คนที่เคยมีอดีตแย่ๆ จะกลับตัวให้ดีขึ้นไม่ได้เลยหรอคะ? ทำไมถึงรู้สึกว่าเราไม่เคยได้โอกาสจากแม่เลย😢

พ่อแม่เราทำอาชีพเร่ขายของทั่วไป แต่ว่าพ่อติดเหล้า แม่ติดการพนัน เมื่อ3ปีที่แล้ว เราเรียนอยู่ม.3 เหมือนทุกอย่างมันพังอ่ะ พ่อขายของเริ่มไม่ดี แม่เริ่มเอาที่ไร่ที่นาไปจำนอง พี่เราเรียนสาธารณะสุข ต้องใช้เงินเยอะ เราใกล้จะจบก็มีค่าใช้จ่ายเยอะ แม่เราเลยเลือกเข้าไปทำงานกรุงเทพ แล้วพ่อกับเราก็ได้รู้ว่าแม่ได้คบผู้ชายอีกคนที่กรุงเทพ เราเข้าใจนะคนนั้นช่วยค่าใช้จ่ายจนพี่เราเรียนจบได้ แต่พ่อเครียดมาก เมาทุกวัน ขายของก็ไม่ได้ เพ้อแต่ว่าอยากตาย จนเราไม่มีจิตใจจะไปเรียน ห่วงแต่พ่อ+กับปัญหาเรื่องเพื่อน เรื่องครู เรื่องค่าใช้จ่ายแล้ว เราเลยตัดสินใจออกจากโรงเรียนเพื่อมาอยู่กับพ่อ หลังจากนั้นไม่ถึงเดือนพ่อเราตัดสินใจจะไปทำงานที่เพชรบุรี เรามีแฟนอยู่คนนึง คบกันพ่อแม่รู้ พ่อเลยฝากเราให้พี่เขาดูแล หลังจากพ่อไปทำงาน เราอยู่บ้านคนเดียว เพราะแฟนเป็นทหาร ต้องอยู่ค่าย เรื่องกินเรื่องอยู่ แฟนดูแลหมดทุกอย่าง แต่พอคบกันเข้าปีที่2 ก็เริ่มแสดงนิสัยจริงๆออกมา เงินที่แม่เราฝากมาใช้หนี้ เรากลับจากงานศพ เพลียมากเลยหลับไป ตื่นมาถึงรู้ว่าเขาเอาไปใช้หมดแบบไม่แคร์เลยว่าครอบครัวเราจะเดือนร้อน ผ่านไปไม่นาน เงินเราต้องโอนให้พี่ชาย เขาอาสาไปโอนให้ แต่พี่เราบอกเงินไม่เข้า เราผิดเต็มๆ แม่ก็ด่าเราสาระพัดว่า เอาเงินไปเลี้ยงผู้ชาย คือแม่ไม่ฟังเราเลยสักนิดว่าเรื่องเป็นมายังไง พอเจอปัญหาเยอะๆเข้า เราเลยเลิกกับเขาแล้วไปทำงานในกรุงเทพ พอไปทำงาน แม่เราก็กลับมาอยู่บ้านกับพ่อเลี้ยง ทิ้งเราอยู่กรุงเทพคนเดียว อยู่ได้3-4เดือน เราโดนผู้ชายคนนึงหลอก พอคบกันได้ไม่นาน เรามารู้ว่าเขามีเมียแล้ว ทุกอย่างคือพังมาก ในโรงงานเขารู้กันหมด มีแต่เราที่โง่ เราเลยออกจากกรุงเทพไปอยู่เพชรบุรีกับพ่อ ก็ตามเคย แม่ด่าเรามีแต่คำหยาบ ด่าเหมือนไม่ใช่คน เรายอมรับผิดเราโง่เอง มกรา62 เรากลับมาอยู่บ้าน ได้ยินแต่เสียงคนนินทาว่าแม่เอาพ่อเลี้ยงมาอยู่บ้านด้วย ไม่เห็นจะทำอะไรเลย มีแต่แม่เราที่ออกไปขายของหาเงินมาเลี้ยง เราก็เสียใจนะ พ่อเราตั้งใจทำงานหาเงินแม่ไม่เคยเห็นใจหรือพูดดีด้วยเลย ความโกรธความเกลียดมันก็สะสมในใจเรามาเรื่อยๆตอนนี้ ทุกวันนี้เราทำไรไม่เคยถูกใจแม่เลย ทำงานนั่นนี่ตามคำสั่ง ขอเงินซื้อน้ำดื่ม20บาท แม่ด่าจนอายชาวบ้านหมด แต่พี่เราโทรมาขอเงิน2-3พัน แม่รีบออกไปโอนให้ บางทีก็น้อยใจนะเหมือนเราไม่ใช่ลูกเขาเลย เราขอออกไปเที่ยวก็ด่า เราไปนอนบ้านน้าสาวแท้ๆก็ยังว่าไปนอนกับผู้ชาย ปกติแม่ต้องซื้อของไว้ให้เราทำกับข้าวก็ไม่ซื้อ เคยเป็นระบบก็รวนไปหมด พอเราถามแม่จะกินอะไรหรือบอกว่าอันนั้นอันนี้หมด แม่หักใจเราด้วยคำว่าไม่มีก็ไม่ต้องกิน ต้มข้าวใส่เกลือไปสิ ไม่ได้ดั่งใจก็ด่าเสียงดังให้อาบชาวบ้าน ไม่รับฟังความคิดเห็นเราเลย เอาแต่อดีตเรามาย้ำมาซ้ำเติม เราไปหาใส่บ่วงหนูมาขายได้เงิน แม่ก็ด่าว่าร่านหาผู้ชาย ว่าเราไปขายตัว เราไม่มีโอกาสให้ทำตัวใหม่เลย อยากทำให้ดีขึ้น แต่ที่ได้ยินจากปากแม่แท้ๆคือไปไกลๆกู ไม่ต้องมา ไม่ต้องทำอะไรช่วยกู ออกไปจากบ้านกู พอเราไม่ทำก็โดนด่าโดนตี แค่เราเตือนเรื่องถั่วว่าอย่าเซ็นมาเยอะ อยู่กัน2คนมันทำไม่ทันถั่ว7-8ร้อยโล เดี๋ยวก็ติดหนี้อีก เราแค่หวังดีเพราะรู้ว่ามันจะเป็นยังไง แม่เราไม่สนใจ จะเอาอยากได้เยอะ ตอนนี้คือเราทนไม่ไหว มีปากเสียงเถียงกับแม่ จนทุกอย่างมันแย่ไปหมด แม่ไม่ให้โอกาสเราแก้ไขสักนิด อะไรๆก็เอาแต่อดีตมาด่า นี่ล่าสุดจะซักผ้า เราเห็นน้ำในกาละมังมันดำแล้ว นึกว่าแม่ไม่ซักแล้วเลยเททิ้งจะซักต่อ แม่ด่าว่าเททำไม ก็เลยบอกจะซักผ้า แม่ก็ว่าตั้งหลายวันทำไมไม่ซัก เมาค_ย เมายาหรอ ด่าสาระพัด คือเราไม่คิดเลยว่าจะได้ยินคำพวกนี้จากปากแม่แท้ๆ เขาด่าไม่พอ แช่งให้เราไม่มีทางได้ดีอีก เราควรทำยังไงดีให้ทุกอย่างมันดีขึ้น เราอยากหลุดจากตรงนี้มาก เถียงแม่ไปก็บาป ไม่รู้จะไปทางไหนแล้วนอกจากฆ่าตัวตาย😢