อยากได้แนวทาง แนะแนว ข้อคิด แนวทางการดำเนินชีวิต ของเด็กออทิสติก

ครอบครัว 3 คน พ่อแม่ลูก ลูกสาวเป็นเด็กพิเศษ  แต่ได้รับการดูแลรักษา บำบัดมาตั้งแต่เด็ก ดังนี้
          1. รับการบำบัดรักษาใน รพ มาโดยตลอด ฝึกพูด ปรับพฤติกรรม จนสามารถอยู่กับสังคมได้ แต่ตัวเขาเองชอบจะแยกตัวออกมาเอง
          2. พยายามพาเข้ากลุ่มเรียนร่วมกับเด็กปกติ ใน รร เด็กปกติ (ตอนช่วงประถมโดนย้าย รร 2 ครั้ง เพราะทาง รร แจ้งว่าไม่สามารถรับเด็กออทิสติกเรียนร่วมได้ ไม่มีคนดูแล)  จึงพาย้ายไป รร ที่เขารับได้ เพราะเขาไม่ได้เป็นชนิดที่ว่าอารมณ์รุนแรง หรือควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่เขาอยู่ในกลุ่มเด็กเรียนรู้ช้า ไม่สื่อสาร    พ่อแม่พยายามเรียนไปกับเขา หาทางสอนเขา จ้างครูมาสอนที่บ้าน ส่งเรียนคุมองในสาขาที่ครูเข้าใจเขา และรับเขาได้ จนจบมัทธยมปลาย และไปต่อมหาวิทยาลัยเอกชน เรียนสาขา ดิจิตอลมีเดีย  
          ตอนนี้อายุ 23 ปีแล้ว จบมหาวิทยาลัย ตอนเรียนก็ไม่ค่อยมีเพื่อน เพราะเขาเรียนรู้ช้า เรียนไม่ทัน ทำงานช้า สื่อสารได้ไม่ดี แต่เขามีความพยายามสามารถเรียนได้ สอบผ่านได้
          3. ฝากเขาทำงานกับเพื่อน (ฝึกงาน หวังให้คนอื่นใช้เขาทำโน่นนี่ มากๆ ) เพื่อหวังว่าเขาจะได้มีสังคม มีเพื่อน รู้จักใช้ชีวิตกับคนอื่นที่ไม่ใช่คอมพิวเตอร์ ไม่ใช่หนังสือการ์ตูน แต่เท่าที่ดู ก็ได้ผลบ้าง แต่เขาไม่มีความรับผิดชอบในงาน ทำไม่เสร็จตามกำหนด
          4. ด้านสติปัญญา เหมือนคนอายุ 14-15 ปี ทุกอย่างถูกสอนหมด งานบ้าน การทำความสะอาด การทำกับข้าว ขับรถ ใช้รถสาธารณะ การใช้เงินสด ใช้บัตรเครดิต ใช้ internet banking และช่องทางการชำระเงินทางดิจิตอล เขาทำเป็นหมดใช้เป็นหมด  แต่ใช้แบบผิดๆ ผิดมากๆ ไม่มีความยับยั้งชั่งใจ
          5. มีโครงการจะส่งเขาไปเรียนภาษาที่ 2 (อังกฤษ) ที่ต่างประเทศ เพื่อเพิ่มความรู้ และประสบการณ์ (เขาเป็นคนกล้า ไม่กลัวอะไร สามารถไปอยู่เองได้ )  หวังว่าการเสริมประสบการณืให้เขาเยอะๆ จะช่วยให้เขามีความคิด มีความเป็นปกติ สามารถดำรงชีวิตได้เองโดยไม่มีเราได้   

สรุปสิ่งที่น่าเป็นห่วงมาก อนาคตของเขา ก็คือ
1. เขาไม่สามารถทำงานร่วมกับคนอื่นได้ พูดจาสับสน พูดวกวน คนสนทนาด้วยไม่เข้าใจ ซึ่งคนที่เข้าใจเขาได้ต้องใกล้ชิด และรู้ว่าเขาผิดปกติ - ซึ่งที่สุดแล้วเขาก็ไม่มีเพื่อน ไม่มีสังคม
2. เขาไม่รู้จักใช้เงิน ไม่รู้จักการดูแลทรัพย์สิน  ใช้ไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเงินใช้แล้วหมดไป (เขาคิดว่ามันไม่มีวันหมด เพราะไม่ได้หาเอง )
 - นำเงินเข้า บช ธนาคารให้เดือนละ 10,000 บาท
 - บัตรเครดิต สำหรับซื้อของ และเติมน้ำมันรถ วงเงิน 50,000 บาท
 - รถ 1 คัน  (เขาขับรถเก่ง คล่อง มีความกล้า ขับมา 2 ปี ไม่เคยมีอุบัติเหตุ รถทำประกันชั้น 1 มีใบขับขี่นานแล้ว)
3. ไม่แสวงหาความก้าวหน้า  เขาพอมีความรู้ด้านที่เขาถนัด แต่เขาไม่ใช้มัน มีชีวิตแค่ กิน นอน ดูรายการทาง Youtube / การ์ตูน ที่ตัวเองชอบ แค่นั้น พยายามสร้างแรงจูงใจ พาออกไปเจอสิ่งใหม่ๆ เขาก็เบื่อ ไม่รับ ไม่สน แค่ไปตามพ่อแม่ต้องการ กลับมาคือจบเกม
4.  เขาไม่มีความไว้วางใจในพ่อแม่ เขามีเรื่องอะไรจะเลือกปรึกษาเพื่อนแม่ที่เขาคุยด้วย 1. คือลุงที่แม่ฝากไปทำงานด้วย 2. อี๊ที่เป้นเพื่อนสนิทแม่ 
  - พยายามวางแผนอนาคตให้ เผื่อเราเป็นอะไรไป เขาจะได้ไม่จนหนทาง แต่เขาก็ไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ  
 - สร้างทรัพย์สินที่ทำให้เกิดรายได้ เช่น อาคารพาณิชย์ ที่ดิน ให้เช่า
 - สร้างอาชีพ  พยายามผลักดันให้เขาทำสิ่งที่เขาถนัด เช่นให้ออกแบบ line sticker ลองทำออกมาขายดู เผื่อจะขายได้ และเขาได้มีความภูมิใจ และอยากทำมัน เพื่อต่อยอดไปสู่งานอื่นๆ ต่อไป
 - ให้เขานำเสนออาชีพที่อยากทำ  เพื่อให้เขาได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ -  เขาก็ไม่มีไอเดีย  คิดแค่อยากทำร้านกาแฟแบบคนอื่นๆ  แต่ให้นำเสนอโปรเจคมา เขาก็ไม่มีอะไรในหัว สรุปว่าอยากทำเพราะเห็นคนอื่นทำเยอะแยะ

 

ที่ว่ามาทั้งหมดคือความไม่สบายใจ ของเรา  เราอยากขอคำปรึกษากับผู้ที่มีประสบการณ์กับเด็กพวกนี้ว่า
1. เราจะกำหนดทิศทางเขาได้อย่างไรบ้าง สำหรับคนที่มีอาการแบบนี้
2. เราควรวางแผนให้เขาไหม หรือปล่อยเขาจัดการตัวเอง เพราะเราอาจจะไปจัดการชีวิตเขามากไปเพราะเห็นว่าเขาไม่ปกติ
3. จะจัดการกับการไม่เชื่อฟังพ่อแม่ เห็นพ่อแม่เป็นบุคคลอันตรายสำหรับเขา  อย่างไร
4. คนที่มีปัญหาเดียวกันกับเรา (มีลูกเป็นเด็กพิเศษ) มีแนวทางการจัดการกันแบบไหน   
5. มีการวางแผนยังไงกับชีวิตที่เหลือของเขาหลังจากเราไม่อยู่แล้ว