เหมือนเเฟนผมเขาเเกล้งรักผมอยู่เลยครับ

ผมจะเล่าเลยนะครับครั้งเเรก ระหว่างที่ผมกำลังนั่งรถทัวร์กลับบ้านเเฟนผมเขาโทรมาหาในตอนนั้นรถทัวร์คนน้อยคนไม่มากเท่าไหร่ผมเคยคุยเบาๆ คุยได้ซักพักหูฟังบลูทูธผมเเบตหมดผมเลยบอกไปว่า หูฟังเเบตจะหมดเเล้วขอไปชาร์จก่อนนะ เขาก็โกรธเลยครับงอนด้วยตะคอกใส่ผมว่า รำคาญจะไปทำไรก็ทำไปบาย หลังจากนั้นหนึ่งคืนผมกลับบ้านไปเรียบร้อยเเล้วผมกำลังโทรกับเขาอยู่เขาบอกให้เปิดเพลงให้ฟังหน่อยผมก็เปิดให้ปกติ เเต่เพลงมันดังมากผมได้ยินเสียงเเว่วๆจากโทรศัพท์ของผมผมนึกว่าเขาเรียกผมผมเลยกดหยุดเพลง จากนั้นก็เหมือนเดิมครับเขาทำอย่างเดิมโกรธผมงอนผม เมินเเชท เมินทุกอย่าง
ตื่นมาตอนเช้าผมโทรไปขอโทษเขาเเละซักพักหนึ่งอีกเขาหลับไปผมก็หลับไปด้วยเเต่มือผมดันไปโดนปลั๊กไฟในตอนที่กำลังนอนอยู่ ทำให้เน็ตผมหลุด เเละไม่ได้รับสายเขาที่โทรมาใหม่ผมก็พยายามอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นเเต่เเล้วก็เหมือนเดิมครับ เขาเมินเเชท โทรไปก็ไม่รับตัดสายทิ้งอย่างเดียว พี่ๆคิดว่าเขารักผมจริงๆมั้ยครับ ผมเข้าใจนะว่าปล่อยอิสระบ้าง เเต่ก็ผมเเค่เป็นห่วงว่าทำอะไรอยู่ บอกกันซักหน่อยก็ดี ทุกๆครั้งที่ผมไม่ใช่คนผิดผมก็ต้องเป็นคนที่ขอโทษเขาในทุกๆครั้งเเละนี้คือสิ่งที่ผมต้องเจอในตอนที่คบกับเขา
1.ชมผู้ชายคนอื่นเเละเอามาเปรียบเทียบกับผม
2.ไม่ว่าเขาไม่พอใจอะไรก็จะมาลงที่ผมอย่างเดียว
3.เขาไม่เป็นห่วงความรู้สึกผมเลย
4.ทะเลาะกันทีไรเขามักจะบอกเลิก
5.ตัดสายได้ตามต้องการโดนไม่บอกไม่กล่าวอะไรเลย
6.ถ้าเกิดสายที่โทรอยู่มันหลุดผมก็จะโดนโกรธเเละด่าว่าน่ารำคาญ
7.ถ้าเกิดระหว่างคุยผมเผลอหลับผมก็จะโดนโกรธ
เอาเเค่นี้คร่าวๆก็พอก่อนครับ ผมควรทำไงดีครับเเค่อยากให้เขาสนใจความรู้สึกผมบ้างเเค่นั้นเอง