ปัญหาคือเพิ่งมีลูกคนแรกด้วยกัน ตอนนี้ลูกสาวได้10เดือนแล้วค่ะ เราก็ต่างคนต่างไปทำงาน กลับบ้านมาก็ต้องเลี้ยงลูก แต่สามีคือชอบปาร์ตี้สังสรรค์ เราก็อ่ะไปได้แต่ขอให้กลับตรงเวลา เพราะเราเองก็เหนื่อยอยากให้กลับมาช่วยดูลูก แต่เขาก็ไม่เคยจะกลับตรงตามที่บอก เราก็เลยทะเลาะกันบ่อย ดิฉันเองก็ผิดโมโหทีไรก็จะไล่เขาออกจากบ้าน อีกทั้งเรา2คนไม่ค่อยมีเวลาให้กัน คุยกันน้อยลง เราก็ไม่ค่อยได้ใส่ใจเขาเท่าไหรด้วย
จนวันนึงเราสังเกตุว่าสามีมีท่าทีเปลี่ยนไป ดิฉันจึงเช็คโทรศัพท์มีแต่เบอร์โทรผญคนนี้ จึงถามว่าใคร เขาก็บอกรุ่นพี่ที่ทำงาน คุยงานกัน แต่ที่แปลกคือการโทรคุยทีเป็นชั่วโมงๆ คุยกันแทบตลอดเวลา ซักไปมาคือคุยกันเพราะเขาเป็นคนที่คอยรับฟังได้ มีความคิดดี เป็นผู้ใหญ่ เลยรู้สึกดี ได้ยินแบบนั้นเราก็เสียใจมาก ทีแรกว่าจะเลิกกันแต่ก็สงสารลูก จึงคุยกันว่าจะปรับเข้าหากัน แต่ปัญหาคือเราก็ระแวง แล้วระแวงทีไรก็จับได้ทุกที เขาก็สัญญาว่าจะไม่ยุ่งอีก จนเราเองกลายเป็นคนเซ้าซี้ถามซักไซ้ ก็ได้ทะเลาะกันทุกวัน ตอนนี้กลายเป็นว่าเราจะตายเพราะความคิดของเราเอง เป็นทุกข์มากๆ แต่ก็ยังอยากประคองครอบครัวไปให้รอด......เราควรทำไงดี
ก็แค่อยากระบาย
จนวันนึงเราสังเกตุว่าสามีมีท่าทีเปลี่ยนไป ดิฉันจึงเช็คโทรศัพท์มีแต่เบอร์โทรผญคนนี้ จึงถามว่าใคร เขาก็บอกรุ่นพี่ที่ทำงาน คุยงานกัน แต่ที่แปลกคือการโทรคุยทีเป็นชั่วโมงๆ คุยกันแทบตลอดเวลา ซักไปมาคือคุยกันเพราะเขาเป็นคนที่คอยรับฟังได้ มีความคิดดี เป็นผู้ใหญ่ เลยรู้สึกดี ได้ยินแบบนั้นเราก็เสียใจมาก ทีแรกว่าจะเลิกกันแต่ก็สงสารลูก จึงคุยกันว่าจะปรับเข้าหากัน แต่ปัญหาคือเราก็ระแวง แล้วระแวงทีไรก็จับได้ทุกที เขาก็สัญญาว่าจะไม่ยุ่งอีก จนเราเองกลายเป็นคนเซ้าซี้ถามซักไซ้ ก็ได้ทะเลาะกันทุกวัน ตอนนี้กลายเป็นว่าเราจะตายเพราะความคิดของเราเอง เป็นทุกข์มากๆ แต่ก็ยังอยากประคองครอบครัวไปให้รอด......เราควรทำไงดี