สวัสดีค่ะ วันนี้เราอยากจะมาเล่าเรื่องชีวิตจริงของเราให้กับเพื่อนๆฟัง จะเล่าทุกซอกทุกมุม เกี่ยวกับปัญหาครอบครัวในบ้าน พอดีเราไม่มีเพื่อนให้ระบาย เลยอยากระบายในนี้
กระทู้นี้ขอเป็นกระทู้บ่นพ่อนะคะ พ่อเราชื่อจริงชื่อ เรืองลาภ พ่อเราเค้าทำอะไรกับเราเยอะมากจนเราเจ็บจนชาไปหมดแล้ว แบบตั้งแต่เรากับน้องเล็กจนโต พ่อไม่เคยกลับบ้านเลย (คือเคยกลับแค่ช่วงนึง ตอนที่เราอายุ8-10ขวบ กลับเดือนละครั้ง) วันๆเอาแต่เล่นสนุกเกอร์นอกบ้าน เที่ยวกลางคืนหาผู้หญิง พ่อเราไม่เคยไปรับไปส่งเราที่โรงเรียน แม้แต่วันพ่อทุกปี พ่อก็ไม่เคยคิดจะมา (ช่วงป3-ป4 ครูให้พ่อของนักเรียนทุกคนขึ้นไปนั่งบนเวทีแล้วไปไหว้ไรงี้ แม่โทรหาพ่อจะชวนพ่อมางานวันพ่อ ก็โทรไม่ติด สรุปพ่อก็ไม่มา) พ่อไม่เคยชวนไปเที่ยวไหนแบบพ่อแม่ลูกมาก่อน (เราจะได้เจอพ่อก็แค่เฉพาะวันเสาร์ที่เสรี แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นห้างParadise Parkแล้ว)พ่อ ไม่เคยอ่านหนังสือนิทานให้ฟัง ไม่เคยพาเราเข้านอน ไม่เคยสอนเราขี่จักรยาน เอาเป็นว่าไม่เคยทำทุกอย่างที่คนเป็นพ่อน่าจะสามารถทำให้ลูกได้ มิหนำซ้ำยังจะเจ้าชู้อีก พ่อเราเป็นคนเจ้าชู้มาก และ มีเมียน้อยด้วย (พ่อเรามีเมียน้อยชื่อ มุก และ มีลูกชายด้วยกันกับเมียน้อย2คน ลูกชายคนโตมันชื่อ Alert และ คนเล็กชื่อ Saint) พ่อเราเป็นคนขี้ประจบ ชอบประจบหาพวกผู้ใหญ่ ขี้โม้ ขี้อวด มีสาระพัดขี้ที่จะสรรหามาได้ พ่อไม่เคยสำนึกผิดที่ทำอะไรเลวๆไว้กับครอบครัวเลย พ่อเป็นคนที่ทำให้เราต้องเป็นโรคทางจิตเวชด้วย ทำให้เรากลัวการมีเพื่อน กลัวการรู้จักใครใหม่ๆ กลัวคำสัญญา พ่อเราเคยให้สัญญาไว้ตอนเราอยู่ม1ว่าขอเวลา1ปีนะ เด่วพ่อจะกลับไปหา แม่ เรา และ น้องสาว... แต่ก็ไม่กลับมาหาเราอีก กลับมาโทรหาเราอีกทีก็ตอนเราอยู่ม4 โทรมาเรื่องที่จะเอาลูกชาย2คนของเค้าเข้าเรียนโรงเรียนที่เดียวกับเรา และ สร้างความวุ่นวายให้กับชีวิตเราอีกมากมาย เช่น เอาเด็กมาฝากไว้ที่บ้านแม่และเราอาศัยอยู่ให้ช่วยเลี้ยงให้หน่อย (ไม่ใช่แค่ฝากไม่กี่ชั่วโมงนะ แต่ฝากข้ามคืน sleepover ด้วยกัน เด็กก็ดื้อเอาแต่ใจมาก สงสัยจะถูกตามใจจนเสียนิสัย คือ ถ้าคิดจะมีลูก(ใหม่)ก็อย่าทิ้งเป็นภาระให้กับคนที่ไม่เกี่ยวข้องแบบนี้สิ
ที่เราเขียนมาทั้งหมดเป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เรากับน้องสาวต้องเจอมา ตอนนี้ที่เรากำลังเขียนอยู่ไม่ได้รู้สึกเกลียดพ่อ แต่รู้สึกผิดหวังและเสียใจในตัวเค้ามากกว่า
อยากจะขอร้องผู้ชาย หรือ ผู้หญิง ทุกคนที่อ่านกระทู้ของเราอยู่ ถ้าคุณมีแฟน คุณจงดูแลเอาใจใส่เขาให้ดีให้สมกับที่เขายอมรับเชื่อใจและเลือกคุณมาเป็นแฟน ถ้าคุณมีสามี หรือ ภรรยา คุณจงรักเขาให้มากๆให้สมกับที่เขาจดทะเบียนแต่งงานและเลือกคุณมาเป็นคู่ชีวิต สุดท้ายแล้ว ถ้าคุณมีลูกแล้ว ก็ขอให้รักลูกมากๆ ให้สมกับที่ลูกเลือกรักพ่อแม่เป็นรักแรกของพวกเขา
อยากจะมาเล่าเรื่องชีวิตจริงของเราให้เพื่อนๆฟัง (ปัญหาครอบครัว)
กระทู้นี้ขอเป็นกระทู้บ่นพ่อนะคะ พ่อเราชื่อจริงชื่อ เรืองลาภ พ่อเราเค้าทำอะไรกับเราเยอะมากจนเราเจ็บจนชาไปหมดแล้ว แบบตั้งแต่เรากับน้องเล็กจนโต พ่อไม่เคยกลับบ้านเลย (คือเคยกลับแค่ช่วงนึง ตอนที่เราอายุ8-10ขวบ กลับเดือนละครั้ง) วันๆเอาแต่เล่นสนุกเกอร์นอกบ้าน เที่ยวกลางคืนหาผู้หญิง พ่อเราไม่เคยไปรับไปส่งเราที่โรงเรียน แม้แต่วันพ่อทุกปี พ่อก็ไม่เคยคิดจะมา (ช่วงป3-ป4 ครูให้พ่อของนักเรียนทุกคนขึ้นไปนั่งบนเวทีแล้วไปไหว้ไรงี้ แม่โทรหาพ่อจะชวนพ่อมางานวันพ่อ ก็โทรไม่ติด สรุปพ่อก็ไม่มา) พ่อไม่เคยชวนไปเที่ยวไหนแบบพ่อแม่ลูกมาก่อน (เราจะได้เจอพ่อก็แค่เฉพาะวันเสาร์ที่เสรี แต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นห้างParadise Parkแล้ว)พ่อ ไม่เคยอ่านหนังสือนิทานให้ฟัง ไม่เคยพาเราเข้านอน ไม่เคยสอนเราขี่จักรยาน เอาเป็นว่าไม่เคยทำทุกอย่างที่คนเป็นพ่อน่าจะสามารถทำให้ลูกได้ มิหนำซ้ำยังจะเจ้าชู้อีก พ่อเราเป็นคนเจ้าชู้มาก และ มีเมียน้อยด้วย (พ่อเรามีเมียน้อยชื่อ มุก และ มีลูกชายด้วยกันกับเมียน้อย2คน ลูกชายคนโตมันชื่อ Alert และ คนเล็กชื่อ Saint) พ่อเราเป็นคนขี้ประจบ ชอบประจบหาพวกผู้ใหญ่ ขี้โม้ ขี้อวด มีสาระพัดขี้ที่จะสรรหามาได้ พ่อไม่เคยสำนึกผิดที่ทำอะไรเลวๆไว้กับครอบครัวเลย พ่อเป็นคนที่ทำให้เราต้องเป็นโรคทางจิตเวชด้วย ทำให้เรากลัวการมีเพื่อน กลัวการรู้จักใครใหม่ๆ กลัวคำสัญญา พ่อเราเคยให้สัญญาไว้ตอนเราอยู่ม1ว่าขอเวลา1ปีนะ เด่วพ่อจะกลับไปหา แม่ เรา และ น้องสาว... แต่ก็ไม่กลับมาหาเราอีก กลับมาโทรหาเราอีกทีก็ตอนเราอยู่ม4 โทรมาเรื่องที่จะเอาลูกชาย2คนของเค้าเข้าเรียนโรงเรียนที่เดียวกับเรา และ สร้างความวุ่นวายให้กับชีวิตเราอีกมากมาย เช่น เอาเด็กมาฝากไว้ที่บ้านแม่และเราอาศัยอยู่ให้ช่วยเลี้ยงให้หน่อย (ไม่ใช่แค่ฝากไม่กี่ชั่วโมงนะ แต่ฝากข้ามคืน sleepover ด้วยกัน เด็กก็ดื้อเอาแต่ใจมาก สงสัยจะถูกตามใจจนเสียนิสัย คือ ถ้าคิดจะมีลูก(ใหม่)ก็อย่าทิ้งเป็นภาระให้กับคนที่ไม่เกี่ยวข้องแบบนี้สิ
ที่เราเขียนมาทั้งหมดเป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เรากับน้องสาวต้องเจอมา ตอนนี้ที่เรากำลังเขียนอยู่ไม่ได้รู้สึกเกลียดพ่อ แต่รู้สึกผิดหวังและเสียใจในตัวเค้ามากกว่า
อยากจะขอร้องผู้ชาย หรือ ผู้หญิง ทุกคนที่อ่านกระทู้ของเราอยู่ ถ้าคุณมีแฟน คุณจงดูแลเอาใจใส่เขาให้ดีให้สมกับที่เขายอมรับเชื่อใจและเลือกคุณมาเป็นแฟน ถ้าคุณมีสามี หรือ ภรรยา คุณจงรักเขาให้มากๆให้สมกับที่เขาจดทะเบียนแต่งงานและเลือกคุณมาเป็นคู่ชีวิต สุดท้ายแล้ว ถ้าคุณมีลูกแล้ว ก็ขอให้รักลูกมากๆ ให้สมกับที่ลูกเลือกรักพ่อแม่เป็นรักแรกของพวกเขา