จะกลับไปคบกัน เเต่ครอบครัวห้าม

ผมกับแฟนเราคบกันมาได้สองปีครับ ตลอดที่คบกันมา เราก็จับได้ว่าเค้าไปนอนกับใคร เเต่ผมก็ให้อภัยเค้านะครับ เเต่ในใจลึกๆมันระเเวงตลอดเวลาเค้าไปไหนกับเพื่อน จนวันนั้นเราย้ายมาอยู่ห้องเช่าที่หนึ่ง แฟนผมจะทำงานกะบ่าย เลิกสี่ทุ่มครับ ส่วนผมทำงานบริษัท ช่วงนั้นหยุดปีใหม่พอดีผมเลยจัดห้องรอเค้ามา เเต่พอสี่ทุ่มเค้าบอกว่าจะไปกินข้าวที่บ้านพี่ ผมเลยบอกว่างั้นผมไปเล่นเกมนะ(ผมจะชอบไปเล่นเกมตอนที่หยุดหรือตอนเค้าไม่อยู่) เเล้วก็ต่างคนต่างเเยกย้าย พอเวลาผ่านไป เค้าก็โทรมาบอกว่าให้กลับห้อง(ตอนนั้นเค้ายังอยู่บ้านพี่) ผมเลยบอกว่างั้นแปปนึงนะ พอไปถึงห้องเห็นไฟเปิด เค้าอยู่ในห้อง เเต่ไม่เปิดประตูให้ผม เราเริ่มทะเลาะกัน เหมือนจะเรืองเล็กๆนะครับ เเต่ความกดดัน แผลในใจลึกๆ มันทำให้ผมโมโหมาก เพราะไม่เคยจะว่า จะด่า ไม่ว่าเค้าจะกลับกี่โมง ดึกแค่ไหน (นี่คงเป็นปมของผมด้วยครับที่ไม่เคยไปเที่ยวกับเค้า หรือทำอะไรด้วยกัน เพราะเวลาทำงานเราไม่ตรงกัน) ลืมบอกไปเรามีลูกด้วยกันนะครับ ผมเลยคิดว่าเที่ยวมันหมดเยอะ เลยไม่ชอบกินเหล้าหรือเที่ยว ต่อนะครับ คืนนั้นเราก็ทะเลาะกันจนถึงขั้นลงไม่ลงมือ เเล้วเราก็เลิกกันครับ โดยมีข้อตกลงว่า ลูกอยู่กับใครคนนั้นต้องเลี้ยง อีกคนจะไม่ยุ่ง ผมขอเค้าเเต่เค้าไม่ให้ เค้าบอกจะเลี้ยงเอง วันต่อมาผมเลยย้ายของผมกลับบ้าน ผ่านมาหนึ่งปีเเล้วครับที่เราเลิกกัน ตลอดหนึ่งปี ผมส่งตังไปให้ในวันเกิดลูก เเล้วเค้าก็เริ่มทักมาหาผม (เค้าจะเป็นคนไม่ชอบง้ออะครับ ชอบด่ามากกว่า) เค้าก็พยายามติดต่อผม ส่งรูปลูกมาให้ดู (เเต่มีข้อความว่า ลูกกูไม่ใช่ลูก) ในใจผมคิดว่าเค้าคงมีใครใหม่ตั้งเเต่วันนั้น วันที่เราเลิกกัน ผมเลยพยายามจะลืม ลบทุกอย่างบล๊อคทั้งหมด แต่ในใจก็ไม่เคยลืมเลยครับ จนมาถึงวันนึง (ก่อนจะครบหนึ่งปีที่เลิกกัน) เค้าโทรมาหาผม เค้าร้องไห้ บอกว่าผมทำไมไม่ง้อเค้า ไม่ติดต่อ รู้มั๊ยเค้าเหนื่อยมากที่อยู่คนเดียว (ในใจผมคิดว่าเค้ามีคนใหม่นานเเล้ว) เค้าบอกว่าไม่เคยนึกถึงใครเลย นอกจากผม (คิดว่าผมเชื่อมั๊ย คนมันเคยทำ) ผมเลยนัดเค้าไปหาลูกด้วยกันครับ รู้มั๊ยพอผมกลับไปที่ตรงนั้น ทุกคนที่ผมเคยรู้จัก เพื่อนเค้า พี่ที่เลี้ยงลูก เค้าเหมือนจะรุมด่าผมเลยอะครับ ว่าหายไปไหนมา กลับมาทำไม รู้มั๊ยเมียลำบากเเค่ไหน พอผมไปหาลูกผมเลยรู้ว่า เค้าคงไม่ได้มีใครจิงๆ จากสายตาคนรอบข้าง จากคำพูด จากน้ำตา มันกดดันผมมาก ผมบอกกับเค้า ตอนนี้ผมโดนไล่ออกจากงานนะ ยอดงานไม่มี เลยปลดพนักงานออก ผมตกงาน ไม่มีงานทำ เค้าบอกกับผมว่า ไม่เป็นไรเค้าอยู่ได้ เเค่เอาตัวให้รอด เเล้วกลับมาคบกันเหมือนเดิม เป็นครอบครัว น้ำตาผมไหลเลยครับ ผมปล่อยทิ้ง ผญ คนนึงลำบากเเค่ไหน (คิดเเต่ว่าเค้ามีคนเลี้ยง มีใครใหม่) ผมเอาเรื่องนี้ไปบอกครอบครัว เเต่ แม่ ป้า เค้าไม่ฟังเลยครับ ด่าแฟนผม ว่าผม(คิดหราว่ามันจะไม่มีใครใหม่ มันเคยทำเดี๋ยวมันก็ทำอีก อยากให้รับผิดชอบ ไปตรวจดีเอ็นเอมา) ผมเลยช๊อคไปเลย ผมไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้ผมก็แอบคบกับเค้านะครับ เคยถามเค้าเหมือนกันว่าทำไม ทำไมไม่ไปหาคนดีๆ ในเมื่อตอนนี้ก็โอเคอยู่เเล้ว เค้าบอกผมว่า เค้ารักผม รักมาตลอด พยายามติดต่อ เเต่ผมก็ไม่เคยสนใจ เจอใครใหม่ก็กลัวว่าจะโดนหลอก (แบบฟันเเล้วทิ้งอะครับ) ผมเลยบอกอืม เเล้วจะทำยังไง ต้องเป็นเเบบนี้หรา ผมเองมั้นใจนะครับ ว่านั้นคงเป็นลูกผมจิงๆ ถ้าบอกให้ไปตรวจ ดีเอ็นเอ ผมว่าทางป้าคนที่เลี้ยงคงจะบอกว่า ไม่ต้องกลับมาหลอก(รู้จักกันครับ เพราะส่วนนึกเค้าก็ช่วยลดค่าเลี้ยงดูให้) ผมไม่รู้จะทำยังไง รักก็รัก เเต่ครอบครับไม่เปิดใจเลยครับ