เคยเจอใครสักคนที่อยากเจอมานานแล้วร้องไห้ไหม

ค่ะตามกระทู้คือหนูปลื้มๆรุ่นพี่คนนึงมาได้4-5ปีแล้วค่ะ ทุกๆวันเวลาหนูไปเรียนจะต้องคิดว่าวันนี้จะเจอพี่เขาไหมสุดท้ายก็ไม่ตามเคย ตอนกลับก็จะค่อยมองตลอดว่าจะเจอพี่เขาไหม คือบ้านอยู่ใกล้กันค่ะ จะบอกว่าทักเฟซไปคุยสิ คือพี่เขาไม่ค่อยจะเล่นอะค่ะ._. ทักไปทุกวันนะคะแต่พี่เขายังไม่รับแอดเลย ตลกชะมัด เคยเจอล่าสุดคือ 4/12/62 แต่วันที่16/1/63มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือพรหมลิขิตหรืออะไรหรือเปล่า ที่ทำให้หนูอยากออกไปข้างนอกและกลับบ้านเร็ว...แล้วคือเวลากลับบ้านก็คือจะเดินผ่านตลาดตอนก็แบบ"อืมมมอยากกินก๋วยเตี๋ยว"แต่พอมองไปที่ร้านใช่ค่ะตามที่คิด พี่เขสนั่งอยู่ตรงร้านพอดีเราก็แบบไม่กินแล้วเลยเดินย้อนนิดนึงมาแอบมองเขากินรอกลับบ้านพร้อมกันแต่พอคุยกับเพื่อนแบบ "ขอบคุณนะเว้ยที่ทำให้กูออกมา" แล้วหนูก็มองพี่เขาใช่ร้องไห้ ไม่ใช่ร้องโฮนะแต่แบบร้องไห้ที่เจ็บๆมันเป็นความรู้สึกแปลกๆถามว่าใจเต้นไหมตอนนั้น เต้นนะแต่แบบกลับร้องไห้สะงั้น คือตอนที่เจอล่าสุดหรือเจอทุกๆรอบก็เป็นเหมือนกันหมดแต่รอบนี้มันเหมือนแบบทุกวันเรารอทุกวันเราคอยมองพี่เขาตลอกจนพอได้เจอจริงๆกลับร้องไห้กลับอยากถามว่าวันนี้เป็นไงบ้าง ที่เราส่งถามไปทุกวัน...

หนูรู้จักพี่เขาทั้งชื่อที่อยู่ครอบครัวสถานที่เรียนคณะอะไรสาขาอะไร แต่สิ่ง1ที่หนูไม่รู้คือพี่เขารู้จักหนูไหม...มันเป็นความรู้สึกที่คนอื่นเขาก็เข้ามาในชีวิตนะแต่ทำไมพอเจอพี่เขากลับใจสั่นและมีความสุขทุกที....พี่เขาอาจจะไม่รู้จักหนู...แต่มีครั้ง1คือพี่เขาโดนหนูกวนๆเรียกชื่อพี่เขากลางงานกีฬาสีแล้วพี่เขาก็หันมองพอดี..พอหนูกำลังจะกลับพี่เขากลับคุยกับเพื่อนสักพัก1เพื่อนพี่เขาและพี่เขาเรียกชื่อจริงหนูแบบถูกต้อง คือชื่อหนูส่วนใหญ่คนอ่านไม่ค่อยถูก ตอนนั้นคือรู้สึกดีมากหลังจากนั้นพี่เขาก็จบแล้วไปต่อมหาลัยโดยที่เจอกันนิดหน่อยแต่น้อยมากๆเหมือนตอนนี้เลย....



สรุปคือ
ทำไมถึงร้องไห้ตอนเจอพี่เขา