เป็นเนื้อร้ายแค่อยากมีความรัก

ผมได้รู้จักกับคนคนหนึ่งผ่านทางโซเชียลครับ เราตัดสินใจแลก LINE คุยกัน และลองคบกันดู เขาบอกผมเสมอว่า อยากคุยแบบนี้ไปนานนาน เพื่อที่จะได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน และผมก็คิดเช่นกันว่าเวลาจะเป็น เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ ผมเสมอต้นเสมอปลายห่วงใยเขาตลอดถึงเวลาจะไม่นานนักแต่ ความรู้สึกของผมนั้นเหมือนเรารู้จักกันมาหลายปี และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดมันก็เกิดขึ้นครับ ผมได้ตรวจชิ้นเนื้อแล้วเจอเนื้อร้ายครับ ผมเองก็ไม่กล้าบอกเขาหรอก ผมพยามทำจิตใจให้เข้มแข็งและเบิกบานอยู่ตลอดเวลา และเวลาก็มาถึงเราได้มีโอกาสนัดเจอโดยที่เขาเองบอกว่าอยากจะเจอผม เหมือนเป็นการออกเดทครั้งแรกครับผมมีความสุขมากมีความสุขจริงๆ อยากหยุดเวลาแบบนี้ไว้ ผมได้สารภาพบอกรักเค้าไปพร้อมกับได้บอกความจริงกับเขาว่าผมเป็นเนื้อร้าย คำตอบที่เขาตอบกลับผมมาคือเขาขอหยุดความสัมพันธ์ผมไว้แค่เพียงเท่านี้เขาให้เหตุผลผมว่าเขาไม่อยากทำให้ผมเสียใจ ผมจุกในอกจนน้ำตามันไหลออกมาเอง แต่พยายามกลั้นน้ำตาไว้ให้ไหลออกมาน้อยที่สุด เขาเข้ามากอดผมพร้อมให้กำลังใจผมให้สู้กับมัน แน่นอนครับผมสู้กับมันทุกวัน นั้นคือกอดครั้งสุดท้ายที่ผมที่ผมได้กอดและร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย และเป็นวันเดียววันสุดท้ายที่ผมได้บอกรักเขาไป เวลาชีวิตผมมันเริ่มน้อยลงทุกทีผมไม่รู้ว่าวันข้างหน้ามันจะเกิดอะไรขึ้นผมแค่อยากรู้ว่า มันเร็วไปไหมที่ผมบอกรักเขาไป ผมผิดไหมที่ป่วยเป็นเนื้อร้ายแต่อยากมีความรักอย่างคนอื่นกับเขาบ้าง.............