O รูปนามเอย .. O

O โอ ยอดรัก .. ที่จำหลักลงทรวงคือห่วงหา เสียงกระซิบ, สั่นไหวแห่งนัยน์ตา เผยความว้าวุ่นอยู่ไม่รู้คลาย O ปรารถนาย่อมช่วงโชน แววอ่อนโยน แหนหวงย่อมช่วงฉาย หวงความคำแผ่วกระซิบ แววปริบปราย ที่ค่อยถ่ายทอดสู

0 มือที่มองไม่เห็น .. หรือจะเป็นผู้วางทิศทางให้ ? คอยกำหนดก้าวย่างทุกย่างไป ทอดคดเคี้ยวอย่างไรเลี่ยงไม่พ้น 0 แม้นกระทั่งก้าวย่างผ่านทางแยก นั่นยิ่งแปลก .. จากของเหมือนจ้องจะหล่น ให้ก้าวย่างตามมาก้มคว้

.. https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=10-2014&date=13&group=11&gblog=591

0 วิกาลคล้อยน้ำค้างพรายพร่างเม็ด ดั่งแก้วเก็จลอยผืนในคืนเปลี่ยว สรวงย่อมมืดหม่นครัน .. เพราะจันทร์เรียว เมื่อส่วนเสี้ยวใจนี้ .. สุดลี้ลา 0 คะนึงเพียงรูปสอางไม่ว่างเว้น เมื่อเลือนเร้นร่องรอย .. ก็-คอยห

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sdayoo&month=09-2013&date=11&group=11&gblog=478

0 ใช่ค่อยร่วงค่อยหล่นเหมือนฝนอื่น แต่เป็นคลื่นครวญคร่ำระส่ำระสาย พื้นน้ำที่เบื้องล่างแทนทางระบาย กลบพื้นทรายมิดจมกลางหล่มลึก 0 แทนรวมหยาดรับช่วงเพื่อร่วงย้อย เป็นโศกสร้อยยอสิทธิ์เข้าปิดผนึก แผ่นน้ำกว้

0 ค่อยค่อยไหลค่อยค่อยหลากจนกรากเชี่ยว คืนเปล่าเปลี่ยวเงียบงันก็พลันสลาย คลื่นตีฟองละอองซัดกระจัดกระจาย รวบรวมสายชำแรกกระแทกกระทั้น 0 ปริมาณฝุ่นฝนที่หล่นร่วง ผูกเงื่อนบ่วงหน่วงจิตให้คิดประหวั่น เสียงโค

0 เมื่อไม่ต้องแข็งขืนหรือฝืนสภาพ งดงามก็ทอทาบบนภาพนั่น ธรรมชาติโดยท่วงที .. บัดนี้พลัน ตระกองขวัญอีกฝั่ง .. สุดรั้งคืน 0 ตั้งแต่แรกเหลียวสบก็พบว่า แววในตาเติมแต้มความแช่มชื่น เสริมองคาพยพช่วยกลบกลืน ว

0 เยี่ยงไรหนอคิดย้อน .. แล้วร้อนรุ่ม กับเร้ารุมในจิตด้วยคิดถึง เหมือนแววตาวามนั้น .. ร่วมกันตรึง รอยหวานซึ้งลงทรวงแล้วหน่วงไว้ 0 จงรู้เถิด .. คะนึงหาบรรดามี มากกว่าที่รูปพรรณเคยฝันใฝ่ ทุกผูกพันทุกช่วง

O รูปเอย .. รูปแพงเจ้า ค่ำจดเช้าแต่ละห้อยเฝ้าคอยเห็น ในดวงจิตเหงาเงียบก็เพียบเพ็ญ ความเอื้อเอ็นดูล้ำ .. คอยค้ำคา O เคยหรือใจ-หยุดคิด-แม้นิดหนึ่ง หยุดซาบซึ้งความวอน .. ออดอ้อนหา ทุกหลับฝัน .. คำนึงก็ตร