แอบชอบ(ก็แค่เราไม่ใช่ผุ้หญิง) ความรักวัยเด็ก

ก่อนวันเข้าค่ายคือวันที่เรารู้จักชื่อเธอเพราะเราทักแชทเธอไปพอเข้าค่ายเราได้เจอเธอแต่เราก็เชยๆจนเราเริ่มเรียนวันแรกที่เราได้คุยกันหลังจากนั้นเราเริ่มรู้สึกกับเธอมากขึ้นเรื่อยๆจนกลายเป็นว่าเราชอบเธอมากชอบแบบยอมทำทุกอย่าเพื่อเธอแต่เธอไม่เคยแม้แต่จะมองมาที่เราเลยซักนิดเราพยายามทำทุกอย่างเราเป็นห่วงเทอเราเริ่มคุยกับเทอมากขึ้นทุกวันทุกวันที่เราชอบเทอไม่ใช่ที่หน้าตาแต่เราชอบนิสัยเทอเทอเป็นคนดีแต่กับคนๆนั้นที่เขาไม่สนใจเทอเลยเขาก็ไม่คิดจะมองมาที่เทอเราก็ยืนรอเทอตรงที่เดิมนานมากจนเราเริ่มทนไม่ไหวเราก็เลยคุยกับหนุนเรื่องเทอเราเพ้อกับหนุนทุกอย่างเราก็พยายามให้หนุนช่วยแต่มันก้ไม่มีอะไรดีขึ้นมาเลยจนเราเหนื่อยเราท้อแต่เราก็จะบอกว่ารักเทอคนนี้มากถึงแม้ไม่ได้เป็นอะไรกันก้เหอะเวลาที่เทอไม่ตอบแชทเราก้กล้วว่าเทอจะเป็นอะไรเวลาที่เทอแข่งบอลเราก้กลัวเทอเข้า รพ.เวลาที่เทอทำงานเราก็กลัวเกิดอุบัติเหตุกับเทอเวลาที่เทอไปซ้อมบอลเรากลัวเทอเหนื่อยแต่เราก็ยังรอเสอมเทอคือคนที่เราไม่สามารถลืมได้เลยนะทุกวันนี้ที่เวลาเทอถามว่าลืมคนนั้นได้ยังแล้วเราตอบว่ายังไม่ลืมแต่จริงๆแล้วเราลืมเขาคนนั้นไปนานแล้วแหละแต่เราไม่อยากให้เทอรุ้ว่าเราชอบเทอเราพยายามปกปิดไม่ให้เทอรู้แต่เทอก้รุ้อยากจะบอกว่ารักนะรักมากขอบคุณที่รู้ว่าเราชอบแต่ยังคุยกับเราเหมือนเดิมขอบคุณมากที่ทำให้เราเสียใจแบบมีความสุขเราแค่ไม่ใช่ผู้หญิงเทอเราไม่สนใจหรือมองมาที่เราแค่นั้นเองความรักแบบนี้นี่แหละที่เจ็บที่สุดความรักที่รักอยู่ฝ่ายเดียวความรักที่โดนมองข้ามความรักที่ไม่มีใครสนใจความรักที่ไม่มีค่าเราอยากบอกเทอว่าเราขอยืนอยู่ข้างเทอ