วันนี้เป็นวันสุดท้ายของปี ที่บ้านเรากำลังมีความสุขต่มันผิดที่เราเองคนเดียวมันเป็นวันที่
รู้สึกโคตรไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกนี้เลยค่ะ พ่อแม่เราเสียใจและผิดหวังในตัวเราเพราะการที่
เราไปคบกับคนที่เค้าไม่ดีในสายตาท่านทั้งคู่ เรากำลังมีชีวิตที่ดีมากเลยค่ะในด้านการงาน
คือถ้าเป็นครอบครัวคนอื่นเค้าคงหมดห่วงไปแล้ว และเราผิดตรงที่เราโกหกให้พ่อแม่สบายใจว่าเรา
เลิกกับคนที่คบแล้วเพื่อความสบายใจของพ่อแม่ เรายอมเลิกให้ได้หมดเรายอมเสียใจได้หมดแค่
เห็นพ่อแม่สบายใจแม้ใจจะรู้สึกแย่แค่ไหนก็ตาม แต่เราดันแอบกลับมาคุยกับแฟนเก่าแล้วพ่อแม่เราจับได้
เรากลายเป็นลูกที่แย่มากๆจนไม่น่าให้อภัย รู้สึกว่าเราไม่มีค่าเลยในสายตาครอบครัวเรารู้สึกได้ว่าถึงเราจะพุด
คำขอโทษไปมันก็ไม่มีค่าสำหรับพ่อแม่และครอบครัวแล้ว เราควรทำไงต่อไปดี เรื่องแฟนเราตัดขาดจากเค้าได้เพราะรู้ว่า
คบกันไปพ่อแม่ก็ไม่มีวันยอมรับ วันนี้พ่อแม่ร้องไห้ผิดหวังจนเราไม่กล้าสู้หน้าคนในบ้าน งานต้องเริ่มทำหลังปีใหม่
เราไม่มีแรงทำไรต่อไปแล้ว อยากไปไกลๆจากบ้านแต่ก็ทำไม่ได้ ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ไม่อยากรับรู้อะไรในชีวิตอีกแล้ว
รู้สึกว่าตัวเองเป็นลูกที่ไม่มีอะไรดีสำหรับพ่อแม่เลยค่ะ ทำแต่เรื่องให้พ่อแม่เสียใจ
รู้สึกโคตรไม่อยากมีชีวิตอยู่บนโลกนี้เลยค่ะ พ่อแม่เราเสียใจและผิดหวังในตัวเราเพราะการที่
เราไปคบกับคนที่เค้าไม่ดีในสายตาท่านทั้งคู่ เรากำลังมีชีวิตที่ดีมากเลยค่ะในด้านการงาน
คือถ้าเป็นครอบครัวคนอื่นเค้าคงหมดห่วงไปแล้ว และเราผิดตรงที่เราโกหกให้พ่อแม่สบายใจว่าเรา
เลิกกับคนที่คบแล้วเพื่อความสบายใจของพ่อแม่ เรายอมเลิกให้ได้หมดเรายอมเสียใจได้หมดแค่
เห็นพ่อแม่สบายใจแม้ใจจะรู้สึกแย่แค่ไหนก็ตาม แต่เราดันแอบกลับมาคุยกับแฟนเก่าแล้วพ่อแม่เราจับได้
เรากลายเป็นลูกที่แย่มากๆจนไม่น่าให้อภัย รู้สึกว่าเราไม่มีค่าเลยในสายตาครอบครัวเรารู้สึกได้ว่าถึงเราจะพุด
คำขอโทษไปมันก็ไม่มีค่าสำหรับพ่อแม่และครอบครัวแล้ว เราควรทำไงต่อไปดี เรื่องแฟนเราตัดขาดจากเค้าได้เพราะรู้ว่า
คบกันไปพ่อแม่ก็ไม่มีวันยอมรับ วันนี้พ่อแม่ร้องไห้ผิดหวังจนเราไม่กล้าสู้หน้าคนในบ้าน งานต้องเริ่มทำหลังปีใหม่
เราไม่มีแรงทำไรต่อไปแล้ว อยากไปไกลๆจากบ้านแต่ก็ทำไม่ได้ ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ไม่อยากรับรู้อะไรในชีวิตอีกแล้ว