ทำยังไงกับคนที่ชอบ"มองโลกในแง่ลบ" ดีค่ะ

กระทู้คำถาม

การบริหารจัดการ เพื่อนร่วมงาน ทรัพยากรบุคคล ปัญหาชีวิต

ประเด็นคือ เรายังต้องพึ่งพาเขาอยู่ค่ะ เพราะเขาเป็นลูกจ้างที่เก่ง อดทน มีความรับผิดชอบ และเราก็เป็นเจ้าของกิจการ (แต่อายุน้อยกว่าเขา เขาเป็นรุ่นพ่อเราได้เลยค่ะ) เรื่องงานเขาดีหมดค่ะ ยกเว้น ทัศนคติที่ชอบมองคนในแง่ลบ เพื่อนร่วมงานที่ทำด้วย พากันเวียนว่ายลาออก เพราะเขา แต่เราต้องยอมเพราะเขาอยู่ในตำแหน่งที้สำคัญ เราขาดเขาไป เราก็ เหนื่อย แต่อยากรู้ว่าจะทำยังไงดี กับคนมองแต่แง่ลบ ทุกคนผิดหมดยกเว้นตัวเขาเอง เพื่อนร่วมงาน ทนไม่ไหว พากันลาออกทำให้เราเองก็เหนื่อย ที่ต้องหาลูกน้องใหม่ๆ เคยเรียกมาคุย งอนเราถึงขั้นจะขอลาออก แต่เราก็ต้องง้อไง อย่างที่บอก ขาดเค้าเราก็เหนื่อย อยากรุ้ว่า เจ้าของกิจการ ที่มีอายุ น้อยกว่า ลุกจ้าง เป็นแบบเราไหม ? แม้แต่บางที เขายังเอาเราไปนินทาด้วยซ้ำ มองว่าเราอายุน้อย ไม่มีประสบการณ์ เราควรจะทำยังไงดีค่ะ??

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 4097905

สมาชิกหมายเลข 7500187 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3213356 ถูกใจ, เข้ามากดปุ่ม ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1178067 ถูกใจ, Moomin in the valley ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 1533174 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3152787 ถูกใจ

สุดยอดความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2

เขาเอาคุณไปนินทา ดูถูกว่าคุณอายุน้อยไม่มีประสบการณ์ !

ขนาดคุณเป็นนายจ้าง ยังโดนขนาดนี้
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทำไมผู้ร่วมงานคนอื่นๆถึงพากันลาออกหมด

คุณอาจจะอ่อนประสบการณ์จริงๆ ..
เพราะหากไม่มีเขา “คุณกลัวลำบาก กลัวเหนื่อย” !

ในกรณีนี้ ถ้าเป็นเรานะคะ ทางแก้ปัญหาคือ ...
เราจะพัฒนาตัวเรา / งาน และพัฒนาคนอื่น มาให้พร้อมจะเป็นตัวแทนเขาได้

ทำไมเราจะต้องให้การดำเนินกิจการของเรา วางไว้ในมือคนๆเดียวล่ะคะ
มันเสี่ยงเกินไป
เผื่อมีอะไรฉุกเฉินอะไรขึ้นมาล่ะ. ?

ลองคิดง่ายๆ ถ้าเขาป่วยทำงานไม่ได้ หรือมีเหตุจำเป็นต้องลาไปสามเดือน งานของคุณจะอยู่ได้ไหม ?
ถ้าอยู่ได้ (ต้องอยู่ได้สิ) คุณจะเห็นแนวทางในการจัดการปัญหามากขึ้น

เปลี่ยนทัศนคติของคุณก่อน.. บริหารงานอย่างที่ผู้ใหญ่เขาพึงทำ ..
เมื่อคุณมีความเป็นผู้นำมากพอ ต่อให้อายุน้อยกว่าเขาขนาดไหน เขาจะให้ความนับถือ
เขาจะให้เกียรติ และเริ่มฟัง

ตอนนี้เขารู้ว่าคุณง้อ เขาจึงทนงตน และ หลงตน ว่าตนเป็นฝ่ายถูกอยู่ตลอด

เมื่อเขาเริ่มรู้ว่าสถานะในที่ทำงานของเขาไม่มั่นคงเหมือนเก่า
เขา(ควรจะ / น่าจะ / อาจจะ) เปิดใจรับฟังมากขึ้น คิดถึงใจผู้อื่นมากขึ้น

นิสัยบางอย่างของบางคน แค่พูด เขาไม่ฟังหรอกค่ะ เขาต้องเจอเอง เจ็บเอง วิเคราะห์เองจากประสบการณ์
เขาถึงจะค่อยๆยอมเปลี่ยนแปลง

ลองนำไปปรับใช้ตามสถานการณ์นะคะ
flower

ถูกใจให้พอยต์

ใยบัว_ไฮเอนด์

สมาชิกหมายเลข 1676878 ถูกใจ, Never Be The Same Again ถูกใจ, Monkeyseo ถูกใจ, Nattyp ถูกใจ, mydream99_girl ถูกใจ, Commentเพชรฆาต ถูกใจ, ทำไมจัง ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1444565 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3213356 ถูกใจ, เข้ามากดปุ่ม ถูกใจรวมถึงอีก 43 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

5 สมาชิกหมายเลข 7500187

ความคิดเห็นที่ 3

เริ่มเปลี่ยนระบบงานค่ะ พัฒนาให้ดีขึ้น เปลี่ยนโพรเสซ เอาเทคโนโลยีใหม่ๆมาทำ และคุณต้องนำตรงนี้ ไม่ใช่เค้า

พองานใหม่ เค้าไม่รู้ทุกอย่าง เวลามีคนใหม่เข้ามาก็เทรนไปพร้อมๆกัน เราจะไม่ต้องพึ่งเค้าทุกเรื่องอีกต่อไป เค้าอีโก้ เพราะเค้าเก่งจริงๆรู้ทุกอย่างจริงๆ จะอีโก้ก็ไม่แปลก ต้องเปลี่ยนโครงสร้างงานให้ทุกคนมีที่ยืนค่ะ

แต่เก็บเค้าไว้ อยู่กันมานานเค้าช่วยคุณที่ผ่านมาเยอะ แยกให้เป็นที่ปรึกษา เป็นเทรนเนอร์ในส่วนบิซิเนส โอเปอเรชั่นให้เด็กใหม่ทำ

ทำงานอย่ากลัวเหนื่อย คุณจะได้เรียนรู้ไปด้วย พัฒนาตนเองไปด้วย

ถูกใจให้พอยต์

Mosalina

สมาชิกหมายเลข 7500187 ถูกใจ, mydream99_girl ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3213356 ถูกใจ, หมาข้างถนนคนบ้าการ์ตูน ถูกใจ, ทิ้งมันไป ถูกใจ, ใบหนึ่ง ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4283393 ถูกใจ, รักนะโซชิ ถูกใจ, จิ้งจกข้างฝา ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2237941 ถูกใจรวมถึงอีก 3 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

5 สมาชิกหมายเลข 7500187

ความคิดเห็นที่ 7

ถ้าเป็นผม ผมจะทำอย่างนี้...

1. ดึงงานบางอย่างจากเขา ไปให้คนอื่นทำ (เมื่อเขามีงานน้อยลง หน้าที่รับผิดชอบน้อยลง อำนาจของเขาก็จะลดลง...และเป็นการฝึกงานเด็กใหม่ไปด้วย)
2. เมื่อฝึกคนทำงานแทนเขาได้แล้ว ก็โยกเขาไปแขวนไว้ในตำแหน่งที่ปรึกษา หรือตั้งชื่อตำแหน่งอะไรก็ได้ให้ดูสูงส่ง สำหรับผู้อาวุโส (แต่อำนาจในการตัดสินใจว่าจะทำโน่นนั่นนี่ น้อยลง)
3. เมื่อมีคนทำงานแทนเขาได้แทบจะทุกอย่างแล้ว เขาก็ไม่มีอำนาจ ไม่มีสิทธิ์ต่อรอง ไม่มีปากไม่มีเสียง เราจะทำอะไรก็ได้

สรุปคือ เตรียมหาคนใหม่สำรองไว้เลย อย่าไปง้อคนๆ เดียว (ถ้าปล่อยให้เขาข่มเราต่อไป จะทำให้เราคุมคนอื่นไม่ได้...เราจะกลายเป็นคนไม่มีภาวะผู้นำในองค์กร)