เราจะหลุดออกจากความสัมพันธ์แบบนี้ได้อย่างไร

คือเราคุยอยู่กับเพื่อนคนนี้ค่ะ จะว่าคบก็ไม่ใช่จะว่าคุยแบบเพื่อนยิ่งไม่ใช่เลยค่ะ เราเป็นฝ่ายชอบเค้าก่อนค่ะ เรากับเค้าเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ม.ต้นแต่เราพึ่งจะมาชอบเค้าตอนม.6แล้ว เราไม่รู้เหมือนกันว่ามันเริ่มขึ้นยังไงแต่ตอนนี้เราสองคนก็คุยกันมาเป็นปีแล้ว มันมีจุดที่ทำให้เรารู้สึกถึงทางตัน ตอนบอกก่อนนะค่ะว่าเค้ามีคนที่เค้ารู้สึกดีอยู่แล้ว (เพื่อนเราคนนี้เป็นอิสลาม เค้าจะไปเรียกแฟน) แต่เค้าก็คุยกับเราด้วย คุยกันแรกๆเราดีมากใส่ใจดูแลเราดีทุกอย่างจนเราคิดจะจิงจังกับเค้า แล้วอยู่ๆเค้าก็มาบอกกับเราว่าเค้าไม่ได้รักเค้าไม่ได้คิดกับเราแบบนั้น เรานี่เหมือนขึ้นไปจุดสูงสุดของความสุขละล่วงลงมาภายในไม่ถึง5นาทีเราจุกมากค่ะ คำที่เค้าบอกเราคือ ไม่ใช้ว่าเราไม่ดีแต่เค้าไม่ได้รักเราและการที่เค้าไม่ได้รักเราไม่ได้แปลว่าเค้ารักคนอื่น ตอนนั้นเราชาไปหมดเลยค่ะ แต่เราไม่ได้จบแค่นั้น เราคุยกันต่อค่ะไม่ได้เลิกคุย(งงใช่มั้ยละค่ะ เราก็งง) เราคุยได้ช่วง8-9เดือนเค้าไปมาหาเราแทบทุกวัน (ต้องบอกว่าบ้านเราไม่ได้ใกล้กันเลยเกือบ50กิโลได้) เราเลยปล่อยใจมีอะไรกับเค้า พูดตรงๆนะคะมันเป็นครั้งแรกของเรา เราคงมีความคิดเด็กๆว่าถ้ามีอะไรกันเค้าอาจจะรักเราก็ได้ เพราะเค้าเป็นคนดีเลยนะคะ เราเลยคิดว่าถ้าเค้ามีอะไรกับเราคงคิดดีแล้วและรักเรา แต่มันไม่เป็นแบบนั้น เราถามเค้าว่าจะเอายังไงต่อ แค่ตอบคำถามเราไม่ได้ ตอบแต่ว่าไม่รู้ แต่หลังจากนั้นเค้าก็ไม่ได้หายไปนะค่ะก็มาหามาดูหนังด้วยกันแทบทุกวันเหมือนเดิม จนตอนนี้เวลาผ่านไป1ปีแล้วเราก็ยังให้คำตอบไม่ได้ และที่เจ็บกว่สนั้นคือเค้ายังมีผู้หญิงคนนั้นเค้าที่เรารู้สึกดีด้วยเราไม่รู้ว่าจะจบความสัมพันธ์แบบนี้ได้ยังไง ใจเรามันเหมือนทนไม่ได้แต่พออค้ามาหาทักมาเราก็ยอมตลอด เรื่องแบบยี้เกิดขค้นวนลูบจนนับครั้งไม่ได้ เราพอจะมีวิธีจบความสัมพันธ์ยังไม่โดยไม่ให้เสียเพื่อนค่ะ