สวัสดีค่ะ ดิฉันเห็นข่าวเด็กผู้ชายยิงเพื่อนเสียชีวิต เพราะถูก Bully
ไม่ว่ายุคไหน ชีวิตมัธยม ก็ไม่พ้นการ ล้อชื่อพ่อแม่ ล้อความดำ ล้อจุดด้อย
ถามว่าประถมมีไหม ตอบได้เลยว่ามีค่ะ แต่สมัยก่อนช่วง ปี 40 กว่า เด็กประถมไม่ได้รุนแรงอะไรมากมาย
ล้อชื่อพ่อแม่ แซวกันนิดหน่อย แกล้งเพื่อนกันพอเป็นพิธี
ดิฉันเป็นหนึ่งในเด็กหญิงที่ถูกเพื่อนล้อ เพื่อนแกล้ง
แต่การแกล้งแบบรุนแรง โดยใช้การกดดัน หรือสงครามประสาท มันเริ่มมาขึ้นตอนดิฉันเรียนมัธยมที่แห่งหนึ่ง
ในยุคอายุ 14 ช่วงวัยกำลังมีแฟน หัวเลี้ยวหัวต่อ วัยสับสนทางเพศ ของดิฉันเริ่มจากช่วงนี้ค่ะ
ชีวิตทุกอย่างดูแฮปปี้มีความสุขกับการไปเรียน แต่ชีวิตเกิดมีปัญหาหลังจากขึ้น ม.2
เนื่องจากช่วงนั้นติดเกมออนไลน์ จริงๆเราเป็นเด็กติดเกมส์คนนึงตั้งแต่สมัยประถมค่ะ ขอข้ามเลยแล้วกัน
ช่วงนั้นมีเกมออนไลน์ที่เป็นตำนาน คือฮิตมากกกกก ถามว่าเล่นเกมส์มีผลกระทบอะไรกับการเรียนไหม ต้องตอบเลยว่าไม่มีค่ะ
ดิฉันผลการเรียนไม่แย่ แต่ก็ไม่ได้ดี อยู่ในระดับกลางๆ แต่ในยุคที่คอมพิวเตอร์กำลังเข้ามาในชีวิต เป็นอะไรที่ติดสุดๆ
ในตอนนั้น การเล่นตัวตัวละครผู้หญิง มีผู้ชายมีจีบ มันเป็นอะไรที่ใหม่มากในชีวิต ในตอนนั้นรู้สึกตื่นเต้นมาก
แล้วเราก็เริ่มคุยกับผู้ชายในเกมส์ค่ะ แต่คือคนนี้เราคุยผ่านทางโทรศัพท์มาซักพักแล้ว ด้วยความที่คุยมาซักพัก ก็เริ่มการนัดพบกันค่ะ
โดยในระหว่างคุยกัน ทางผู้ชายโตกว่า ได้คุยว่า "เราไม่ชอบเด็กม.ต้น เพราะงี่เง่า" เราจึงเริ่มทำการโกหกเค้า ว่าเราเรียนอยู่ ม.4
แต่ตอนเจอกัน เราบอกเค้าว่า เป็นเพราะ โรงเรียนเราสามารถเลือกไว้ผมยาว หรือจะตัดผมสั้นแบบม.ต้นได้ เราบอกว่าเราเลือกที่จะไว้ผมสั้นค่ะ
ด้วยความที่เรามีรูปร่างไม่เตี้ย และเจริญวัยกว่าเพื่อนบางคน ทำให้เค้ามีความเชื่ออยู่บ้าง
สิ่งนึงที่พลาดไป เพราะเราอยากเข้าไปลองเรื่องเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์ ในช่วงเวลานั้น ตรงนี้ขอข้ามไปนะคะ
เรารู้สึกขอบคุณครูสอนเพศศึกษา เรากลัวคนที่บ้านรู้ เลยต้องแอบไปซื้อยาคุมกินค่ะ
ด้วยความที่ว่าแฟนในเกมส์เรามีน้องชาย ซึ่งน้องชายเค้าชอบเรา แต่เราไม่รู้ ตอนนั้นหลังจากที่เราเจอพี่คนนี้ได้ 2-3 ครั้ง
แฟนในเกมส์ของเรา บอกว่าหาแฟนให้ อ. หน่อย อ. อยู่ ม.4 แล้วไม่มีแฟนเลย เพราะเรียนโรงเรียนชายล้วนมีเพื่อนแนะนำไหมพาเพื่อนมาแนะนำหน่อย เรา
เลยบอกว่าเอารูป อ. เดี๋ยวจะช่วยหาแฟนให้
คนแรกที่เราเอารูปให้ดูคือ ต. และ ต. มีเพื่อนอีกคนชื่อ ว.
ต. และ ว. เป็นเพื่อนกัน เรารู้จักทำความรู้จักกับ ต.ก่อน
ส่วน ว. เรารู้จักจาก ต. แต่ที่สนิทกันเพราะเป็นผู้หญิงที่ชอบเล่นเกมเหมือนกัน อ่านการ์ตูนเหมือนกัน เลยสนิทเร็ว
เราเริ่มจากเอาเบอร์ให้ ต. แต่ อ. เหมือนยังไม่อยากคุยเท่าไหร่ แต่ตอนนั้นเราจำไม่ได้แล้วว่ายังไง แต่ ต. สมัครใจตามมา
เพราะอยากเจอ อ. ซึ่งแฟนเรา พอเห็น ต. ก็พูดหยอด แกล้ง ต. ตลอด ซึ่งเราไม่โอเค เราเลิกค่ะ โทรไปบอกเลิกหลังจากกลับมาแล้ว แต่เราคุยเข้าบ้านกับ
อ. ค่ะ ว่าเป็นไง เพื่อนเราโอเคไหม อ. บอกทำนองไม่ได้ชอบ ต. ค่ะ แต่ชอบเราแทน
อึ้งค่ะ อ. รู้ว่าเราทะเลาะ เพราะพี่ชายเค้ามาหยอดเพื่อนเรา เราขอเลิก เค้าก็ขอคุยขอคบเราแทน
ซึ่งตรงนี้ ทาง ต. ไม่รู้เลยว่า เรากับ อ.คบกัน เราคิดว่าเพื่อนสาวของเราคงจะไม่ได้ไปเจอกันแล้ว คิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เลยไม่ได้บอก ปล่อยให้ ต. มี
ความสุขไปเวลาเพื่อนพูด ว่า อ. แฟน ต.
หลังจากที่ไม่ได้พา ต. ไปหา อ. จำช่วงเวลาไม่ได้ แต่จำได้ว่าห่างไปซักพัก ไม่เกิน 2 เดือน ซึ่งเราไปหา อ. เกือบทุกอาทิตย์
แล้ววันนึง เราไม่รู้ว่าเรานึกอะไร เราบอกว่า อยากพาเพื่อนมารู้จัก อ. ก็โอเคค่ะ
หลังจากวันนั้นชีวิตดิฉันก็เปลี่ยนไป และจุดเริ่มการถูกแกล้งกำลังจะเกิดขึ้นนับจากวันนั้นค่ะ
ซึ่ง ต. เป็นคนขอมาค่ะ ขอมาเที่ยว แต่เราได้ทำการบอก ต.ไปว่า เรากับ อ. คบกันนะ แต่ไม่ได้บอกเหตุผลอะไรกับ ต.
ต.ก็อึ้งไปค่ะ ซึ้งเราจำไม่ได้แล้วว่ามันเป็นยังไงต่อ แต่ที่จำได้คือ ต. ขอเอา ว. ไปด้วย ประมาณว่า ขอเห็นหน้าคนทำที่ไม่สนใจ ต. ซักหน่อย
พาไปก็ไม่มีอะไร ก็ไปเจอ กินข้าว แล้วช่วงบ่ายแก่ๆ ก็กลับบ้าน แยกย้าย
เวลาผ่านไป เราเราประมาณสองสัปดาห์ เรามีความรู้สึกว่า อ. กับเราไม่เหมือนเดิม อ. เหมือนคุยเราน้อยลงค่ะ
เราคิดว่า อ. น่าจะยุ่งๆอยู่ เลยไม่ได้สนใจอะไร จนวันนึง อ. เอาเบอร์โทรจากโรงพยาบาล โทรมาหาบอกว่าอยู่กับแม่เข้าเวณนะวันนี้ กลับบ้านดึก ไม่ต้องโทรมานะ ค่อยโทรมาอีกวันนึง
เราก็อยากคุย แต่ทาง อ. รีบวาง อ้างว่าโทรศัพท์ของสำนักงาน คุยนานไม่ได้
แต่หลังจากที่วาง เราใช้โทรศัพท์ ว. เล่นเกมค่ะ ในจังหวะเล่นเกมอยู่ซักพัก เบอร์ที่โทรเข้ามา เหมือนเบอร์ในที่ทำงานแม่ อ. ที่โทรหาเรา เรามองแค่แว่บๆ ค่ะ ก็ไม่ได้คิดอะไร
แล้วเรื่องนี้เราก็ไม่ได้สนใจ เลยลืมๆไป
แต่จนมาวันนึง ช่วงจะเรียนคาบบ่าย วิชา ศิลปะ เพื่อนผู้หญิงในห้องทุกคนดูแปลกไป ทุกคน มอง เดิน และ นั่งห่างเราค่ะ
ซึ่งเราไม่ได้เอะใจอะไร จนเพื่อนคนนึงเดินมาว่าเราค่ะ
ทำไมตัวด*กทอง แบบนี้อะ แย่งแฟนเพื่อนทำไม เรา งง ค่ะ
เราถามว่า เราไปแย่งใคร เพื่อนบอก ไง แย่ง อ. จาก ว. แล้วหลังจากนั้น เพื่อนผู้หญิง ประมาณ 10 กว่าคนในห้องเดินเข้ามารุมด่าเราค่ะ และเราถูกเพื่อนในห้องรุมประจานเพราะเรามีเพศสัมพันธ์กับพี่ชายของ อ.
อายไหม อายค่ะ อายมาก หน้าชามาก
จนตอนเก็บความในใจนี้ไปโทรหา อ. ว่าที่ห่างหายไป เพราะไปคบกับ ว. ใช่ไหม
เค้ายอมรับค่ะว่า คบกับ ว. แล้วถามว่าเราผิดตรงไหน เค้าบอกว่า ผิดที่เราไปโกหกเค้า ว่าเราเรียน ม.4
เราก็ถามว่า แต่ ว.ก็เรียนเท่าเรานะ ทำไมต้องเป็น ว. เค้าบอกว่า เพราะว่าช่วยเค้าตาสว่าง ว.ไม่โกหกเค้า เค้าชอบ ว.ตรงนี้
เลยแอบคุยกันมาตลอด เจ็บค่ะ จุกค่ะ ถึงกับเจียนตายในตอนนั้น อกหักครั้งแรก เพราะเวรกรรมที่โกหกเค้า มันย้อนมาทำร้ายตัวเราในตอนนี้
ในตอนนั้นจากที่เคยโดดเรียน บ้างบางวิชา หลังจากวันนั้นเราทำใจไม่ได้ ไม่ได้ขึ้นเรียนค่ะ
มันมีเหตุผลเพราะว่า เวลาเข้าไปเรียน ขอความช่วยเหลือ เพื่อนคนไหน ก็ไม่มีใครช่วยเหลือเราค่ะ
ไม่มีคนคุย ไม่มีใครอยากพูดด้วย มีงานกลุ่ม ไม่มีคนเอาเข้ากลุ่ม เพื่อนที่เคยอยู่ กินข้าวด้วยกัน ก็ไม่ให้เราเข้ากลุ่มทำงานค่ะ
สังคมผู้หญิงรุนแรงมากถ้าเทียบกับผู้ชาย เพราะเค้าทำเหมือนว่าเราเป็นโรคร้าย เล่นสงครามประสาท ในความเป็นเด็กของเราตอนนั้นไม่สามารถขึ้นไปเรียนได้ค่ะ
ยังดีที่เพื่อนแถวบ้านอยู่ต่างห้อง เราเลยสนิทกับเพื่อนต่างห้องค่ะ หลังจากนั้นเราเลือกที่จะเรียนแค่บางวิชา วิชาไหนที่ไม่เน้นทำงานกลุ่มเราจะเข้าไปค่ะ
ถามว่า ไม่โดน มส. ติด ร. ติด 0 บ้างหรอ ติดค่ะ ในม.2 เทอม 2 เราติดแต่ ร. ในบางวิชา เพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง เทอม 2 ค่ะ
แต่ ม.3 คือ ติดหลายตัว เพราะเราไม่ขึ้นเรียนเลยค่ะ
ตอนที่ขึ้น ม.3 เราคิดว่า เพื่อนน่าจะลืมไปได้แล้ว เราซ่อมวิชาที่เราติดอยู่ในม.2 และขึ้นไปเรียน เหมือนเดิมค่ะ บรรยากาศเหมือนเดิม ยิ่งขึ้น ม.3 ยิ่งหนักกว่าเดิมเรื่องงานกลุ่ม เพราะแทบทุกวิชา เน้นงานกลุ่ม
อยู่กลุ่มผู้ชายก็ไม่ได้ เพราะมีแต่ผู้ชายหื่นค่ะ ยิ่งรู้เรื่องของเรา ยิ่งมีคนมาถามว่า ตอนโดนแบบนั้นเป็นยังไง อยากทำแบบนั้นบ้างได้ไหม เราเลิกขึ้นเรียนเลยค่ะ
แทนที่เรื่องนี้ต่างคน ต่างอยู่ ไม่วาย โดนขโมยกระเป๋าเอาไปซ่อนค่ะ ไม่ใช่ครั้งแรก แต่เป็นครั้งที่ 2 ค่ะ
กระเป๋าเราหาย ใบแรกเราไม่ได้ใส่ใจอะไร ไม่มีเงินซื้อใบใหม่ หนังสือไม่มี ไม่มีงานส่ง เราจากที่ไม่อยากขึ้นเรียน ยิ่งไม่อยากไปเรียนอีก
บังเอิญเพื่อนได้กระเป๋าผิดระเบียบมาใช้ ถามว่าไปเอามาจากไหน เพื่อนบอก ก็เข้าไปห้องปกครองซิ แล้วไปแอบเอามา
ใช่ค่ะ เราไปขโมยมา โดยที่เราไปซอยผม 30 บาท แล้วเข้าสายๆ โดนตี 2-3 เข้าห้องปกครอง ซึ่งตอนนั้น มีแค่ครูปกครองคนเดียว สายแกมีสอน ก็ไปเอามาค่ะ เพื่อนคนไหนโดนยืดอะไรเราไปเอามาให้ค่ะ
กระเป๋าหายครั้งที่ 2 หนักครั้งแรก คือ กระเป๋าหายไปไม่เท่าไหร่ แต่หลังจากนั้น เป็นเดือน เอาหนังสือ ในสภาพที่ เปียกน้ำและในหนังสือเรียนเรา มีเขียนคำด่ามากมาย
หนังสือที่กลับมา ประมาณ 3-4 เล่มที่เจอ โดยกลุ่มที่เจอ คือกลุ่มที่ด่าเราในตอนแรก
เสียใจค่ะ ไม่รู้จะทำยังไง เพราะยังไงที่บ้านเรา ไม่มีใครสนใจเราอยู่แล้ว ก็ทำได้แค่ปล่อยมันไป
หลายครั้งที่เจอกดดันแบบนี้ เราอยากตาย อยากตายมากล้านตัว แต่ก็กลัวตาย กลัวเจ็บ กลัวทรมาน
อยากฆ่า ต. และ ว. มากทั้งที่แย่งแฟนเราไป ทำให้คนเข้าใจเราผิดแบบนี้ แต่ก็ไม่กล้าค่ะ
ชีวิตดิฉันเอาแต่หนีค่ะ ไม่มีคนปรึกษา ไม่อยากมีปัญหากับใคร
แต่รอดมาได้ ผ่านจุดนั้นมาได้ เพราะเพื่อนต่างห้อง แม้จะทะเลาะกัน แม้จะเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เรียนเก่ง ไม่มีดี เรียบร้อยเหมือนกลุ่มอื่น แต่มีกลุ่มนี้เข้าใจเรา รับฟังเรา ปลอบโยนเรา เมื่อเราถูกกดดันมา
ขอบคุณเพื่อนในเกมส์ออนไลน์ ที่อยู่เป็นเพื่อนคุยให้กำลังใจ ให้เรามีชีวิตต่อไปค่ะ
กว่าเพื่อนจะมาเข้าใจ และขอโทษ ก็ตอนวันสอบวันสุดท้าย คือทุกอย่างมันสายไปแล้ว จะให้โกรธหรือร้องไห้ ทำอะไร เราก็ไม่ได้ทำค่ะ เพราะเราหมดความรู้สึกไปแล้ว
เรื่องก็จบเท่านี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ชีวิตมัธยม ถูก Bully รอดมาได้ แต่เรียนไม่จบ
ไม่ว่ายุคไหน ชีวิตมัธยม ก็ไม่พ้นการ ล้อชื่อพ่อแม่ ล้อความดำ ล้อจุดด้อย
ถามว่าประถมมีไหม ตอบได้เลยว่ามีค่ะ แต่สมัยก่อนช่วง ปี 40 กว่า เด็กประถมไม่ได้รุนแรงอะไรมากมาย
ล้อชื่อพ่อแม่ แซวกันนิดหน่อย แกล้งเพื่อนกันพอเป็นพิธี
ดิฉันเป็นหนึ่งในเด็กหญิงที่ถูกเพื่อนล้อ เพื่อนแกล้ง
แต่การแกล้งแบบรุนแรง โดยใช้การกดดัน หรือสงครามประสาท มันเริ่มมาขึ้นตอนดิฉันเรียนมัธยมที่แห่งหนึ่ง
ในยุคอายุ 14 ช่วงวัยกำลังมีแฟน หัวเลี้ยวหัวต่อ วัยสับสนทางเพศ ของดิฉันเริ่มจากช่วงนี้ค่ะ
ชีวิตทุกอย่างดูแฮปปี้มีความสุขกับการไปเรียน แต่ชีวิตเกิดมีปัญหาหลังจากขึ้น ม.2
เนื่องจากช่วงนั้นติดเกมออนไลน์ จริงๆเราเป็นเด็กติดเกมส์คนนึงตั้งแต่สมัยประถมค่ะ ขอข้ามเลยแล้วกัน
ช่วงนั้นมีเกมออนไลน์ที่เป็นตำนาน คือฮิตมากกกกก ถามว่าเล่นเกมส์มีผลกระทบอะไรกับการเรียนไหม ต้องตอบเลยว่าไม่มีค่ะ
ดิฉันผลการเรียนไม่แย่ แต่ก็ไม่ได้ดี อยู่ในระดับกลางๆ แต่ในยุคที่คอมพิวเตอร์กำลังเข้ามาในชีวิต เป็นอะไรที่ติดสุดๆ
ในตอนนั้น การเล่นตัวตัวละครผู้หญิง มีผู้ชายมีจีบ มันเป็นอะไรที่ใหม่มากในชีวิต ในตอนนั้นรู้สึกตื่นเต้นมาก
แล้วเราก็เริ่มคุยกับผู้ชายในเกมส์ค่ะ แต่คือคนนี้เราคุยผ่านทางโทรศัพท์มาซักพักแล้ว ด้วยความที่คุยมาซักพัก ก็เริ่มการนัดพบกันค่ะ
โดยในระหว่างคุยกัน ทางผู้ชายโตกว่า ได้คุยว่า "เราไม่ชอบเด็กม.ต้น เพราะงี่เง่า" เราจึงเริ่มทำการโกหกเค้า ว่าเราเรียนอยู่ ม.4
แต่ตอนเจอกัน เราบอกเค้าว่า เป็นเพราะ โรงเรียนเราสามารถเลือกไว้ผมยาว หรือจะตัดผมสั้นแบบม.ต้นได้ เราบอกว่าเราเลือกที่จะไว้ผมสั้นค่ะ
ด้วยความที่เรามีรูปร่างไม่เตี้ย และเจริญวัยกว่าเพื่อนบางคน ทำให้เค้ามีความเชื่ออยู่บ้าง
สิ่งนึงที่พลาดไป เพราะเราอยากเข้าไปลองเรื่องเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์ ในช่วงเวลานั้น ตรงนี้ขอข้ามไปนะคะ
เรารู้สึกขอบคุณครูสอนเพศศึกษา เรากลัวคนที่บ้านรู้ เลยต้องแอบไปซื้อยาคุมกินค่ะ
ด้วยความที่ว่าแฟนในเกมส์เรามีน้องชาย ซึ่งน้องชายเค้าชอบเรา แต่เราไม่รู้ ตอนนั้นหลังจากที่เราเจอพี่คนนี้ได้ 2-3 ครั้ง
แฟนในเกมส์ของเรา บอกว่าหาแฟนให้ อ. หน่อย อ. อยู่ ม.4 แล้วไม่มีแฟนเลย เพราะเรียนโรงเรียนชายล้วนมีเพื่อนแนะนำไหมพาเพื่อนมาแนะนำหน่อย เรา
เลยบอกว่าเอารูป อ. เดี๋ยวจะช่วยหาแฟนให้
คนแรกที่เราเอารูปให้ดูคือ ต. และ ต. มีเพื่อนอีกคนชื่อ ว.
ต. และ ว. เป็นเพื่อนกัน เรารู้จักทำความรู้จักกับ ต.ก่อน
ส่วน ว. เรารู้จักจาก ต. แต่ที่สนิทกันเพราะเป็นผู้หญิงที่ชอบเล่นเกมเหมือนกัน อ่านการ์ตูนเหมือนกัน เลยสนิทเร็ว
เราเริ่มจากเอาเบอร์ให้ ต. แต่ อ. เหมือนยังไม่อยากคุยเท่าไหร่ แต่ตอนนั้นเราจำไม่ได้แล้วว่ายังไง แต่ ต. สมัครใจตามมา
เพราะอยากเจอ อ. ซึ่งแฟนเรา พอเห็น ต. ก็พูดหยอด แกล้ง ต. ตลอด ซึ่งเราไม่โอเค เราเลิกค่ะ โทรไปบอกเลิกหลังจากกลับมาแล้ว แต่เราคุยเข้าบ้านกับ
อ. ค่ะ ว่าเป็นไง เพื่อนเราโอเคไหม อ. บอกทำนองไม่ได้ชอบ ต. ค่ะ แต่ชอบเราแทน
อึ้งค่ะ อ. รู้ว่าเราทะเลาะ เพราะพี่ชายเค้ามาหยอดเพื่อนเรา เราขอเลิก เค้าก็ขอคุยขอคบเราแทน
ซึ่งตรงนี้ ทาง ต. ไม่รู้เลยว่า เรากับ อ.คบกัน เราคิดว่าเพื่อนสาวของเราคงจะไม่ได้ไปเจอกันแล้ว คิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เลยไม่ได้บอก ปล่อยให้ ต. มี
ความสุขไปเวลาเพื่อนพูด ว่า อ. แฟน ต.
หลังจากที่ไม่ได้พา ต. ไปหา อ. จำช่วงเวลาไม่ได้ แต่จำได้ว่าห่างไปซักพัก ไม่เกิน 2 เดือน ซึ่งเราไปหา อ. เกือบทุกอาทิตย์
แล้ววันนึง เราไม่รู้ว่าเรานึกอะไร เราบอกว่า อยากพาเพื่อนมารู้จัก อ. ก็โอเคค่ะ
หลังจากวันนั้นชีวิตดิฉันก็เปลี่ยนไป และจุดเริ่มการถูกแกล้งกำลังจะเกิดขึ้นนับจากวันนั้นค่ะ
ซึ่ง ต. เป็นคนขอมาค่ะ ขอมาเที่ยว แต่เราได้ทำการบอก ต.ไปว่า เรากับ อ. คบกันนะ แต่ไม่ได้บอกเหตุผลอะไรกับ ต.
ต.ก็อึ้งไปค่ะ ซึ้งเราจำไม่ได้แล้วว่ามันเป็นยังไงต่อ แต่ที่จำได้คือ ต. ขอเอา ว. ไปด้วย ประมาณว่า ขอเห็นหน้าคนทำที่ไม่สนใจ ต. ซักหน่อย
พาไปก็ไม่มีอะไร ก็ไปเจอ กินข้าว แล้วช่วงบ่ายแก่ๆ ก็กลับบ้าน แยกย้าย
เวลาผ่านไป เราเราประมาณสองสัปดาห์ เรามีความรู้สึกว่า อ. กับเราไม่เหมือนเดิม อ. เหมือนคุยเราน้อยลงค่ะ
เราคิดว่า อ. น่าจะยุ่งๆอยู่ เลยไม่ได้สนใจอะไร จนวันนึง อ. เอาเบอร์โทรจากโรงพยาบาล โทรมาหาบอกว่าอยู่กับแม่เข้าเวณนะวันนี้ กลับบ้านดึก ไม่ต้องโทรมานะ ค่อยโทรมาอีกวันนึง
เราก็อยากคุย แต่ทาง อ. รีบวาง อ้างว่าโทรศัพท์ของสำนักงาน คุยนานไม่ได้
แต่หลังจากที่วาง เราใช้โทรศัพท์ ว. เล่นเกมค่ะ ในจังหวะเล่นเกมอยู่ซักพัก เบอร์ที่โทรเข้ามา เหมือนเบอร์ในที่ทำงานแม่ อ. ที่โทรหาเรา เรามองแค่แว่บๆ ค่ะ ก็ไม่ได้คิดอะไร
แล้วเรื่องนี้เราก็ไม่ได้สนใจ เลยลืมๆไป
แต่จนมาวันนึง ช่วงจะเรียนคาบบ่าย วิชา ศิลปะ เพื่อนผู้หญิงในห้องทุกคนดูแปลกไป ทุกคน มอง เดิน และ นั่งห่างเราค่ะ
ซึ่งเราไม่ได้เอะใจอะไร จนเพื่อนคนนึงเดินมาว่าเราค่ะ
ทำไมตัวด*กทอง แบบนี้อะ แย่งแฟนเพื่อนทำไม เรา งง ค่ะ
เราถามว่า เราไปแย่งใคร เพื่อนบอก ไง แย่ง อ. จาก ว. แล้วหลังจากนั้น เพื่อนผู้หญิง ประมาณ 10 กว่าคนในห้องเดินเข้ามารุมด่าเราค่ะ และเราถูกเพื่อนในห้องรุมประจานเพราะเรามีเพศสัมพันธ์กับพี่ชายของ อ.
อายไหม อายค่ะ อายมาก หน้าชามาก
จนตอนเก็บความในใจนี้ไปโทรหา อ. ว่าที่ห่างหายไป เพราะไปคบกับ ว. ใช่ไหม
เค้ายอมรับค่ะว่า คบกับ ว. แล้วถามว่าเราผิดตรงไหน เค้าบอกว่า ผิดที่เราไปโกหกเค้า ว่าเราเรียน ม.4
เราก็ถามว่า แต่ ว.ก็เรียนเท่าเรานะ ทำไมต้องเป็น ว. เค้าบอกว่า เพราะว่าช่วยเค้าตาสว่าง ว.ไม่โกหกเค้า เค้าชอบ ว.ตรงนี้
เลยแอบคุยกันมาตลอด เจ็บค่ะ จุกค่ะ ถึงกับเจียนตายในตอนนั้น อกหักครั้งแรก เพราะเวรกรรมที่โกหกเค้า มันย้อนมาทำร้ายตัวเราในตอนนี้
ในตอนนั้นจากที่เคยโดดเรียน บ้างบางวิชา หลังจากวันนั้นเราทำใจไม่ได้ ไม่ได้ขึ้นเรียนค่ะ
มันมีเหตุผลเพราะว่า เวลาเข้าไปเรียน ขอความช่วยเหลือ เพื่อนคนไหน ก็ไม่มีใครช่วยเหลือเราค่ะ
ไม่มีคนคุย ไม่มีใครอยากพูดด้วย มีงานกลุ่ม ไม่มีคนเอาเข้ากลุ่ม เพื่อนที่เคยอยู่ กินข้าวด้วยกัน ก็ไม่ให้เราเข้ากลุ่มทำงานค่ะ
สังคมผู้หญิงรุนแรงมากถ้าเทียบกับผู้ชาย เพราะเค้าทำเหมือนว่าเราเป็นโรคร้าย เล่นสงครามประสาท ในความเป็นเด็กของเราตอนนั้นไม่สามารถขึ้นไปเรียนได้ค่ะ
ยังดีที่เพื่อนแถวบ้านอยู่ต่างห้อง เราเลยสนิทกับเพื่อนต่างห้องค่ะ หลังจากนั้นเราเลือกที่จะเรียนแค่บางวิชา วิชาไหนที่ไม่เน้นทำงานกลุ่มเราจะเข้าไปค่ะ
ถามว่า ไม่โดน มส. ติด ร. ติด 0 บ้างหรอ ติดค่ะ ในม.2 เทอม 2 เราติดแต่ ร. ในบางวิชา เพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง เทอม 2 ค่ะ
แต่ ม.3 คือ ติดหลายตัว เพราะเราไม่ขึ้นเรียนเลยค่ะ
ตอนที่ขึ้น ม.3 เราคิดว่า เพื่อนน่าจะลืมไปได้แล้ว เราซ่อมวิชาที่เราติดอยู่ในม.2 และขึ้นไปเรียน เหมือนเดิมค่ะ บรรยากาศเหมือนเดิม ยิ่งขึ้น ม.3 ยิ่งหนักกว่าเดิมเรื่องงานกลุ่ม เพราะแทบทุกวิชา เน้นงานกลุ่ม
อยู่กลุ่มผู้ชายก็ไม่ได้ เพราะมีแต่ผู้ชายหื่นค่ะ ยิ่งรู้เรื่องของเรา ยิ่งมีคนมาถามว่า ตอนโดนแบบนั้นเป็นยังไง อยากทำแบบนั้นบ้างได้ไหม เราเลิกขึ้นเรียนเลยค่ะ
แทนที่เรื่องนี้ต่างคน ต่างอยู่ ไม่วาย โดนขโมยกระเป๋าเอาไปซ่อนค่ะ ไม่ใช่ครั้งแรก แต่เป็นครั้งที่ 2 ค่ะ
กระเป๋าเราหาย ใบแรกเราไม่ได้ใส่ใจอะไร ไม่มีเงินซื้อใบใหม่ หนังสือไม่มี ไม่มีงานส่ง เราจากที่ไม่อยากขึ้นเรียน ยิ่งไม่อยากไปเรียนอีก
บังเอิญเพื่อนได้กระเป๋าผิดระเบียบมาใช้ ถามว่าไปเอามาจากไหน เพื่อนบอก ก็เข้าไปห้องปกครองซิ แล้วไปแอบเอามา
ใช่ค่ะ เราไปขโมยมา โดยที่เราไปซอยผม 30 บาท แล้วเข้าสายๆ โดนตี 2-3 เข้าห้องปกครอง ซึ่งตอนนั้น มีแค่ครูปกครองคนเดียว สายแกมีสอน ก็ไปเอามาค่ะ เพื่อนคนไหนโดนยืดอะไรเราไปเอามาให้ค่ะ
กระเป๋าหายครั้งที่ 2 หนักครั้งแรก คือ กระเป๋าหายไปไม่เท่าไหร่ แต่หลังจากนั้น เป็นเดือน เอาหนังสือ ในสภาพที่ เปียกน้ำและในหนังสือเรียนเรา มีเขียนคำด่ามากมาย
หนังสือที่กลับมา ประมาณ 3-4 เล่มที่เจอ โดยกลุ่มที่เจอ คือกลุ่มที่ด่าเราในตอนแรก
เสียใจค่ะ ไม่รู้จะทำยังไง เพราะยังไงที่บ้านเรา ไม่มีใครสนใจเราอยู่แล้ว ก็ทำได้แค่ปล่อยมันไป
หลายครั้งที่เจอกดดันแบบนี้ เราอยากตาย อยากตายมากล้านตัว แต่ก็กลัวตาย กลัวเจ็บ กลัวทรมาน
อยากฆ่า ต. และ ว. มากทั้งที่แย่งแฟนเราไป ทำให้คนเข้าใจเราผิดแบบนี้ แต่ก็ไม่กล้าค่ะ
ชีวิตดิฉันเอาแต่หนีค่ะ ไม่มีคนปรึกษา ไม่อยากมีปัญหากับใคร
แต่รอดมาได้ ผ่านจุดนั้นมาได้ เพราะเพื่อนต่างห้อง แม้จะทะเลาะกัน แม้จะเป็นเพื่อนที่ไม่ได้เรียนเก่ง ไม่มีดี เรียบร้อยเหมือนกลุ่มอื่น แต่มีกลุ่มนี้เข้าใจเรา รับฟังเรา ปลอบโยนเรา เมื่อเราถูกกดดันมา
ขอบคุณเพื่อนในเกมส์ออนไลน์ ที่อยู่เป็นเพื่อนคุยให้กำลังใจ ให้เรามีชีวิตต่อไปค่ะ
กว่าเพื่อนจะมาเข้าใจ และขอโทษ ก็ตอนวันสอบวันสุดท้าย คือทุกอย่างมันสายไปแล้ว จะให้โกรธหรือร้องไห้ ทำอะไร เราก็ไม่ได้ทำค่ะ เพราะเราหมดความรู้สึกไปแล้ว
เรื่องก็จบเท่านี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ