ขอเล่าเป็นเรื่องยาวๆไปนะคะ ตั้งแต่ต้น เพราะจะได้เข้าใจเหตุการณ์สุดท้ายมันมีที่มาค่ะ 😥
แม่ของหนูมีลูกอยู่ก่อนแล้วที่จะเจอพ่อคือพี่สาว(จำไมาได้) และพี่ชาย(ห่างกัน11ปี)
แม่แต่งงานกับพ่อที่เคยมีภรรยามาก่อนและมีลูกด้วยกัน พอจดทะเบียน แม่รู้ว่าตัวเองจดทะเบียนซ้อน ซึ่งจดหลังได้แค่1วัน แม่ฝังใจมาก
ผ่านมาได้3ปีหลังแต่งงาน แล้วจะจึงยอมมีลูกกับพ่อก็คือหนู
พ่อส่งเสียพี่ชายของหนูค่าเล่าเรียนทุกอย่างตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยม สุดท้ายพี่ชายเรียนไม่จบ เรียนปวช.1ใหม่ถึง3ครั้ง ติดยา เข้าคุกหลายครั้งปจป.ต้องกินยาทุกวันเพื่อนอนหลับ
พ่อแม่ก็แยกกันอยู่ตั้งแต่ 5-6 ขวบ แต่พ่อยังมาหาอยู่บ่อยๆ ตามวันสำคัญ
และน่าจะช่วงอายุ10-12 พ่อแม่ต้องการจะเลิกกันแยกกันอยู่ และแม่เป็นคนขอที่จะเลี้ยงหนูไว้ จึงต้องอยู่กับแม่
พ่อรับผิดชอบที่จะส่งเสียหนูต่อไป และค่าใช้จ่ายทุกอย่างที่เกี่ยวกับหนู เป็นคนโอนให้แม่
แม่เป็นคนที่ต้องกินแอลกอฮอลทุกวันถึงจะนอนหลับ แต่ก็ชอบเล่าเรื่องเก่าๆให้ฟัง รวมถึงเรื่องที่ฝังใจ ทุกเรื่องที่เขามีปัญหา รวมถึงพ่อกับเมียอีกคน
ตอนเด็กๆอยู่กับแม่ เชื่อแม่ทุกอย่าง มองว่าพ่อเป็นคนไม่ดี แม่รักเรามากทิ้งทุกอย่างมาเพื่อเรา และแม่เป็นคนชอบให้เข้าข้างเขาตลอด
จนขึ้นมัธยมต้นแม่ตัดสินใจทำงาน (ปล.แต่ก่อนพ่อเป็นขอให้แม่ไม่ทำงานเองค่ะ) แม่จึงบอกพ่อ เขาก้ไม่ให้เงินกินรายวันอีกต่อไป เหลือแค่เงินอะไรเกี่ยวข้องกับหนูค่ะ
ปกติพ่อแม่จะโทรคุยกัน พอพ่อพูดแบบนั้นเงินไปเรียนแม่เลยโยนมาให้หนูคุยกับพ่อเอง หลังจากนั้นเขาก็ไม่คุยกันอีก
พอไปทำงานแม่ก็เจอผชคนนึง เขายอมรับได้ที่แม่มีสามีแยกกันอยู่และมีลูกติด แม่ก็ขอให้เขาซื้อไอแพดให้หนู สุดท้ายก็หายไปตอนไม่ถึงปีจนปจป.แม่ก็ยังพูดถึงเหตุการณ์นี้อยู่ เขาคบกันได้8ปีได้ค่ะ
แม่มาทำงานเป็นแม่บ้านตอนอยู่40กว่า แแม่เป็นคนหน้าตาดีถึงจะอายุมากแต่ก็สวย สวยจริงๆเพราะเขาชอบดูแลตัวเอง กลายเป็นวันไม่ถูกกับเพื่อนร่วมงาน
ใน8ปี แม่เปลี่ยนที่ทำงานไป 6 ที่ 4ที่แรก เข้ากับคนที่ทำงานไม่ได้ และแม่ไม่อยากอดทนเลยออกมาหางานใหม่
อีก2ที่มาทำก็ทำไม่ไหวแล้วงานหนักเกินไป ก็ต้องออก
แต่ทุกครั้งที่แม่ทำงานแล้วมีปัญหากับคนอื่น ด้วยความแม่กินเหล้าทุกวัน แม่ฝังใจ แม่ก็จะเล่าเรื่องเดิมๆอยู่ซ้ำตลอด แม้มันจะผ่านไปนานแค่ไหนแม่ก็จะพูด หนูต้องฟังพวกนั้นอยู่ทั้งหมด 8 ปีของเรื่องที่ทำงานว่าแม่ถูกทำร้ายถูกทำให้บีบออกมา
และเวลาเขาเมาเขาก็จะทะเลาะเรื่องเก่าๆของหนู หรือบางทีก็เรื่องที่เราไม่ยอมเข้าข้างเขาถ้าเราคิดต่างจากเขา จนครั้งนึงเขาถือมีดมาจะแทงแต่ก็ไม่คิดว่าจะทำมั้งคะ
และพอขึ้นมหาลัยปีแรก เราก็ติดมหาลัยดีๆนะคะแต่วิทยาเขตต่างจังหวัด ตอนนั้นแม่จะเป็นจะตายให้ได้ เสียใจมากที่เราต้องไปอยู่หอ จะย้ายตามไปอยู่กับเราให้ได้ แต่เราก็บอกเขาว่าอยากไปอยู่คนเดียว เขาก็ช้อตฝังใจไปเลยค่ะเสียใจมากที่พูดแบบนั้น แต่เราคิดแบบนั้น เพราะเราไม่อยากอยู่ทะเลาะกับเขา แต่สุดท้ายย้ายไปอยู่นู่น เขาก็โทรมาทะเลาะได้ตลอด เวลาเขามีปัญหาที่ทำงาน55555555
ช่วงม5-6 พ่อกับแม่เราได้คุยกันแล้วว่า พ่อจะส่งเสียเราถึงแค่เราจบปี4เท่านั้น แล้วเขาจะไม่ยุ่งอีก สำหรับตัวหนูเอง ก็ชัดเจนแล้วว่าทางพ่อเขาไม่ยุ่งแล้วนอกจากหนูเท่านั้น เพราะว่าตั้งแต่มอ5ขึ้ยมา พ่อไม่ยอมมาเจอคนที่บ้านเลย แต่พอสอบติดก็ขอมาเจอหนูคนเดียวโดยไม่เจอแม่
และทางพ่อเขาก็ส่งเสียทางค่าหอเรา และค่าบ้านที่แม่อยู่ด้วยนะคะ
จำไม่ได้ว่าตั้งแต่ตอนไหน พ่อก็บล็อคไลน์และเบอร์ของแม่ พ่อให้เหตุผลกับหนูว่า เพราะว่าแม่ชอบเมาแล้วโทรไปด่าและไลน์ไปด่า เขาเลยแก้ปัญหาด้วยกันบล็อคหมดเลย
เลยมีแค่หนูที่ต้องคุยกับคนเดียวจริงๆ แล้วเวลาที่พ่อโอนเงินให้ที่บ้านช้า แม่ก้จะด่าหนู เขาบอกว่าเป็นความผิดของหนู ที่ให้หนูคุยกับพ่อเอง
หนูเรียนมอเก่าได้1ปี จึงซิ่วมาเรียนเอกชน พ่อเขาให้เรียนเพราะอยากให้เราเรียนอะไรที่เราชอบ แต่พอเรียนไปได้เดือนกว่าๆพ่อก็ตกงานเพราะหุ้นส่วนของพ่อตาย
ประจวบกับแม่ก็ออกจากที่ทำงานที่4เพราะว่ามีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน เพราะคิดว่าตัวเองจะหางานใหม่ได้ แต่ด้วยอายุและเศรษฐกิจ แม่หางานไม่ได้เลย และแม่ไม่มีเงินเก็บ
ส่วนตัวหนูเองก็ย้ายมาอยู่กับเพื่อน โดยไม่ได้ขอค่าหอกับพ่ออีก และไม่ได้บอกว่ามาอยู่ขัางนอก เพราะว่าพ่อบอกว่าถ้าหนูย้ายไปอยู่หอ ก็จะลดเงินที่บ้านเพราะว่าหนูไม่อยู่บ้านก็ไม่จำเป็นต้องจ่าย แต่ห้องที่อยู่กับเพื่อนหนูทำงานกับญาติที่เปิดร้านอาหาร จึงจ่ายค่าห้องได้
อ่อแล้วช่วงวันเกิดแม่ปีนี้ แม่เขาขอของขวัญวันเกิดพ่อ แล้วพ่อเขาไม่ให้ (หนูก็ไม่รู้ว่าแม่เขาหวังอะไรเพราะแยกกันไปนานแล้ว) ก็เลยขอหย่า พ่อก็บอกว่าถ้าหย่าคือจบเพราะว่าไม่ตัองส่งเสียที่บ้านอีกและให้แค่หนู แต่ก็ไม่หย่ากัน
แต่เรื่องหย่ากันเขามีปัญหากันมานานแล้ว เพราะว่าแม่เขาฝังใจเรื่องจดทะเบียนซ้อนมา20กว่าปี แต่อย่างนึงที่แม่พูดกับหนูคือ ถ้าเขาหย่ากันให้หนูตัดขาดกับเขาไปเลย ให้ไปอยู่กับพ่อไม่ต้องมายุ่งกันอีก แล้วชอบพูดว่าหนูอยู่กับพ่อเพราะเงิน..
หลังจากนั้นช่วงสองสามเดือนมานี้พ่อก็เริ่มที่จะโอนเงินค่าน้ำค่าไฟค่าบ้านช้า และแม่ก็ไม่ได้ทำงาน ไม่มีเงินใช้เขาก็เริ่มที่โทรตามพ่อให้โอน แต่เขาก็ยังไม่โอนให้
ทางพ่อเองก็โทรคุยแล้วบอกหนูตลอดว่า เขาคิดว่าทำไมเขาต้องมาเสียเงินพวกนี้ให้แม่กับพี่ชายของหนูที่เขาไม่ได้ทำงานเพราะทำงานไม่ได้เขาก็บอกว่าที่ไม่ยอมหย่ากับแม่เพราะกลัวว่าแม่จะอยู่ไม่ได้ ถ้ามีใครมาดูแลมาสักคนก็คงจะยอมหย่าให้
หนูเลยไปบอกแม่ว่าพ่อ เขาอยากให้แม่มีคนมาดูแลนะ แม่ก็บอกว่าเขาไม่มีคนอื่นไม่มีใคร (แต่คือก็เห็นอยู่ๆว่ามีผชอีกคนมา8ปี) นี่ก็แบบ จะหลอกไปเพื่ออะไร ไม่เข้าใจ แม่ได้เงินทั้งสองฝั่งด้วยซ้ำ
และช่วงนี้แม่เขาก็ไม่มีเงินใช้เพราะผชอีกคนไม่ให้ และพ่อก็ไม่ให้ ไปยืมญาติคนไหนก็ไม่มีให้ พี่สาวหนูก็ไม่ได้ทำงานเพราะเพิ่งออก ส่วนตัวหนูเองก็ให้เงินเขาเท่าที่มีตลอด ใน2เดือนก็ให้หลายพันทั้งที่หนูเองก็ตัองทำงานจ่ายค่าห้อง กู้เงินเรียนมาใช้จ่าย และเขาก็ชอบตัดพ้อว่า เขาอยู่เป็นภาระคนอื่น เขาอยากตาย แต่กลัวไม่มีคนดูแลพี่ชายกับหมาอีกสองตัว เขาพูดว่าอยากตายตลอด หนูก็รู้สึกผิดเพราะไม่มีเงินให้เขา
จนวันนึงหนูทนไม่ไหวเลยโทรประชุมสายให้เขาคุยกับพ่อ
เขาไม่จ่ายค่าน้ำไฟมาสองเดือนแล้วมันจะตัดแล้ว พ่อเขาเลยสวนแบบพูดมาประมาณว่า อย่ามาเก่งกับเขา(เรื่องขอหย่า) เพราะสุดท้ายก็มาขอเขา และทุกวันนี้เขาไม่ได้ทำงานตัองเอาเงินเก็บมาใช้ ถ้าเขาป่วยตายจะเอาเงินที่ไหนให้ เขาก็ต้องรักษาตัวเอง ถ้าจะให้โอนให้เดือนหน้าไม่มีให้ก็ไม่รู้แล้ว
สุดท้ายพ่อก็โอนมาให้เดือนเดียว แม่เขาก็เดือดร้อนมากก็โทรมาบอกว่า ได้คุยกันคิดว่าจะดีขึ้นกลับมาเป็นเหมือนเดิม หนูเองก็ไม่เข้าใจว่าเขายังหวังอะไรอยู่ เพราะห่างกันไปหลายปีแล้ว แล้วพ่อเองเขาก็รับผิดชอบทุกอย่างเพราะว่าตัวหนูเองเขาก็รู้ เขาบอกไม่อยากอยู่แล้วหนูเองก็ไม่รู้จะทำยังไง ด้วยอายุที่ยังไม่ทำงาน
ตัวหนูเองนิสัยเหมือนพ่อมากและหน้าตาก็เหมือนกัน ตอนเมาแม่เคยบอกว่าเกลียดหนูแต่ก็รักมากเพราะว่าหน้าเหมือนพ่อและนิสัยก็เหมือนกันพ่อเองอยู่กับแม่ไม่ได้เพราะนิสัยแบบนี้ ตัวหนูเองก็เหมือนกัน..
หนูไม่รู้ว่าจะรับมือจะแก้ไขปัญหานี้ยังไง เมื่อก่อนหนูเองรักแม่มากๆ ด้วยความที่ไม่รู้อะไรเลย พอตอนนี้โตขึ้นคิดได้เอง เราอ่านความคิดคนอื่นผ่านอะไรมาะความคิดมันเปลี่ยนไปอะค่ะ หนูรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่ความรับผิดชอบของพ่อ และแม่เองก็ได้เงินจากพ่อมาเลี้ยงดูหนู จากที่แม่เคยไล่ให้ไปอยู่ เลยรู้สึกว่าเออ แม่อยู่กับเราเพราะว่าเงินของพ่อรึเปล่า555555555 สำหรับหนูแม่มีบุญคุณที่เลี้ยงกดูเรามาค่ะ แต่ถ้าเรื่องเงินก็คิดไม่ค่อยออก เพราะเขาไม่ได้ส่งเสียตรงนั้นให้ แต่ก็ไม่ได้ผูกพันกับพ่อเพราะเขาไม่ได้ดูแลแต่เขาก็ส่งเสีย
หนูไม่รู้จะทำยังไง เงินก็ไม่มีช่วยแม่ คุยกับพ่อเขาอาจจะไม่โอนให้แม่ หางานให้แม่ก็ไม่ได้ แล้วถ้าแม่เป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง หนูยังรักและเป็นห่วงเขามากๆนะคะ ตัวแม่เขาขี้น้อยใจอ่อนแอและตอนนี้แม่ก็50กว่าแล้ว ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงคะกับเรื่องแบบนี้
ปล. เราเชื่อเรื่องดวงด้วยนะคะ หนูเกิดวันศุกร์ เดือน3 แม่เกิดวันเสาร์ เดือน8 ซึ่งเป็นวันและเดือนที่ไม่ถูกกัน 55
พ่อกับแม่แยกกันอยู่ แต่ยังมีปัญหากัน เราเป็นคนกลางควรทำยังไงดี??
แม่ของหนูมีลูกอยู่ก่อนแล้วที่จะเจอพ่อคือพี่สาว(จำไมาได้) และพี่ชาย(ห่างกัน11ปี)
แม่แต่งงานกับพ่อที่เคยมีภรรยามาก่อนและมีลูกด้วยกัน พอจดทะเบียน แม่รู้ว่าตัวเองจดทะเบียนซ้อน ซึ่งจดหลังได้แค่1วัน แม่ฝังใจมาก
ผ่านมาได้3ปีหลังแต่งงาน แล้วจะจึงยอมมีลูกกับพ่อก็คือหนู
พ่อส่งเสียพี่ชายของหนูค่าเล่าเรียนทุกอย่างตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยม สุดท้ายพี่ชายเรียนไม่จบ เรียนปวช.1ใหม่ถึง3ครั้ง ติดยา เข้าคุกหลายครั้งปจป.ต้องกินยาทุกวันเพื่อนอนหลับ
พ่อแม่ก็แยกกันอยู่ตั้งแต่ 5-6 ขวบ แต่พ่อยังมาหาอยู่บ่อยๆ ตามวันสำคัญ
และน่าจะช่วงอายุ10-12 พ่อแม่ต้องการจะเลิกกันแยกกันอยู่ และแม่เป็นคนขอที่จะเลี้ยงหนูไว้ จึงต้องอยู่กับแม่
พ่อรับผิดชอบที่จะส่งเสียหนูต่อไป และค่าใช้จ่ายทุกอย่างที่เกี่ยวกับหนู เป็นคนโอนให้แม่
แม่เป็นคนที่ต้องกินแอลกอฮอลทุกวันถึงจะนอนหลับ แต่ก็ชอบเล่าเรื่องเก่าๆให้ฟัง รวมถึงเรื่องที่ฝังใจ ทุกเรื่องที่เขามีปัญหา รวมถึงพ่อกับเมียอีกคน
ตอนเด็กๆอยู่กับแม่ เชื่อแม่ทุกอย่าง มองว่าพ่อเป็นคนไม่ดี แม่รักเรามากทิ้งทุกอย่างมาเพื่อเรา และแม่เป็นคนชอบให้เข้าข้างเขาตลอด
จนขึ้นมัธยมต้นแม่ตัดสินใจทำงาน (ปล.แต่ก่อนพ่อเป็นขอให้แม่ไม่ทำงานเองค่ะ) แม่จึงบอกพ่อ เขาก้ไม่ให้เงินกินรายวันอีกต่อไป เหลือแค่เงินอะไรเกี่ยวข้องกับหนูค่ะ
ปกติพ่อแม่จะโทรคุยกัน พอพ่อพูดแบบนั้นเงินไปเรียนแม่เลยโยนมาให้หนูคุยกับพ่อเอง หลังจากนั้นเขาก็ไม่คุยกันอีก
พอไปทำงานแม่ก็เจอผชคนนึง เขายอมรับได้ที่แม่มีสามีแยกกันอยู่และมีลูกติด แม่ก็ขอให้เขาซื้อไอแพดให้หนู สุดท้ายก็หายไปตอนไม่ถึงปีจนปจป.แม่ก็ยังพูดถึงเหตุการณ์นี้อยู่ เขาคบกันได้8ปีได้ค่ะ
แม่มาทำงานเป็นแม่บ้านตอนอยู่40กว่า แแม่เป็นคนหน้าตาดีถึงจะอายุมากแต่ก็สวย สวยจริงๆเพราะเขาชอบดูแลตัวเอง กลายเป็นวันไม่ถูกกับเพื่อนร่วมงาน
ใน8ปี แม่เปลี่ยนที่ทำงานไป 6 ที่ 4ที่แรก เข้ากับคนที่ทำงานไม่ได้ และแม่ไม่อยากอดทนเลยออกมาหางานใหม่
อีก2ที่มาทำก็ทำไม่ไหวแล้วงานหนักเกินไป ก็ต้องออก
แต่ทุกครั้งที่แม่ทำงานแล้วมีปัญหากับคนอื่น ด้วยความแม่กินเหล้าทุกวัน แม่ฝังใจ แม่ก็จะเล่าเรื่องเดิมๆอยู่ซ้ำตลอด แม้มันจะผ่านไปนานแค่ไหนแม่ก็จะพูด หนูต้องฟังพวกนั้นอยู่ทั้งหมด 8 ปีของเรื่องที่ทำงานว่าแม่ถูกทำร้ายถูกทำให้บีบออกมา
และเวลาเขาเมาเขาก็จะทะเลาะเรื่องเก่าๆของหนู หรือบางทีก็เรื่องที่เราไม่ยอมเข้าข้างเขาถ้าเราคิดต่างจากเขา จนครั้งนึงเขาถือมีดมาจะแทงแต่ก็ไม่คิดว่าจะทำมั้งคะ
และพอขึ้นมหาลัยปีแรก เราก็ติดมหาลัยดีๆนะคะแต่วิทยาเขตต่างจังหวัด ตอนนั้นแม่จะเป็นจะตายให้ได้ เสียใจมากที่เราต้องไปอยู่หอ จะย้ายตามไปอยู่กับเราให้ได้ แต่เราก็บอกเขาว่าอยากไปอยู่คนเดียว เขาก็ช้อตฝังใจไปเลยค่ะเสียใจมากที่พูดแบบนั้น แต่เราคิดแบบนั้น เพราะเราไม่อยากอยู่ทะเลาะกับเขา แต่สุดท้ายย้ายไปอยู่นู่น เขาก็โทรมาทะเลาะได้ตลอด เวลาเขามีปัญหาที่ทำงาน55555555
ช่วงม5-6 พ่อกับแม่เราได้คุยกันแล้วว่า พ่อจะส่งเสียเราถึงแค่เราจบปี4เท่านั้น แล้วเขาจะไม่ยุ่งอีก สำหรับตัวหนูเอง ก็ชัดเจนแล้วว่าทางพ่อเขาไม่ยุ่งแล้วนอกจากหนูเท่านั้น เพราะว่าตั้งแต่มอ5ขึ้ยมา พ่อไม่ยอมมาเจอคนที่บ้านเลย แต่พอสอบติดก็ขอมาเจอหนูคนเดียวโดยไม่เจอแม่
และทางพ่อเขาก็ส่งเสียทางค่าหอเรา และค่าบ้านที่แม่อยู่ด้วยนะคะ
จำไม่ได้ว่าตั้งแต่ตอนไหน พ่อก็บล็อคไลน์และเบอร์ของแม่ พ่อให้เหตุผลกับหนูว่า เพราะว่าแม่ชอบเมาแล้วโทรไปด่าและไลน์ไปด่า เขาเลยแก้ปัญหาด้วยกันบล็อคหมดเลย
เลยมีแค่หนูที่ต้องคุยกับคนเดียวจริงๆ แล้วเวลาที่พ่อโอนเงินให้ที่บ้านช้า แม่ก้จะด่าหนู เขาบอกว่าเป็นความผิดของหนู ที่ให้หนูคุยกับพ่อเอง
หนูเรียนมอเก่าได้1ปี จึงซิ่วมาเรียนเอกชน พ่อเขาให้เรียนเพราะอยากให้เราเรียนอะไรที่เราชอบ แต่พอเรียนไปได้เดือนกว่าๆพ่อก็ตกงานเพราะหุ้นส่วนของพ่อตาย
ประจวบกับแม่ก็ออกจากที่ทำงานที่4เพราะว่ามีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน เพราะคิดว่าตัวเองจะหางานใหม่ได้ แต่ด้วยอายุและเศรษฐกิจ แม่หางานไม่ได้เลย และแม่ไม่มีเงินเก็บ
ส่วนตัวหนูเองก็ย้ายมาอยู่กับเพื่อน โดยไม่ได้ขอค่าหอกับพ่ออีก และไม่ได้บอกว่ามาอยู่ขัางนอก เพราะว่าพ่อบอกว่าถ้าหนูย้ายไปอยู่หอ ก็จะลดเงินที่บ้านเพราะว่าหนูไม่อยู่บ้านก็ไม่จำเป็นต้องจ่าย แต่ห้องที่อยู่กับเพื่อนหนูทำงานกับญาติที่เปิดร้านอาหาร จึงจ่ายค่าห้องได้
อ่อแล้วช่วงวันเกิดแม่ปีนี้ แม่เขาขอของขวัญวันเกิดพ่อ แล้วพ่อเขาไม่ให้ (หนูก็ไม่รู้ว่าแม่เขาหวังอะไรเพราะแยกกันไปนานแล้ว) ก็เลยขอหย่า พ่อก็บอกว่าถ้าหย่าคือจบเพราะว่าไม่ตัองส่งเสียที่บ้านอีกและให้แค่หนู แต่ก็ไม่หย่ากัน
แต่เรื่องหย่ากันเขามีปัญหากันมานานแล้ว เพราะว่าแม่เขาฝังใจเรื่องจดทะเบียนซ้อนมา20กว่าปี แต่อย่างนึงที่แม่พูดกับหนูคือ ถ้าเขาหย่ากันให้หนูตัดขาดกับเขาไปเลย ให้ไปอยู่กับพ่อไม่ต้องมายุ่งกันอีก แล้วชอบพูดว่าหนูอยู่กับพ่อเพราะเงิน..
หลังจากนั้นช่วงสองสามเดือนมานี้พ่อก็เริ่มที่จะโอนเงินค่าน้ำค่าไฟค่าบ้านช้า และแม่ก็ไม่ได้ทำงาน ไม่มีเงินใช้เขาก็เริ่มที่โทรตามพ่อให้โอน แต่เขาก็ยังไม่โอนให้
ทางพ่อเองก็โทรคุยแล้วบอกหนูตลอดว่า เขาคิดว่าทำไมเขาต้องมาเสียเงินพวกนี้ให้แม่กับพี่ชายของหนูที่เขาไม่ได้ทำงานเพราะทำงานไม่ได้เขาก็บอกว่าที่ไม่ยอมหย่ากับแม่เพราะกลัวว่าแม่จะอยู่ไม่ได้ ถ้ามีใครมาดูแลมาสักคนก็คงจะยอมหย่าให้
หนูเลยไปบอกแม่ว่าพ่อ เขาอยากให้แม่มีคนมาดูแลนะ แม่ก็บอกว่าเขาไม่มีคนอื่นไม่มีใคร (แต่คือก็เห็นอยู่ๆว่ามีผชอีกคนมา8ปี) นี่ก็แบบ จะหลอกไปเพื่ออะไร ไม่เข้าใจ แม่ได้เงินทั้งสองฝั่งด้วยซ้ำ
และช่วงนี้แม่เขาก็ไม่มีเงินใช้เพราะผชอีกคนไม่ให้ และพ่อก็ไม่ให้ ไปยืมญาติคนไหนก็ไม่มีให้ พี่สาวหนูก็ไม่ได้ทำงานเพราะเพิ่งออก ส่วนตัวหนูเองก็ให้เงินเขาเท่าที่มีตลอด ใน2เดือนก็ให้หลายพันทั้งที่หนูเองก็ตัองทำงานจ่ายค่าห้อง กู้เงินเรียนมาใช้จ่าย และเขาก็ชอบตัดพ้อว่า เขาอยู่เป็นภาระคนอื่น เขาอยากตาย แต่กลัวไม่มีคนดูแลพี่ชายกับหมาอีกสองตัว เขาพูดว่าอยากตายตลอด หนูก็รู้สึกผิดเพราะไม่มีเงินให้เขา
จนวันนึงหนูทนไม่ไหวเลยโทรประชุมสายให้เขาคุยกับพ่อ
เขาไม่จ่ายค่าน้ำไฟมาสองเดือนแล้วมันจะตัดแล้ว พ่อเขาเลยสวนแบบพูดมาประมาณว่า อย่ามาเก่งกับเขา(เรื่องขอหย่า) เพราะสุดท้ายก็มาขอเขา และทุกวันนี้เขาไม่ได้ทำงานตัองเอาเงินเก็บมาใช้ ถ้าเขาป่วยตายจะเอาเงินที่ไหนให้ เขาก็ต้องรักษาตัวเอง ถ้าจะให้โอนให้เดือนหน้าไม่มีให้ก็ไม่รู้แล้ว
สุดท้ายพ่อก็โอนมาให้เดือนเดียว แม่เขาก็เดือดร้อนมากก็โทรมาบอกว่า ได้คุยกันคิดว่าจะดีขึ้นกลับมาเป็นเหมือนเดิม หนูเองก็ไม่เข้าใจว่าเขายังหวังอะไรอยู่ เพราะห่างกันไปหลายปีแล้ว แล้วพ่อเองเขาก็รับผิดชอบทุกอย่างเพราะว่าตัวหนูเองเขาก็รู้ เขาบอกไม่อยากอยู่แล้วหนูเองก็ไม่รู้จะทำยังไง ด้วยอายุที่ยังไม่ทำงาน
ตัวหนูเองนิสัยเหมือนพ่อมากและหน้าตาก็เหมือนกัน ตอนเมาแม่เคยบอกว่าเกลียดหนูแต่ก็รักมากเพราะว่าหน้าเหมือนพ่อและนิสัยก็เหมือนกันพ่อเองอยู่กับแม่ไม่ได้เพราะนิสัยแบบนี้ ตัวหนูเองก็เหมือนกัน..
หนูไม่รู้ว่าจะรับมือจะแก้ไขปัญหานี้ยังไง เมื่อก่อนหนูเองรักแม่มากๆ ด้วยความที่ไม่รู้อะไรเลย พอตอนนี้โตขึ้นคิดได้เอง เราอ่านความคิดคนอื่นผ่านอะไรมาะความคิดมันเปลี่ยนไปอะค่ะ หนูรู้สึกว่าตัวเองเป็นแค่ความรับผิดชอบของพ่อ และแม่เองก็ได้เงินจากพ่อมาเลี้ยงดูหนู จากที่แม่เคยไล่ให้ไปอยู่ เลยรู้สึกว่าเออ แม่อยู่กับเราเพราะว่าเงินของพ่อรึเปล่า555555555 สำหรับหนูแม่มีบุญคุณที่เลี้ยงกดูเรามาค่ะ แต่ถ้าเรื่องเงินก็คิดไม่ค่อยออก เพราะเขาไม่ได้ส่งเสียตรงนั้นให้ แต่ก็ไม่ได้ผูกพันกับพ่อเพราะเขาไม่ได้ดูแลแต่เขาก็ส่งเสีย
หนูไม่รู้จะทำยังไง เงินก็ไม่มีช่วยแม่ คุยกับพ่อเขาอาจจะไม่โอนให้แม่ หางานให้แม่ก็ไม่ได้ แล้วถ้าแม่เป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง หนูยังรักและเป็นห่วงเขามากๆนะคะ ตัวแม่เขาขี้น้อยใจอ่อนแอและตอนนี้แม่ก็50กว่าแล้ว ทุกคนมีความคิดเห็นยังไงคะกับเรื่องแบบนี้
ปล. เราเชื่อเรื่องดวงด้วยนะคะ หนูเกิดวันศุกร์ เดือน3 แม่เกิดวันเสาร์ เดือน8 ซึ่งเป็นวันและเดือนที่ไม่ถูกกัน 55