เรื่องมีอยู่ว่าผมกับแฟนทะเลาะกัน เรื่องผมบ่นแฟนว่าไม่มีความรับผิดชอบเลย ไม่ค่อยทำความสะอาดห้อง จานกินก็ไม่ค่อยล้าง ผมต้องทำอยู่คนเดียว คือ ผมเคยปล่อยไม่ทำ สรุปเธอ ก็ไม่ยอมทำเลย เหมือนกัน เวลา ผมบ่นก็ชอบหาว่าผมบ่น แล้วชอบบอกว่า จะทำแล้ว แต่ ผมแย่งทำก่อนเธอ ???
พอว่าวันนี้ผมก็บ่นอีก แฟนผมก็ไม่พอใจ ประมาณว่า รู้แล้วจะพูดทำไมเยอะแยะ ส่วนตัวผม แค่คิดว่า เฮ้ย ที่พูดเนี่ย เพื่อที่จะให้ รู้บ้าง ปรับบ้าง ช่วยๆกันบ้าง ไม่ได้มีเจตนาอะไรไม่ดีแล้ว ผลสุดท้าย กลายเป็นมางอนผม ไม่ยอมคุย กับผม ??? อะไรเนี่ย แล้วแบบงอนจริงๆจังเลย จนผมแบบ เออ ต้อง ขอโทษ ก็ได้ที่พูดที่บ่นไป แต่ ในใจก็คิดว่า ทำไมต้องง้อว่ะ เราทำอะไรผิดว่ะเนี่ย แต่ก็ ง้อ ไปเพื่อที่จะให้ ชีวิตคู่กับมาเป็น ปกติ แต่ เธอ ดัน ไม่หาย แล้วยิ่งงอนหนักเลย ไม่สนใจ ผมเลยที่ผมง้อไปต่างๆ นาๆ แล้วก็พูดขึ้นมาว่า เหมือนผมจะไม่ค่อยพอใจในตัวเธอเลย ทำไมไม่ยอมเลิกกับเธอไป. ???
ผมก็ เฮ้ย มันคนละเรื่องกันไหม เรารักเธอนะ แต่เราอยู่ร่วมกันเราก็บ่นบ้าง นิดหน่อยๆ แค่อยากให้ช่วยกัน กลับกลายเป็นว่า เธอ รำคาญผม. ผมบอกเลยว่าผมโคตรน้อยใจ ชีวิตผมแบบ ให้เธอเต็มที่นะ ผิด ถูก ไง ก็ พยาม ง้อตลอด แต่เธอ ชอบมีอาการ เฉยๆ ตึงๆ คือ นาน อ่ะ กว่าจะยอมหาย ผมเหนื่อยมากเลย ทำไม ไม่ยอมพูดคุย ปรับกัน ให้เข้าใจ แล้ว ก็ต้องแยกมาทำงาน ในสภาพจิตใจที่แบบ ยังมีอะไรติดค้าง ทักไปก็ไม่ตอบ เฮ้อ เหนื่อยมาก แต่ คือ ผมก็รักเธอมาก ก็ ไม่ได้อยากจะ เฉยๆ กลับ แล้วยอมเสียเธอไป กลัว เธอจะไม่ง้อ เพราะ จากประสบการณ์เธอ ง้อผมน้อยมาก ผมคบกับเธอมา 5 ปีแล้ว เป็นแบบนี้มาตลอดเหนื่อยมากเลย เวลารักกัน เธอเป็น ผู้หญิงที่ตลก น่ารัก ชอบเล่นมุขแป๊กๆของเธอ ผมก็ขำบ้างไม่ขำบ้าง ชอบซื้อของกินมาฝากให้ตลอด นึกถึงตลอดเวลา เจออะไรในเฟสบุ๊คก็ tag ตลอด แต่ พอ เธอ งอนผม เหมือนผมเป็น คนไร้ตัวตนในชีวิตเธอ
ผมเสียใจมากรู้สึกว่า เรื่องที่เราทะเลาะกันมันเรื่องเล็กมาก แต่ ทำไม ถึง อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ทำไมถึงอยากให้ความสัมพันธ์ที่คบกันมาตั้งนานแย่ลง ทำไมไม่ยอมคุยกัน
พอมาถึงตรงนี้ผมก็ลืมจุดประสงค์ที่ตั้งกระทู้ไปแแล้ว ไม่รู้ว่าจะถามอะไร แต่ แค่อยากระบายความรู้สึก ผมเป็นคนไม่มีเพื่อนสนิท ก็เลยไม่รู้จะไประบายกับใคร คนที่สนิทที่สุดในชีวิตของผมกคือแฟนของผมที่คุยกันทุกเรื่อง แต่ พอทะเลาะกันแบบนี้ ผมไม่รู้จะหันหน้าไประบายกับใครเลยครับ
ทะเลาะกับแฟนเพราะไปบ่นเค้า
พอว่าวันนี้ผมก็บ่นอีก แฟนผมก็ไม่พอใจ ประมาณว่า รู้แล้วจะพูดทำไมเยอะแยะ ส่วนตัวผม แค่คิดว่า เฮ้ย ที่พูดเนี่ย เพื่อที่จะให้ รู้บ้าง ปรับบ้าง ช่วยๆกันบ้าง ไม่ได้มีเจตนาอะไรไม่ดีแล้ว ผลสุดท้าย กลายเป็นมางอนผม ไม่ยอมคุย กับผม ??? อะไรเนี่ย แล้วแบบงอนจริงๆจังเลย จนผมแบบ เออ ต้อง ขอโทษ ก็ได้ที่พูดที่บ่นไป แต่ ในใจก็คิดว่า ทำไมต้องง้อว่ะ เราทำอะไรผิดว่ะเนี่ย แต่ก็ ง้อ ไปเพื่อที่จะให้ ชีวิตคู่กับมาเป็น ปกติ แต่ เธอ ดัน ไม่หาย แล้วยิ่งงอนหนักเลย ไม่สนใจ ผมเลยที่ผมง้อไปต่างๆ นาๆ แล้วก็พูดขึ้นมาว่า เหมือนผมจะไม่ค่อยพอใจในตัวเธอเลย ทำไมไม่ยอมเลิกกับเธอไป. ???
ผมก็ เฮ้ย มันคนละเรื่องกันไหม เรารักเธอนะ แต่เราอยู่ร่วมกันเราก็บ่นบ้าง นิดหน่อยๆ แค่อยากให้ช่วยกัน กลับกลายเป็นว่า เธอ รำคาญผม. ผมบอกเลยว่าผมโคตรน้อยใจ ชีวิตผมแบบ ให้เธอเต็มที่นะ ผิด ถูก ไง ก็ พยาม ง้อตลอด แต่เธอ ชอบมีอาการ เฉยๆ ตึงๆ คือ นาน อ่ะ กว่าจะยอมหาย ผมเหนื่อยมากเลย ทำไม ไม่ยอมพูดคุย ปรับกัน ให้เข้าใจ แล้ว ก็ต้องแยกมาทำงาน ในสภาพจิตใจที่แบบ ยังมีอะไรติดค้าง ทักไปก็ไม่ตอบ เฮ้อ เหนื่อยมาก แต่ คือ ผมก็รักเธอมาก ก็ ไม่ได้อยากจะ เฉยๆ กลับ แล้วยอมเสียเธอไป กลัว เธอจะไม่ง้อ เพราะ จากประสบการณ์เธอ ง้อผมน้อยมาก ผมคบกับเธอมา 5 ปีแล้ว เป็นแบบนี้มาตลอดเหนื่อยมากเลย เวลารักกัน เธอเป็น ผู้หญิงที่ตลก น่ารัก ชอบเล่นมุขแป๊กๆของเธอ ผมก็ขำบ้างไม่ขำบ้าง ชอบซื้อของกินมาฝากให้ตลอด นึกถึงตลอดเวลา เจออะไรในเฟสบุ๊คก็ tag ตลอด แต่ พอ เธอ งอนผม เหมือนผมเป็น คนไร้ตัวตนในชีวิตเธอ
ผมเสียใจมากรู้สึกว่า เรื่องที่เราทะเลาะกันมันเรื่องเล็กมาก แต่ ทำไม ถึง อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ทำไมถึงอยากให้ความสัมพันธ์ที่คบกันมาตั้งนานแย่ลง ทำไมไม่ยอมคุยกัน
พอมาถึงตรงนี้ผมก็ลืมจุดประสงค์ที่ตั้งกระทู้ไปแแล้ว ไม่รู้ว่าจะถามอะไร แต่ แค่อยากระบายความรู้สึก ผมเป็นคนไม่มีเพื่อนสนิท ก็เลยไม่รู้จะไประบายกับใคร คนที่สนิทที่สุดในชีวิตของผมกคือแฟนของผมที่คุยกันทุกเรื่อง แต่ พอทะเลาะกันแบบนี้ ผมไม่รู้จะหันหน้าไประบายกับใครเลยครับ