คือแม่เราไปที่วัดๆหนึ่งแล้วงมงายหลงเชื่อทุกอย่าง แม่เราเรียนนวดและแพทย์แผนไทยมาค่ะ ที่วัดก็ให้แม่ไปทำงานให้ที่วัด ทำพวกยาสมุนไพรและนวดรักษาค่ะ จริงๆแล้วก่อนหน้านี้แม่จะไปทำงานกับเพื่อนเขาค่ะที่จะได้เงินเดือนที่แน่นอน แต่แม่ก็มาหลงคำลวงจากวัดนี้ซะก่อน
เงินที่ได้จากการทำงานที่วัดก็ไม่แน่นอนและได้ส่วนแบ่งน้อยไม่คุ้มกับค่าเหนื่อยและเสียเวลาเลย เทียบแล้วแม่เราได้เงินน้อยกว่าตอนนวดอยู่ที่บ้านมากๆ แถมไม่มีเวลาเลย แล้วที่วัดชอบมาใช้ให้แม่เราไปยืมเงินคนอื่น แบบประมาณว่าให้รับหน้าแทน เราและทุกคนในบ้านคอยเตือนคอยบอกตลอด แต่เขาไม่ฟังเลยค่ะ พอบอกเขาจะโมโหทันทีจนมีปากเสียงกับป้าหลายครั้ง รวมถึงเราด้วยทุกครั้งที่เราบอกหรือเตือนเขาจะหาว่าเราก้าวร้าว ล่าสุดป้าโทรมาบอกเราว่าแม่เอาโฉนดไปจะไปจำนำเอาเราเลยไปถามแม่ แม่เขาบอกว่าที่จะมีคนถวายไม้ให้ที่วัด แต่ให้ที่วัดออกทุนไปก่อน เรางงค่ะ ถวายให้แล้วทำไมต้องออกทุนให้ก่อน เพื่ออะไร เราก็บอกเขาไปว่ามันไม่เกี่ยวกัน ถ้าถวายให้ทำไมต้องให้ออกทุนให้ก่อน คือพอออกทุนก่อนแล้วจะเอามาคืนให้หรอ แล้วจะถวายให้แต่ยังไม่มีตังออกค่าไม้งี้หรอ ทำไมไม่รอมีก่อนแล้วค่อยเอามาให้เราพยายามจะอธิบายให้แม่ฟัง แต่เขาไม่ฟัง ทีนี้เขาก็โมโหทั้งป้าที่มาบอกเราและโมโหขึ้นเสียงใส่เราว่าแล้วเงินที่ใช้ทุกวันนี้ได้จากใคร ประมาณว่าไม่ใช่เพราะได้จากพระอาจารย์หรอ ขอป้าละเขาให้เราทุกครั้งหรอ รู้ไหมว่าป้าเรามันนี่สัยงี่เง่า ยืมไม่กี่วันทำไม่พูดไม่เข้าใจ แม่เราลากมาทุกอย่าง เราเลยเงียบไม่พูดเพราะเราเคยคุยเรื่องพวกที้กับแม่แล้ว ทะเลาะกันหลายครั้ง เรารู้ว่าเราพูดไปแม่ก็ไม่ฟัง เราขี้เกียจเถียงเขาเรากำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่เราไม่อยากเครียด เลยเดินหนีขึ้นมาบนบ้าน แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรค่ะ เราเครียดมากๆอยู่ดี แม่เราเป็นแบบนี้มาจะสามปีแล้วค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เราเครียดมากๆ เราไม่รู้ว่าเราต้องทำยังไง แม่เราโดยนิสัยไม่เชื่อคำพูดคนในบ้านเลย เชื่อคำพูดคนอื่นตลอด ปัญหานี้สะสมมานานมากๆเราเครียดอยากตายแทบทุกวัน เรามองไม่เห็นหนทางที่ครอบครัวเราจะหลุดจากปัญหาพวกนี้เลยค่ะ เราเคยจะฆ่าตัวตายแล้วสองครั้ง แต่เพราะจู่ๆเราก็นึกถึงยายเลยทำให้เราได้แค่จะ แต่ยังไม่ได้ทำ แต่เราไม่รู้เลยว่าเราจะทนกับเรื่องพวกนี้ไปได้นานแค่ไหน เราอยากให้แม่รู้และเลิกโง่สักทีค่ะ แต่เราไม่รู้จะทำยังไงดี เรากลัวว่าวันหนึ่งเราทนไม่ไหวแล้วจริงๆ เราคงไปโดยที่เราไม่ได้บอกก่อนและตัวเราก็คงคาดไม่ถึงมาก่อนด้วย จะทำยังไงให้แม่เราและครอบครัวหลุดจาก
พวกนั้น ก่อนเราจะตายหรอคะ
ทำยังไงดี
เงินที่ได้จากการทำงานที่วัดก็ไม่แน่นอนและได้ส่วนแบ่งน้อยไม่คุ้มกับค่าเหนื่อยและเสียเวลาเลย เทียบแล้วแม่เราได้เงินน้อยกว่าตอนนวดอยู่ที่บ้านมากๆ แถมไม่มีเวลาเลย แล้วที่วัดชอบมาใช้ให้แม่เราไปยืมเงินคนอื่น แบบประมาณว่าให้รับหน้าแทน เราและทุกคนในบ้านคอยเตือนคอยบอกตลอด แต่เขาไม่ฟังเลยค่ะ พอบอกเขาจะโมโหทันทีจนมีปากเสียงกับป้าหลายครั้ง รวมถึงเราด้วยทุกครั้งที่เราบอกหรือเตือนเขาจะหาว่าเราก้าวร้าว ล่าสุดป้าโทรมาบอกเราว่าแม่เอาโฉนดไปจะไปจำนำเอาเราเลยไปถามแม่ แม่เขาบอกว่าที่จะมีคนถวายไม้ให้ที่วัด แต่ให้ที่วัดออกทุนไปก่อน เรางงค่ะ ถวายให้แล้วทำไมต้องออกทุนให้ก่อน เพื่ออะไร เราก็บอกเขาไปว่ามันไม่เกี่ยวกัน ถ้าถวายให้ทำไมต้องให้ออกทุนให้ก่อน คือพอออกทุนก่อนแล้วจะเอามาคืนให้หรอ แล้วจะถวายให้แต่ยังไม่มีตังออกค่าไม้งี้หรอ ทำไมไม่รอมีก่อนแล้วค่อยเอามาให้เราพยายามจะอธิบายให้แม่ฟัง แต่เขาไม่ฟัง ทีนี้เขาก็โมโหทั้งป้าที่มาบอกเราและโมโหขึ้นเสียงใส่เราว่าแล้วเงินที่ใช้ทุกวันนี้ได้จากใคร ประมาณว่าไม่ใช่เพราะได้จากพระอาจารย์หรอ ขอป้าละเขาให้เราทุกครั้งหรอ รู้ไหมว่าป้าเรามันนี่สัยงี่เง่า ยืมไม่กี่วันทำไม่พูดไม่เข้าใจ แม่เราลากมาทุกอย่าง เราเลยเงียบไม่พูดเพราะเราเคยคุยเรื่องพวกที้กับแม่แล้ว ทะเลาะกันหลายครั้ง เรารู้ว่าเราพูดไปแม่ก็ไม่ฟัง เราขี้เกียจเถียงเขาเรากำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบอยู่เราไม่อยากเครียด เลยเดินหนีขึ้นมาบนบ้าน แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรค่ะ เราเครียดมากๆอยู่ดี แม่เราเป็นแบบนี้มาจะสามปีแล้วค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เราเครียดมากๆ เราไม่รู้ว่าเราต้องทำยังไง แม่เราโดยนิสัยไม่เชื่อคำพูดคนในบ้านเลย เชื่อคำพูดคนอื่นตลอด ปัญหานี้สะสมมานานมากๆเราเครียดอยากตายแทบทุกวัน เรามองไม่เห็นหนทางที่ครอบครัวเราจะหลุดจากปัญหาพวกนี้เลยค่ะ เราเคยจะฆ่าตัวตายแล้วสองครั้ง แต่เพราะจู่ๆเราก็นึกถึงยายเลยทำให้เราได้แค่จะ แต่ยังไม่ได้ทำ แต่เราไม่รู้เลยว่าเราจะทนกับเรื่องพวกนี้ไปได้นานแค่ไหน เราอยากให้แม่รู้และเลิกโง่สักทีค่ะ แต่เราไม่รู้จะทำยังไงดี เรากลัวว่าวันหนึ่งเราทนไม่ไหวแล้วจริงๆ เราคงไปโดยที่เราไม่ได้บอกก่อนและตัวเราก็คงคาดไม่ถึงมาก่อนด้วย จะทำยังไงให้แม่เราและครอบครัวหลุดจาก