ไม่มีความสุขเวลาที่อยู่กับครอบครัว คิดแบบนี้จะเป็นบาปไหม

เรา อายุจะ30 ปี  ตอนนี้พ่อไม่ได้ทำงานอยู่บ้านเฉยๆ ส่วนแม่มีขายของนิดหน่อย  เนื่องจากเป็นลูกคนเดียว รับผิดชอบหลายอย่าง ช่วงนี้แม่ไม่ค่อยแข็งแรง ไม่ค่อยสามารถทำงานบ้านได้เยอะ เรามีปัญหากับที่บ้านเรื่อง การแบ่งหน้าที่การรับผิดชอบงานในบ้านและเรื่องอื่นๆที่จุกจิก สิ่งที่เรารับผิดชอบ คือ ซักผ้า รีดผ้า ค่าใช้จ่ายในบ้าน อาบน้ำน้องหมา ส่วนแม่จะรับผิดชอบ แค่กวาดบ้านถูบ้าน ซึ่งพ่อไม่เคยทำอะไรเลย เป็นคนขี้เกียจ ไม่ค่อยมีระเบียบวินัย ไม่รับผิดชอบอะไรเลยนอนเล่นไอแพดดูหนัง คุยกับเพื่อน  อาจจะมีบ้างที่ออกไปช่วยแม่ขายของ ปัญหาที่เกิดขึ้นคือ พ่อชอบบ่นว่าเราไม่ช่วยรับผิดชอบ อะไรเลย ไม่ช่วยแบ่งเบาภาระแม่ บางวันเราเลิกงานดึก เราก้เหนื่อย อาจจะไม่ได้ช่วยอะไรแม่บ้าง แต่เสาร อาทิตย์ เราช่วยเหลืองานบ้านทุกอย่าง คือพ่อเราเป็นพูดเยอะ พุดจาไม่ค่อยน่าฟัง พูดแบบชอบทำลายความรุ้สึกของคนอื่น พูดเสียงดัง พูดหยาบคาย ง่ายๆ คือปากเสีย เรากับพ่อไม่ค่อยถูกกัน คุยด้วยกันแปปนึงก้ทะเลาะกัน เราจะไม่ค่อยคุยกับพ่อเท่าไหร่ หรือถ้าเค้าว่าอะไรเรา เราจะทำหูทวนลม  อย่างวันไหนที่เรากลับบ้านดึกเพราะทำงาน ที่บ้านก้จะโทรตาม ประมาณ 3-4 สาย จนพี่ที่ออฟฟิตบอกให้เรากลับบ้านก่อนซึ่งก้เกรงใจเค้า เพราะเรากำลังทำงานกันอยู่ เรากลับบ้านดึกไม่ได้ ต้องกลับบ้านตรงเวลา ไม่งั้นที่บ้านจะตามหนักมาก จะไปเที่ยวผับกับเพื่อน แบบปีนึงไปครั้งนึง ยังโทรตามเรา แล้วไม่ยอมนอน รอเรากลับบ้านก่อนค่อยนอน คือเราเข้าใจว่าเค้าเป็นห่วงนะ แต่มันไม่ไหวอ่า เราโตแล้ว รู้ผิดชอบชั่วดี สามารถดูแลตัวเองได้ ต้องบอกก่อนว่าเราไม่ดื่มของมึนเมา ถ้าไปคือแค่ไปสนุกๆ เราอยากให้ที่บ้านเข้าใจเราบ้าง เราโตแล้ว ดูแลตัวเองได้ อย่างเช่นไปเที่ยวกับแฟน สองทุ่มโทรตามกับบ้านแล้ว ซึ่งเรากับแฟน คบกันมาหลายปีแล้ว เข้าออกบ้านเราตลอด ที่บ้านยังโทรตามเรา อย่างเช่นไปเที่ยวกับญาติๆ ที่บ้านเรายังโทรตามเลยว่าจะกลับบ้านกี่โมง ใกล้ถึงรึยัง ซึ่งเราอึดอัดอ่า บางทีไปเที่ยวกับเพื่อน ยังต้อง facetime มาดูเลย คือเราอึดอัดมาก เวลาทะเลาะกัน พ่อเราชอบด่าเรา บั่นทอนจิตใจสุดๆ อยากจะออกไปอยู่ข้างนอก ไปใช้ชีวิตของเราให้มันเต็มที่ ไม่ใช่แบบนี้ ต้องโดนบังคับ ตีกรอบ ให้เราตลอด บางครั้งทะเลาะกัน ทวงเงินค่าเรียน สารพัดที่พ่อเราออกตัง ง่ายๆคือ ทวงบุญคุณเรา เราควรจะทำยังไงดี  ทะเลาะกันทีไร เป็นแบบนี้ทุกที ซึ่งเราก้อดทนแล้ว แต่ไม่ไหวจริงๆ มันจะระเบิดออกมาแล้ว ในใจก้กลัวบาปถ้าพูดแรงๆ เคยเปิดใจคุยกันแล้วก้กลับมาเป็นแบบเดิม ใครมีวิธีแนะนำบ้างไหมค่ะว่าควรจะแก้ใขอะไรตรงไหนบ้าง