ใครรู้สึกว่าครอบครัวไม่ได้มีความรักให้กันบ้างคะ

ทำไมวันเด็กถึงไม่มีพ่อเเม่มาอวยพรซักครั้ง ทั้งที่วันเเม่หรือวันพ่อเราก็อวยพรตลอด เราไม่เคยถูกเเสดงความรักเลย วันพ่อหรือวันเเม่ทักไปอวยพรเเค่ตอบมาเรายังไม่ได้รับคำตอบเลยมันน่าน้อยใจที่สุดเลยบางทีฉันก็ดูสตอรี่คนอื่นเห็นพ่อเเม่คนอื่นคอยตอบคอยเล่นกับลูกให้กำลังใจลูกเเต่กับพ่อเเม่ชั้นมันไม่มีเลย

เวลาที่เเม่มารับขึ้นรถตอนกลับจาก รร สิ่งที่ต้องการคือคำถามว่าเรียนเป็นยังไงบ้าง มันดีไหม เรียนยากมั้ย เหนื่อยมั้ย เเต่สิ่งที่ได้คือการเงียบเเม่เงียบทุกครั้งที่มารับ ชั้นอิจฉาคนอื่นจังที่เเม่ถามทุกข์สุขตลอดซึ่งชั้นไม่มีเลย

การเเสดงออกมันสำคัญมั้ย
ตอนนั้นที่ชั้นผิดกับเเม่ ในรถเเม่เรียกน้องไปซื้อกาเเฟ Aไปซื้อกาเเฟให้เเม่หน่อย ต่างกับชั้นที่เเม่พูดว่าอีBไปซื้อของในเซเว่นให้หน่อย ถึงผิดกันเเค่ไหน มันต้องเเสดงความเเตกต่างให้กันขนาดนั้นเลยอ่อ ตอนนั้นชั้นกำลังไประยอง พอไปถึงได้กินข้าว ชั้นถูกใช้ทุกอย่าง ยกจาน ปอกหอย เอาของโน่นนี่ ในขณะที่น้องชั้นยังไม่ถูกใช้ซักอย่าง เเละซักพักน้องขู่บอกให้ชั้นไปเอาช้อนมาให้ ซึ่งชั้นก็ไม่ยอม เเต่ก็ถูกพูดให้เอาไปให้จนชั้นทนไม่ไหว เลยจำเป็นต้องไปเอา

เเละครั้งหนึ่งที่ชั้นกลับมาจาก รร ซึ่งมาถึงก็กินข้าวพร้อมหน้ากัน ซึ่งชั้นถูกใช้ให้ยกข้าว ยกน้ำ จานช้อนอาหาร ชั้นเดินไปมาประมาณสามรอบจนรอบสุดท้ายก็โดนเเม่ใช้  เเต่ยายบอกให้น้องไปเอา ชั้นก็ไม่ไปให้น้องไป น้องก็ไม่ไป เเม่ก็พูดขึ้นมาว่าถ้าไม่ไปก็ไม่ต้องกิน ชั้นจุกวางช้อน ละวิ่งไปบนร้องห้อง ชั้นเสียใจที่ต้องเป็นเเบบนี้ทำไมถึงเเสดงความรักที่ไม่เท่ากันขนาดนี้ ยิ่งชั้นมาเรียนต่างจังหวัด ชั้นยิ่งเหมือนส่วนเกินไปทุกวัน ทำให้ชั้นไม่เชื่อว่าคำว่าเเม่รักลูกเท่ากันมีอยู่จริง เพราะคำพูดใครก็พูดได้ เเต่การกระทำมันมักจะมาจากความรู้สึกเสมอ  ชั้นไม่เคยรู้สึกอยากเปรียบเทียบกับน้องเลย จนวันหนึ่งวันที่ชั้นเองถูกเอาเปรียบ ทำให้ชั้นเองต้องกลับมาคิดใหม่
ชั้นอิจฉาคนอื่นเสมอ คนที่มีความสุขกับครอบครัว ซึ่งไม่ใช่ครอบครัวของชั้น ต่างกับชั้นที่ตั้งใจเรียนมาเสมอทำเกรดให้ดีมาเสมอ เเต่ก็ไม่เคยถูกชม มันเหมือนชั้นไม่มีค่า ทั้งที่น้องกับพี่ก็ไม่ตั้งใจเรียนทำตัวไม่ดีบ้าง ชั้นไม่เคยเข้าใจเลย ชั้นไม่ได้อยากเปรียบกับครอบครัวอื่น เเต่วันนี้ความว่างเปล่าในครอบครัวมันเเสดงชัดมาก จนมันทำให้บางทีชั้นไม่มีกำลังใจเลย ชั้นทำทุกวันนี้เพื่อเข้ามหาลัยดีดีๆ ทำงาน เพื่อส่งเงินให้พ่อเเม่ได้ใช้ สร้างบ้าน พาพวกท่านไปเที่ยว เเต่วันนี้มันกลับไม่มีค่าอะไรเลย

มันทำให้รู้ว่า ยิ่งโต ความสุขยิ่งหายไป

บางทีชั้นก็คิดถึงตอนที่ชั้นได้ไปเที่ยวกับครอบครัวเเบบมีความสุข ชั้นอยากกลับไปเป็นเด็กให้พ่อเเม่รักชั้นจังเลย