สวัสดีค่ะ ขอเล่าไปก่อนว่าเราเพิ่งมาอาศัยอยู่กับแม่เมื่อต้นปีที่ผ่านมา เพราะก่อนหน้านี้เราไปอยู่หอมา ส่วนคุณพ่ออยู่บ้านอีกหลังนึงที่ต่างจังหวัด(พ่อกับแม่ยังไม่ได้เลิกกันหรือหย่ากันนะคะ) พ่อก็จะคอยส่งเงินมาให้ใช้ตลอด ปัญหาคือช่วงนี้เราเครียดกับการสอบมาก(เรายังเรียนอยู่นะคะ) และทุกครั้งที่เราร้องไห้ แม่ก็จะด่าเราไว้ก่อนเลย เขายังไม่รู้เหตุผลจริงๆแต่เขาก็จะตะโกนโหวกเหวกและคิดไปเองว่าเราร้องไห้เพราะเรื่องนู้นเรื่องนี้ คือก่อนหน้านี้เรายอมรับว่าเราเคยเป็นคนที่นิสัยไม่ได้ดีเท่าไหร่ เขาก็จะเอาแต่เรื่องก่อนๆมาเล่าว่าเรานิสัยแย่ เราเห็นแก่ตัว เราทะเลาะแบบนี้กับเขาบ่อยมากเลยค่ะ ถึงแม้เราจะบอกสาเหตจริงๆไป เขาก็ไม่ฟังอยู่ดี เอาแต่ว่าเราอย่างเดียว ทุกครั้งที่เราเหนื่อยหรือร้องไห้ เราจะไปแอบร้องไห้คนเดียวไม่ให้ใครรู้ จนมันมีครั้งล่าสุดเมื่อคืน เราทนไม่ไหวเลยร้องไห้ แล้วเหมือนเขารู้ เขาก็เลยตะโกนด่าเรา เราก็เลยคิดว่าพูดไปเขาก็คงไม่รับฟัง เราเลยเขียนจดหมายค่ะ บอกว่าเรารู้สึกยังไงเป็นความในใจทั้งหมด(ก่อนหน้านี้เคยส่งไปแล้ว เขาอ่านนะ เขาหยุดไปสักพัก แล้วเขาก็ยังคงด่าเราอยู่ดี) แต่ครั้งนี้เขาไม่อ่านค่ะ เขาบอกว่าเขาจะไม่อ่าน แล้วเขาก็ไม่อ่านจริงๆ คือเหมือนต่อให้พูดก็แล้ว เขียนจดหมายก็แล้ว เขาไม่รับฟังเราสักทางเลย เราไม่ได้ต้องการให้เขาเข้าใจ เพราะมันเป็นไปได้ยาก อย่างน้อยเราก็แค่อยากให้เขารู้ว่าเราคิดอะไรอยู่ เราแค่อยากให้มีสักวันที่เราร้องไห้แล้วเขาเดินมาปลอบโดยที่ต่อให้เขาไม่รู้ว่าเราร้องไห้เรื่องอะไรก็ตาม เราควรจะทำยังไงดีคะ
ใครก็ตามที่อ่านเข้ามาแล้วพอจะให้คำปรึกษาได้ ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ (และถ้าติดแท็กผิดก็ขออภัยล่วงหน้านะคะ)
พ่อแม่ไม่รับฟังควรทำอย่างไรดีคะ
ใครก็ตามที่อ่านเข้ามาแล้วพอจะให้คำปรึกษาได้ ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ (และถ้าติดแท็กผิดก็ขออภัยล่วงหน้านะคะ)