สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 3
ตอบแยกนะ
อดีต - พ่อผัว บอกให้ลาออกมาทำงานอิสระ คุณกับสามี เชื่อเค้า ลาออกมาเอง เขาไม่ได้บังคับหรือเซ็นสัญญาว่าถ้าไม่รอด เขาจะรับผิดชอบชีวิตคุณ "เป็นการตัดสินใจของคุณและสามี" เอง
และเรื่องมันผ่านมาแล้ว โทษพ่อผัวไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา จะฟ้องร้องเขาก็ไม่ได้ จะมีเรื่องกับพ่อผัว ระวังสามีจะเคืองเรานะ
ปัจจุบัน - ลูก ที่เกิดขึ้นมา เป็นความรับผิดชอบของพ่อแม่เด็กเอง ผัว-เมีย คุยกันอย่างไรจึงเกิดลูกคนนี้ขึ้นมา คลอดออกมาแล้ว ลูกของเราเราก็ต้องรับผิดชอบ100%สิคะ
จะไปคาดหวังให้ ปู่ย่าตายาย มาช่วยเลี้ยง เราว่ามันเกินไปหน่อย
ต่อให้ ปู่ย่าตายายหรือใครมายุยง ว่ามีลูกสิ เดี๋ยวฉันจะช่วยเลี้ยง คุณจะเชื่อคำพูดคนได้หรือคะ
เพราะ ลูกคน ทำเอง ท้องเอง ต้องเลี้ยงเอง เท่านั้นค่ะ
ครอบครัวอื่นๆ ที่มีญาติช่วยเลี้ยง มันถือเป็นบุญวาสนาของเขาเหมือนโบนัสชีวิตนะคะ
แต่ชีวิตใครก็ของคนๆนั้น มันคนละบ้าน คนละครอบครัว
ต่อให้เป็น ปู่ย่าคนเดิม แต่หลานเกิดจาก พ่อแม่คนละคู่(ไม่ใช่คุณกับสามี) ความรักความเอ็นดูหลานก็สามารถแตกต่างกันได้ โทษเขาไม่ได้อยู่ดีถ้าเขาจะรักหลานไม่เท่ากัน
อนาคต
มันจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ คุณเองตอนนี้เหมือนนกปีกหัก ไม่มีงาน ไม่มีเงิน ต้องพึ่งพาสามี
เต็มไปด้วยความแค้น ความเศร้า น้อยใจโชคชะตา แต่เราว่าอย่าเศร้านานเลยค่ะ ผัวให้เงินมาดูแลบ้านเท่าไหร่
หาทางประหยัด ออมไว้ลับๆ ขอเพิ่มได้ก็ขอไว้สำรองชีวิตตัวเองบ้างแล้ว เงียบๆ อย่าให้สามีรู้
มาบอกว่าเลี้ยงลูกเหนื่อยก็จริง ต้องหาช่องทางทำมาหากินของตัวเองบ้างค่ะ
ดูแลสามี อย่าทำให้เค้าเบื่อหรือรำคาญ พาลจะไม่กลับบ้าน เพราะบ้านมันร้อนรุ่ม
กลับมาเจอเมียหน้าบูด ไม่สบายใจเลย เมียก็ทะเลาะกับพ่อ พ่อก็ด่าเมียให้กุฟัง
นานวันไป เขาก็จะเชื่อพ่อว่าเมียเราแย่ ตรงกับที่พ่อบอกจริงๆนี่หว่า
อยู่กับปัจจุบัน วางแผนอนาคต ให้ยืนบนลำแข้งตัวเองให้ได้ไวๆ ชีวิตคู่ตอนนี้รักษาสภาพดีไว้ก่อน อย่ากวนน้ำให้ขุ่น
แค่นี้พอไหวไหม
อดีต - พ่อผัว บอกให้ลาออกมาทำงานอิสระ คุณกับสามี เชื่อเค้า ลาออกมาเอง เขาไม่ได้บังคับหรือเซ็นสัญญาว่าถ้าไม่รอด เขาจะรับผิดชอบชีวิตคุณ "เป็นการตัดสินใจของคุณและสามี" เอง
และเรื่องมันผ่านมาแล้ว โทษพ่อผัวไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา จะฟ้องร้องเขาก็ไม่ได้ จะมีเรื่องกับพ่อผัว ระวังสามีจะเคืองเรานะ
ปัจจุบัน - ลูก ที่เกิดขึ้นมา เป็นความรับผิดชอบของพ่อแม่เด็กเอง ผัว-เมีย คุยกันอย่างไรจึงเกิดลูกคนนี้ขึ้นมา คลอดออกมาแล้ว ลูกของเราเราก็ต้องรับผิดชอบ100%สิคะ
จะไปคาดหวังให้ ปู่ย่าตายาย มาช่วยเลี้ยง เราว่ามันเกินไปหน่อย
ต่อให้ ปู่ย่าตายายหรือใครมายุยง ว่ามีลูกสิ เดี๋ยวฉันจะช่วยเลี้ยง คุณจะเชื่อคำพูดคนได้หรือคะ
เพราะ ลูกคน ทำเอง ท้องเอง ต้องเลี้ยงเอง เท่านั้นค่ะ
ครอบครัวอื่นๆ ที่มีญาติช่วยเลี้ยง มันถือเป็นบุญวาสนาของเขาเหมือนโบนัสชีวิตนะคะ
แต่ชีวิตใครก็ของคนๆนั้น มันคนละบ้าน คนละครอบครัว
ต่อให้เป็น ปู่ย่าคนเดิม แต่หลานเกิดจาก พ่อแม่คนละคู่(ไม่ใช่คุณกับสามี) ความรักความเอ็นดูหลานก็สามารถแตกต่างกันได้ โทษเขาไม่ได้อยู่ดีถ้าเขาจะรักหลานไม่เท่ากัน
อนาคต
มันจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ คุณเองตอนนี้เหมือนนกปีกหัก ไม่มีงาน ไม่มีเงิน ต้องพึ่งพาสามี
เต็มไปด้วยความแค้น ความเศร้า น้อยใจโชคชะตา แต่เราว่าอย่าเศร้านานเลยค่ะ ผัวให้เงินมาดูแลบ้านเท่าไหร่
หาทางประหยัด ออมไว้ลับๆ ขอเพิ่มได้ก็ขอไว้สำรองชีวิตตัวเองบ้างแล้ว เงียบๆ อย่าให้สามีรู้
มาบอกว่าเลี้ยงลูกเหนื่อยก็จริง ต้องหาช่องทางทำมาหากินของตัวเองบ้างค่ะ
ดูแลสามี อย่าทำให้เค้าเบื่อหรือรำคาญ พาลจะไม่กลับบ้าน เพราะบ้านมันร้อนรุ่ม
กลับมาเจอเมียหน้าบูด ไม่สบายใจเลย เมียก็ทะเลาะกับพ่อ พ่อก็ด่าเมียให้กุฟัง
นานวันไป เขาก็จะเชื่อพ่อว่าเมียเราแย่ ตรงกับที่พ่อบอกจริงๆนี่หว่า
อยู่กับปัจจุบัน วางแผนอนาคต ให้ยืนบนลำแข้งตัวเองให้ได้ไวๆ ชีวิตคู่ตอนนี้รักษาสภาพดีไว้ก่อน อย่ากวนน้ำให้ขุ่น
แค่นี้พอไหวไหม
It is a life ถูกใจ, BONGKOCH.SP ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2964456 หลงรัก, หนูมาลีมีลูกแมวเหมียวแปดตัว ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 869412 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4621436 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5702325 ถูกใจ, Kuchiki_R ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5420170 ถูกใจ, โลกเงียบ ถูกใจรวมถึงอีก 3 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
มีปัญหากับพ่อสามี เบื่อกับเรื่องเดิมๆวนๆหาเรื่องเราตลอด
ตั้งกระทู้มาเพื่อขอความคิดเห็น และแชร์ประสบการณ์ครอบครัวอื่นค่ะ เจอเหตุการณ์แบบนี้จะจัดการยังไง มีวิธีผ่านไปได้ยังไงคะ
เริ่มเลยนะคะ
เราและสามีทำงานที่เดียวกัน ต่อมาพ่อสามีให้สามีออกจากงานมาดูแลธุรกิจที่บ้าน และแฟนก็อยากให้เราออกจากงานด้วย พ่อสามีมาคุยกับเราออกมาขายของเองดีกว่า ทำงานอิสระ รายได้ดี ด้วยความที่เราอยากอยู่ใกล้สามีจึงเชื่อ และลาออกตามมาในที่สุดค่ะ
เราออกมาเปิดร้านขายของเองขายเสื้อผ้า ส่วนสามีดูแลธุรกิจครอบครัวเค้า
แรกๆเราก็ขายของรายได้พออยู่ได้ หลังๆรายได้น้อยลงทุกวัน ขายไม่ดี ประกอบกับเราท้องลูกด้วย อดทนทำงานไปจนวันคลอดเลยค่ะ แบกท้องโตๆไปโบ๊เบ๊ ประตูน้ำขึ้นรถเมล์ก็ทำยันวันคลอดเลยค่ะ
ช่วงนี้พ่อสามียังไม่มีอะไรกับเรามาก แต่ชอบตำหนิว่าขายของไม่เก่ง จัดร้านไม่เก่ง ไม่เรียกลูกค้า และอื่นๆ ตามที่จะหาช่องว่าได้ เราก็รับฟังและอดทนไป ถามว่าตอนนั้นโกรธเค้า ก็โกรธนะคะ แต่ยังทำใจได้(พ่อสามีจะว่าผ่านสามีเรามาทุกครั้ง จะไม่ว่าเราต่อหน้า ลักษณะเหมือนเรียกลูกชายไปเล่าพฤติกรรมเราให้ฟัง)
และที่พ่อสามีรู้เรื่องเรา ก็มาจากเมียคนที่2ของเค้าเอง อยู่ร้านใกล้ๆกันชอบจ้องจับผิด ผิดนิดหน่อยเอาไปบอกตลอด พ่อสามีก็ฟังๆๆๆพูดอะไรมาก็ว่าต่อตามนั้นเลย ไม่คิดวิเคราะห์อะไรเลย ว่าจริงไม่จริงหรือเหตุผลคืออะไร
พอคลอดลูกปุ้ป งานเริ่มเข้าตลอดๆๆๆ
เราจ้างลูกน้องคนนึง ขายของแทนเรา ส่วนเราดูลูกและคุมเราร้านไป วิ่งซื้อของเองฝากลูกอ่อนกับสามีบ้างลูกน้องบ้างเพื่อไปลงของ
เราก็ใช้ชีวิตของเรา ไม่มีใครช่วยดูลูก พ่อแม่สามีแข็งแรงแต่ก็ไม่เอาหลานเลย ช่วยเลี้ยงไม่ได้
เราและสามีต้องช่วยกันแค่2คน ลูกเราเลี้ยงเป็นหลัก อยู่กับลูก24ชม.7วัน....
เราและสามีอยากเลี้ยงลูกเองโดยไม่จ้างใครเลี้ยง ก็เหนื่อยทั้งเลี้ยงลูกและหมุนเงินจ่ายค่าที่ ค่าลูกน้อง ทองเราที่มีเอาไปขายหมดตัวเลยเพราะไม่ได้ยุ่งกับเงินสามี
สุดท้ายตัดสินใจกับสามี เศรษฐกิจแย่ลงทุกวัน
ขายต่อไม่ไหว จึงเลิกขายของให้เราเป็นแม่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียวสามีรับภาระทุกอย่างในบ้าน........อ่านมาถึงตรงนี้ หลังจากนีคือความเศร้าของชีวิตที่โคตรน่าหดหู่เลย......
พอไม่ขายของพ่อสามีก็ว่าลูกชายต่างๆนาๆ
เช่น หาเมียไม่เก่งไม่ทำงาน เลี้ยงลูกไปขายของไปก็ได้ ,เนี่ยสะใภ้บ้านนั้นเค้าเก่ง ขายของเก่ง,
ทำไมไม่ทำงานไปหางานทำสิ เปิดขายนั่นนี่สิ
พูดวนๆซ้ำๆกับเรื่องที่จะเข้ามาจัดการครอบครัวเรา ให้เป็นแบบที่เค้าต้องการ
ภายในครอบครัวเราคือ สามีต้องการให้เป็นแม่บ้านเลี้ยงลูก ทำกับข้าวให้เค้าดูแลเรื่องภายในบ้านให้เค้า เพราะธุรกิจที่เค้าทำสามารถเลี้ยงเราและลูกได้ไม่ติดขัดเรื่องเงิน
แต่พ่อสามีจะว่าลูกชายเสมอเรื่องเรา ยังดีที่สามีเราเลือกเข้าข้างเรา แต่จุดนี้ทำให้เค้าเครียดกับคำพูดของพ่อ เราก็กลัววันนึงเรากับสามีจะมีปัญหามั้ยกับคำพูดซ้ำๆพวกนี้ ซึ่งตอนนี้เราถอดใจมาก ถ้าต้องเลิกก็เลิกจะกัดฟันออกไปทำงานขอให้ถีงจุดที่ลูกโตกว่านี้ ตอนนี้ยังไม่เข้าอนุบาล และติดแม่มาก ซนระดับ10 10 10 เลี้ยงลูกก็เหนื่อย พ่อแม่สามีเลี้ยงหลานได้แต่ไม่เคยยื่นมือมาช่วย(ส่วนพ่อเราแก่มากอยู่ตจว.แม่เสียไปแล้ว)
สิ่งที่เค้าต้องการคือ เราต้องทำงานไปด้วยและเลี้ยงลูกไปด้วยเท่านั้น เค้าถึงจะพอใจ!!!
เค้าไม่อยากให้ลูกชายเค้ามาช่วยเลี้ยงลูกเพราะกลัวลูกชายเหนื่อย เค้าบอกว่าลูกชายเค้าทำงานคนเดียว ทำไมแม่มันไม่เลี้ยงลูก เอ้า!!!บางทีเราก็มนุษย์นะ ต้องมีธุระไปจัดการบ้างนะเฮ้ย ไม่ได้เดินห้างปล่อยผัวเลี้ยงลูกนะ!!!
เพลีย เบื่อ ท้อแท้ โกรธ เกลียดอัดอั้น อยากระเบิด!
ใครเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ผ่านมาได้ยังไงกันคะ หรือมีวิธีรับมือยังไง มาแชร์ทีค่ะ
บางทีรู้สึกมันโดดเดี่ยวบนโลก เหมือนไม่มีใครเข้าใจ ไม่ยอมรับในสิ่งที่เราเป็น เหมือนผู้หญิงที่เป็นแม่บ้านสบาย ไร้ค่าเลยค่ะ