนะนำเรื่องนี้ด้วยค่ะ คือหนูกลัวว่าพี่จะสอบไม่ได้ แล้วจะโดนพ่อว่า อีกอย่างคือถ้าพี่สอบไม่ติดความคาดหวังทุกอย่างจะตกที่หนูน่ะค่ะ
แล้วทิ้งท้ายนะคะ ถ้าหนูทำผิดอะไรยังไงช่วยบอกกล่าวหนูแบบดีๆ ด้วยนะคะ แล้วก็หนูมาขอคำปรึกษาค่ะ อะไรที่ไม่เหมาะสมขออภัยด้วยนะคะ ขออย่าวิจารณ์ครอบครัวหนูในทางลบนะคะ หนูขอคำแนะนำก็เพียงพอค่ะ แล้วก็ถ้าใครมีทริคในการเรียนดีๆ ขอคำแนะนำด้วยนะคะ จะเป็นคนขยันที่ทำให้ครอบครัวอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขค่ะ
ขอคำปรึกษาค่ะ
เมื่อกี้ข้อแรกค่ะ อันนี้ข้อสองนะคะ อันนี้เรื่องเรียนนะคะ คือประมาณว่า หนูก็เรียนดีใช้ได้. ประมาณ3.8-4.0. อะค่ะ แล้วพ่อแม่ก็เลยคาดหวัง ทั้งๆที่พ่อแม่สนับสนุนแต่หนูรู้สึกว่าทำไมมันรู้สึกแย่ทั้งๆที่จะภูมิใจทั้งๆที่พ่อแม่คอยซัพพอร์ต แล้วมันจะมีจุดเล็กๆอะค่ะ ไม่เล็กหรอกค่ะ ก็น่าจะใหญ่มากสำหรับหนู555 ที่พ่อแม่จะพูดเรื่องเดิมซ้ำๆ ว่าเราต้องเก่งกว่าคนอื่น ต้องเป็นหมอเป็นวิศวะ (เหมือนจะมีแค่2อาชีพนี้ที่เขาจะพอใจน่ะค่ะ) เหมือนมันเป็นปมอะค่ะ ที่พ่อกับแม่นั้นทำไม่ได้แล้วมาคาดหวังที่ลูก หนูขออภัยที่พูดแบบนี้นะคะ แต่หนูคิดแบบนี้จริง ขอโทษพ่อแม่ด้วยค่ะ ที่หนูเอาเรื่องส่วนตัวมาเล่า แล้ววันนี้หนูพูดเรื่องโอเน็ตในแชทครอบครัว แล้วพ่อคือตั้งความหวังไว้มาาาาาาาาาาก แล้วหนูแค่พูดแบบเล่นๆ ประมาณว่า จะทำได้ไหมน้าาา ประมาณนี้ค่ะ พ่อกับแม่ ก็เริ่มแล้วค่ะ บอกว่า หนูต้องตั้งใจ หนูต้องทำได้ พูดนู่นนี่นั่นจนอยากปิดโทรศัพท์หนี แล้วหนูไปสะดุดคำหนึ่ง พ่อบอกว่า " เชื่อพ่อฟังพ่อ " หนูอยากกรี๊ดดังๆ แล้วก็อยากร้องไห้มากค่ะ แต่พี่อยู่ด้วย555 (หนูถามตัวเองว่าที่เราติวๆๆๆๆๆมา2-3สัปดาห์นี่เราไม่ตั้งใจรึไงนะ ทำไมต้องเจออะไรแบบนี้) คือมั่นใจกับความพยายามมันดรอปน่ะค่ะ คือมันเป็นความคิดเราเองนั่นแหละ ที่โดนพูดเรื่องนี้ทีไรก็เก็บเอาไว้ตลอด เพราะไม่อยากพูดจนเรื่องมันใหญ่โต หนูควรจัดการตัวเองอย่างไรดีคะ คือพ่อกับแม่พูดทุกครั้งเลย ทุกวันด้วยค่ะ หนูเลยปิดการแจ้งเตือนแชทเอาไว้ทุกวันทั้งวัน ไม่อยากอ่านอะไรที่กดดันตัวเอง คำพูดพ่อกับแม่มันสื่อไปทาง คำสั่งอะค่ะ ว่าเราต้องทำนะ ต้องแบบนี้นะ แล้วพ่อชอบพูดแบบตัวเองบังคับทุกคนได้ และแม่ก็ชอบคล้อยตามพ่อตลอด พ่ออารมณ์ร้อนค่ะ แม่อารมณ์เย็นแต่จะคล้อยตามพ่อ สมมติว่าพ่อพูดอะไรด่าอะไรว่าอะไร แม่ก็จะเสริมพ่อ จนหนูร้องไห้คนเดียวก็มีเยอะค่ะ55 แต่ตอนนี้อยากแก้ที่ตัวเอง เพราะคาดว่าพ่อแม่หนูไม่สามารถเปลี่ยนความคิดตัวเองได้แน่ๆค่ะ
อันนี้เรื่องที่3ค่ะ เรื่องพี่ของหนูเองค่ะ
คือตอนนี้พี่หนูอยู่ม.6 ค่ะ แล้วจะต้องสอบเข้ามหาลัย แต่พี่หนูเขาติดแฟนมากค่ะ ติดมากจริงๆ ไม่ขอพูดวีรกรรมเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนะคะ เพราะจะเป็นการประจารพี่ตัวเองค่ะ แต่ขอพูดนิดนึงก็แล้วกันค่ะ มันอดไม่ได้ ขออนุญาตเรียกพี่ว่ามันได้หรือเปล่าคะ ไม่น่าจะเหมาะสมเท่าไร ขอเรียกพี่ว่าพี่แล้วกันค่ะ คือพี่หนูเขาติดแฟนติดเกม ถุงจะเรียนพอได้ระดับนึง แต่มันก็ไม่สมควรเลยค่ะ ในเวลาแบบนี้ที่ต้องสอบเข้า ยื่นพอร์ตบอกให้ทำดีๆก็ไม่ทำ ใช้เครื่องปริ้นท์สีซีด ถึงหนูจะไม่รู้ว่ามันมีผลต่อการคัดเลือกหรือเปล่าแต่หนูรับไม่ได้ค่ะ พี่หนูจะเรียนพิเศษ ขอเงินแม่เป็นพัน แต่ตอนนี้แม่ยังไม่ได้ให้นะคะ เพราะแม่น่าจะพิจารณาอยู่ค่ะ พี่หนูเขาเป็นพูดแบบพูดเหมือนโมโหทุกอย่างตลอดเวลา หนูโดนบ่อยค่ะ แต่พอพูดกับแฟน เสียงนี่กลายเป็นปิกาจูเลยค่ะ น่าถีบมาก ขออภัยเช่นเคยค่ะ555 แม่มาหาที่หอกลับเล่นเกมไม่สนใจแม่ เล่นกับแฟนด้วยค่ะ อันนี้แหละที่โมโห แล้วแม่ก็กลับไปค่ะ หนูก็ว่าพี่ไปนิดหน่อย (เพราะเวลาโดนด่าแล้วสมองกับปากหนูมันไม่ประสานกันน่ะค่ะ สมองเร็วปากช้า พูดเร็วๆลิ้นจะพันกัน อันนี้บอกเฉยๆนะคะ 555 ) แล้วกูก็ปล่อยผ่านไปคือในใจหนูรับไม่ได้ค่ะ ถึงแม้พี่อาจจะอ่านบ้างนิดๆหน่อย แต่หนูว่ามันก็ยังไม่พอที่จะเข้ามหาลัยเลยอยากขอคำแนะนำเรื่องนี้ด้วยค่ะ คือหนูกลัวว่าพี่จะสอบไม่ได้ แล้วจะโดนพ่อว่า อีกอย่างคือถ้าพี่สอบไม่ติดความคาดหวังทุกอย่างจะตกที่หนูน่ะค่ะ
แล้วทิ้งท้ายนะคะ ถ้าหนูทำผิดอะไรยังไงช่วยบอกกล่าวหนูแบบดีๆ ด้วยนะคะ แล้วก็หนูมาขอคำปรึกษาค่ะ อะไรที่ไม่เหมาะสมขออภัยด้วยนะคะ ขออย่าวิจารณ์ครอบครัวหนูในทางลบนะคะ หนูขอคำแนะนำก็เพียงพอค่ะ แล้วก็ถ้าใครมีทริคในการเรียนดีๆ ขอคำแนะนำด้วยนะคะ จะเป็นคนขยันที่ทำให้ครอบครัวอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขค่ะ