ผมเป็นผู้ชาย ไม่เคยมีแฟนมาก่อน แต่เพื่อนผมเป็นเกย์
อันนี้ผมรู้ อยู่แล้ว ผมกับเพื่อนรู้จักได้3ปีกว่าๆ แกล้งกัน หยอกกัน ปกติ เวลาไม่เจอกันมันจะคอลหา บอกรัก บอก คิดถึง ตลอด (ประมานว่ามันชอบผมจิงๆ) ผมก็รู้นะว่ามันชอบผมจริงๆ แต่ผมก็จะเปลี่ยนเรื่องตลอดเวลาคุยกับมัน ประโยคที่ได้ยินบ่อยๆ คือ” เมื่อไรเราจะได้เป็นเเฟนกัน “ ผมได้ฟังทุกครั้ง ตั้งแต่มีมันเป็นเพื่อน ผมก็ปฏิเสธ มันตลอด จนมันเป็นเรื่อง ปกติ ขำๆกันไป จนหลังๆมานี้เริ่มสังเกตว่า เขาห่างเรา คือรู้แหละว่ามันน่าจะมีแฟน ทำไมผมรู้สึกหวิวๆยังไงไม่รู้ (กลัวจะเสียมันไปเฉยเลย)อยู่ๆอยากให้มันมาใส่ใจเราในหัวถามถึงแต่มัน กลัวมันจะทิ้งเราไป เมื่อก่อนมันคอลมา ผมนี่ไม่อยากจะรับ แต่ตอนนี้แค่เห็นมันคอลมา ในใจผมยิ้มเลย ผมทำตัวไม่ถูก???ทำไม
ไม่อยากเสียเพื่อนไป
อันนี้ผมรู้ อยู่แล้ว ผมกับเพื่อนรู้จักได้3ปีกว่าๆ แกล้งกัน หยอกกัน ปกติ เวลาไม่เจอกันมันจะคอลหา บอกรัก บอก คิดถึง ตลอด (ประมานว่ามันชอบผมจิงๆ) ผมก็รู้นะว่ามันชอบผมจริงๆ แต่ผมก็จะเปลี่ยนเรื่องตลอดเวลาคุยกับมัน ประโยคที่ได้ยินบ่อยๆ คือ” เมื่อไรเราจะได้เป็นเเฟนกัน “ ผมได้ฟังทุกครั้ง ตั้งแต่มีมันเป็นเพื่อน ผมก็ปฏิเสธ มันตลอด จนมันเป็นเรื่อง ปกติ ขำๆกันไป จนหลังๆมานี้เริ่มสังเกตว่า เขาห่างเรา คือรู้แหละว่ามันน่าจะมีแฟน ทำไมผมรู้สึกหวิวๆยังไงไม่รู้ (กลัวจะเสียมันไปเฉยเลย)อยู่ๆอยากให้มันมาใส่ใจเราในหัวถามถึงแต่มัน กลัวมันจะทิ้งเราไป เมื่อก่อนมันคอลมา ผมนี่ไม่อยากจะรับ แต่ตอนนี้แค่เห็นมันคอลมา ในใจผมยิ้มเลย ผมทำตัวไม่ถูก???ทำไม