ขอแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิต หลังจากอกหักหน่อยค่ะ

สวัสดีค่ะ เราอายุ 33ปี มีความคิดอยากหายไปจากโลกใบนี้ แต่ไม่ได้อยากฆ่าคัวตายนะคะ แบบอยากหายไปเฉยๆ บางทีนั่งเครื่องบินอยู่ก็คิดว่าถ้าเครื่องบินตกไปเลยเราจะได้หายไป แต่ก็ไม่อยากให้เกิดขึ้น เพราะคนอื่น

ช่วยเล่าหน่อยคะหลังจากหลุดพ้นมาแล้ว ชีวิตเป็นยังไงตอนนี้ และเมื่อก่อนที่ยังไม่หลุดพ้นเป็นยังไง มันต่างกันแค่ไหน หลังจากหลุดพ้นแล้วรู้สึกยังไงกับเขาตอนนี้ จะได้เป็นแรงบันดาลใจให้เราสู้ หรือคนอื่นๆได้มา

พอมาอยู่กับตัวเองได้จริงๆแล้ว..เราก็ไม่ได้ต้องการใคร เพราะคนที่เราต้องการเขาไปไกลแล้ว..เขาตั้งใจที่จะไป ยังคงเป็นบาดแผลในใจไม่หายดี

ขอเกริ่นก่อน พอดีช่วงนี้เราชอบชมตัวเองว่าสวยบ่อยๆ เพราะเราเริ่มฝึกแต่งหน้า แต่งตัวมากขึ้น แล้วเราชอบตัวเองเวลาที่เรารู้สึกดูดี แล้วบางทีมันเป็นไปอัตโนมัติ บางทีมันไม่ได้ตั้้งใจที่จะพูดชมตัวเอง เหมือนแ

คือว่าเราเป็นคนที่แอนตี้ภาษาอังกฤษมาก ทั้ง 4 ทักษะ ถือว่าแย่เลยล่ะ เราเลยอย่กถามเพื่อน ๆ ว่า จะสร้่งแรงบันดาลใจยังไงให้อยากเรียนหรือพัฒนาทักษะ และมีสถาบันไหนที่เคยเรียนแล้วพัฒนาได้ไว ครูสอนดี บ้าง แนะ

วันนี้ผมไปอ่านเจอใน Beginners เขาพูดเรื่องฟีดแบ็กได้ชวนคิดมาก ๆ ว่า “ทำไมเราถึงไม่ให้ความสำคัญกับผลลัพธ์ที่ดีบ้าง ทั้งที่การชื่นชมช่วยสร้างแรงบันดาลใจได้มากกว่าการบอกซ้ำ ๆ ว่าเราทำอะไรผิด&rdquo

วันจันทร์มาอีกแล้วครับ! เช้านี้ผมยังตื่นเหมือนเดิม ดื่มน้ำเต้าหู้ ขนมปังโฮลวีต สักแผ่นสองแผ่น จากนั้นก็กาแฟดำหนึ่งแก้ว แล้วก็พาตัวเองมานั่งทำงาน บางทีเราคงไม่ได้อยากให้ทุกเช้าวันจันทร์ “ว้าว