พอดีวันนี้นั่งอ่านกระทู้ pantip ไป อ่านเจอแต่ละคนเล่าประสบการณ์ที่พบเจอเรื่องสยองขวัญ เลยครึ้มอกครึ้มใจ
อยากจะเล่าประสบการณ์ที่ตัวเองเจอ เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต เกิดขึ้นก็เป็น 20 ปีขึ้น (ไม่อยากนับอายุตัวเองเลย)
แต่เป็นประสบการณ์ที่ดีค่ะ ไม่ได้น่ากลัวอะไรนะคะ
เราเป็นคนภาคเหนือ เป็นคนอุตรดิตถ์ มีญาติทางแม่อยู่ที่จังหวัดลำปาง ซึ่งเราเองจะมีน้องชายแท้ๆ อยู่ 1 คน
ส่วนญาติทางแม่ที่อยู่ลำปาง ก็มีลูกวัยเดียวกันกับเราและน้องชาย อีก 2 คน เป็นผู้ชายทั้งคู่ เราจะเรียกแม่กันทั้งที่อุตรดิตถ์และลำปาง
เวลาปิดเทอม แม่ของทั้งสองบ้าน จะผลัดกันส่งลูกไปอยู่ที่อุตรดิตถ์ด้วยกันบ้าง บางทีก็ลำปางบ้างตั้งแต่ตอนประถม
จนตอนนั้นรู้สึกว่าเราจะอยู่ม.ต้น จำไม่ได้ว่าปีนั้นทำไมน้องชายเราไม่ได้ไปด้วย
ปีนั้น มีญาติจากทางลำปางซึ่งเป็นญาติทางพ่อมาพักด้วย โดยเป็นญาติมาจากเชียงใหม่
ปกติเราจะไปนอนที่ชั้น 2 บ้านนั้นเป็นบ้านออกแนวบ้านไม้โบราณ แต่ก่อนน่าจะมีใต้ถุน แต่ต่อหลังมาต่อเติมให้เป็นบ้านชั้นล่างอีกชั้น
เป็นห้องรับแขก ห้องทานข้าว ห้องดูทีวี เป็นบ้านที่ใหญ่มากเพราะคนอาศัยอยู่เยอะแต่ก่อน มีห้องสำหรับแม่บ้านกับคนงานด้วย
จากที่เราบอก ปกติเราจะนอนชั้น 2 กับญาติที่ชื่อเอส ส่วนพี่ของเอสชื่อเอ จะรุ่นๆ เดียวกับเรา เค้าจะอยู่อีกห้อง
ชั้น 2 จะมีห้องนอนคือ ของพ่อกับแม่ ห้องนอนเอส ห้องนอนเอ ห้องนอนพ่อปู่กับแม่ย่า ห้องพักแขก ห้องแม่บ้าน
ส่วนคนงานจะอยู่บ้านที่เป็นบ้านสวนติดกับถนนใหญ่
ตอนนั้นเราไป ห้องชั้นล่างจากที่โล่งๆ ยาวถึงกันหมด มีการกั้นห้องตรงห้องดูทีวี เป็นอีก 1 ห้อง เหมือนจะจำได้ว่าจะติดแอร์
เนื่องจากกั้นห้องใหม่ ดังนั้นเราจะไม่รู้ว่าสวิตไฟห้องที่ติดใหม่อยู่ตรงไหน เวลานั้นเอสจะคอยเปิดปิด หยิบอะไรให้เรา
วันนั้นเนื่องจากญาติมาเยอะ เรากับเอสเลยต้องมานอนห้องชั้นล่าง ก็นอนเป็นตั่งไม้คนละอัน โดยวางตั่งไว้เป็นรูปตัว L ติดกำแพงห้องคนละด้าน
เอสก็ปิดไฟ แล้วเอารีโมททีวีไว้ให้เราดู แล้วเอสก็หลับ ส่วนเรายังนอนไม่หลับ กลางห้องมีเสาอยู่ 1 ต้น เนื่องจากล็อค 2 ล็อค ถูกกั้นเป็นห้อง
เสากลางห้องมีนาฬิกาโบราณแขวนอยู่ นาฬิกาก็ดังติ๊กต๊อกๆ ซึ่งเราก็รู้สึกหงุดหงิดด้วยความคิดว่าฉันจะหลับได้ไหมเนี่ย
เลยปิดทีวีแล้วก็ว่าจะนอน ปิดโดยใช้รีโมทนะคะ ระหว่างนั้น นาฬิกาก็ยังดัง บรรยากาศเงียบด้วย เราก็ถีบผ้าห่มออกประมาณร้อนด้วย ดิ้นไปดิ้นมา
ปรากฎว่า อยู่ๆ ในหูมันดังวิ้ง แล้วเราก็ขยับแขนขาอะไรไม่ได้ มองเห็นในห้องทุกอย่าง เห็นเอสนอนอยู่ด้วย แต่เราหันเท้าไปทางหัวเอส
แล้วเราก็นอนตรงๆ ปรากฎว่า เราเห็นหน้าคนอยู่ใกล้ๆ ตรงเพดาน มองจ้องหน้าเราอยู่ คือ เห็นแต่หน้า จมูก ปาก หูตา ผม รู้สึกได้ว่าเป็นผู้ชาย
เป็นหน้าแบบขาวๆ สว่างๆ ผมสั้นแบบทรงทหารเกณฑ์ ยังหนุ่มอยู่มาก และรู้สึกว่าหล่อด้วย แต่ระหว่างนั้นเราก็ขยับอะไรไม่ได้ ได้แต่นอนจ้องไป
ในใจก็คิด เอ๊ะ หรือว่านี่คือผีอำ คิดต่อ ผีอำก็ต้องแผ่เมตตา
เราก็ท่องเลย สัพเพสัตตา สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น
อ้าว แล้วต่อไปเป็นอะไร อะเวรา หรืออนีฆา คือบอกตรงๆ เวลาแผ่เมตตา เราไม่เคยจำได้เลยค่ะ ว่าอะไรขึ้นก่อน
ตอนเรียน เวลาเข้าแถว ก็ท่องตามที่เค้านำแต่ไม่ค่อยใส่ใจจะจำก็ท่องต่อไม่ได้ จำไม่ได้ เลยคิดต่อ
ถ้าอย่างนั้น ต้องสวดมนต์ ก็ท่อง นโมตัสสะ ภาควะโต ฯลฯ ท่องไป 1 รอบ ก็ยังเห็นหน้าอยู่
ในใจก็ไม่ได้นึกกลัวอะไรนะคะ เพราะเค้ามาในสภาพดีมาก เลยคิดว่าจะแผ่เมตตาอีกรอบ แต่ก็จำไม่ได้
เลยสวดมนต์ใหม่ แต่ท่อง อะระหังแทน ปรากฎว่าหน้าเค้าค่อยๆ ลอยหายขึ้นไปบนเพดาน
ปรากฎว่าเรารู้ตัวอีกที คือเรา ถือหมอนกับผ้าห่ม ไปข้างๆ ตั่งไม้ของเอส แล้วบอก เอสพี่นอนด้วยคน
ไฟห้องเปิด ทั้งๆ ที่เราไม่รู้สวิตท์ไฟเลยว่าอยู่ไหน แล้วก็ไม่รู้ว่าไปเปิดยังไง
ในใจก็คิด เออ ถ้ามาอีกรอบ จะขึ้นไปนอนกับแม่ย่าล่ะ ก็หลับไปไม่ได้อะไร
จนตอนเช้า ก็ตื่นล้างหน้าแปรงฟัน กินข้าว ก็มีพ่อปู่ แม่ย่า เอส แล้วก็เรานั่งกินข้าว
แม่ย่าก็ถาม โอ๋ เมื่อคืน กั้งอะไร (ภาษาเหนือ กั้ง แปลว่า ละเมอนะคะ เราเป็นเหนือกลาย ฟังรู้เรื่องแต่พูดผสมกับพูดเหนือเพี้ยนๆ ค่ะ)
เราก็ตอบ ไม่ได้กั้ง แล้วเอสก็บอก พี่โอ๋ เมื่อคืนเอสโดนผีอำ
สองพี่น้องเลยเล่ากันเลยค่ะ เอสก็เจอเหมือนเราค่ะ แต่เอสขยับตัวไม่ได้
ส่วนแม่ย่า บอกได้ยินเสียงเราร้องเสียงดัง ขึ้นไปชั้นบนเลย ตรงที่เรานอน ตรงกับห้องแม่ย่าชั้นบนค่ะ
ก่อนหน้านั้น ย่าบอกเสียงเงียบมาก แล้วก็ได้ยินหมาหอน แล้วถึงได้ยินเสียงเรา
แม่ย่าบอกว่า น่าจะเป็นเจ้าที่ เจ้าบ้านเจ้าเรือน มาดู ว่าใครมานอนอยู่ตรงนั้น
เพราะปกติไม่เคยมีใครไปนอน มันไม่ใชห้องนอน ก็คงเห็นว่าเป็นลูกหลานมานอน แล้วก็คงไป
หลังจากนั้น นานๆ ถึงไปลำปางอีก อาจจะเพราะโตแล้ว ต่างคนต่างไปเรียน ไปทำงานที่อื่น แต่เราก็ยังจำเรื่องนี้ได้จนตอนนี้ก็มาเล่าให้เพื่อนๆ ฟังค่ะ
แล้วก็จนปัดนี้ เราก็ไม่เคยเจออีกเลย แต่ไปต่างที่เราจะไหว้พระตลอดนะคะ แล้วก็ขอให้แบบต่างคนต่างอยู่ มาอาศัยอยู่เพียงชั่วคราว ถ้าทำอะไรไม่ดีก็ขออภัยไว้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
พี่โอ๋ เอสโดนผีอำ!!!
อยากจะเล่าประสบการณ์ที่ตัวเองเจอ เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต เกิดขึ้นก็เป็น 20 ปีขึ้น (ไม่อยากนับอายุตัวเองเลย)
แต่เป็นประสบการณ์ที่ดีค่ะ ไม่ได้น่ากลัวอะไรนะคะ
เราเป็นคนภาคเหนือ เป็นคนอุตรดิตถ์ มีญาติทางแม่อยู่ที่จังหวัดลำปาง ซึ่งเราเองจะมีน้องชายแท้ๆ อยู่ 1 คน
ส่วนญาติทางแม่ที่อยู่ลำปาง ก็มีลูกวัยเดียวกันกับเราและน้องชาย อีก 2 คน เป็นผู้ชายทั้งคู่ เราจะเรียกแม่กันทั้งที่อุตรดิตถ์และลำปาง
เวลาปิดเทอม แม่ของทั้งสองบ้าน จะผลัดกันส่งลูกไปอยู่ที่อุตรดิตถ์ด้วยกันบ้าง บางทีก็ลำปางบ้างตั้งแต่ตอนประถม
จนตอนนั้นรู้สึกว่าเราจะอยู่ม.ต้น จำไม่ได้ว่าปีนั้นทำไมน้องชายเราไม่ได้ไปด้วย
ปีนั้น มีญาติจากทางลำปางซึ่งเป็นญาติทางพ่อมาพักด้วย โดยเป็นญาติมาจากเชียงใหม่
ปกติเราจะไปนอนที่ชั้น 2 บ้านนั้นเป็นบ้านออกแนวบ้านไม้โบราณ แต่ก่อนน่าจะมีใต้ถุน แต่ต่อหลังมาต่อเติมให้เป็นบ้านชั้นล่างอีกชั้น
เป็นห้องรับแขก ห้องทานข้าว ห้องดูทีวี เป็นบ้านที่ใหญ่มากเพราะคนอาศัยอยู่เยอะแต่ก่อน มีห้องสำหรับแม่บ้านกับคนงานด้วย
จากที่เราบอก ปกติเราจะนอนชั้น 2 กับญาติที่ชื่อเอส ส่วนพี่ของเอสชื่อเอ จะรุ่นๆ เดียวกับเรา เค้าจะอยู่อีกห้อง
ชั้น 2 จะมีห้องนอนคือ ของพ่อกับแม่ ห้องนอนเอส ห้องนอนเอ ห้องนอนพ่อปู่กับแม่ย่า ห้องพักแขก ห้องแม่บ้าน
ส่วนคนงานจะอยู่บ้านที่เป็นบ้านสวนติดกับถนนใหญ่
ตอนนั้นเราไป ห้องชั้นล่างจากที่โล่งๆ ยาวถึงกันหมด มีการกั้นห้องตรงห้องดูทีวี เป็นอีก 1 ห้อง เหมือนจะจำได้ว่าจะติดแอร์
เนื่องจากกั้นห้องใหม่ ดังนั้นเราจะไม่รู้ว่าสวิตไฟห้องที่ติดใหม่อยู่ตรงไหน เวลานั้นเอสจะคอยเปิดปิด หยิบอะไรให้เรา
วันนั้นเนื่องจากญาติมาเยอะ เรากับเอสเลยต้องมานอนห้องชั้นล่าง ก็นอนเป็นตั่งไม้คนละอัน โดยวางตั่งไว้เป็นรูปตัว L ติดกำแพงห้องคนละด้าน
เอสก็ปิดไฟ แล้วเอารีโมททีวีไว้ให้เราดู แล้วเอสก็หลับ ส่วนเรายังนอนไม่หลับ กลางห้องมีเสาอยู่ 1 ต้น เนื่องจากล็อค 2 ล็อค ถูกกั้นเป็นห้อง
เสากลางห้องมีนาฬิกาโบราณแขวนอยู่ นาฬิกาก็ดังติ๊กต๊อกๆ ซึ่งเราก็รู้สึกหงุดหงิดด้วยความคิดว่าฉันจะหลับได้ไหมเนี่ย
เลยปิดทีวีแล้วก็ว่าจะนอน ปิดโดยใช้รีโมทนะคะ ระหว่างนั้น นาฬิกาก็ยังดัง บรรยากาศเงียบด้วย เราก็ถีบผ้าห่มออกประมาณร้อนด้วย ดิ้นไปดิ้นมา
ปรากฎว่า อยู่ๆ ในหูมันดังวิ้ง แล้วเราก็ขยับแขนขาอะไรไม่ได้ มองเห็นในห้องทุกอย่าง เห็นเอสนอนอยู่ด้วย แต่เราหันเท้าไปทางหัวเอส
แล้วเราก็นอนตรงๆ ปรากฎว่า เราเห็นหน้าคนอยู่ใกล้ๆ ตรงเพดาน มองจ้องหน้าเราอยู่ คือ เห็นแต่หน้า จมูก ปาก หูตา ผม รู้สึกได้ว่าเป็นผู้ชาย
เป็นหน้าแบบขาวๆ สว่างๆ ผมสั้นแบบทรงทหารเกณฑ์ ยังหนุ่มอยู่มาก และรู้สึกว่าหล่อด้วย แต่ระหว่างนั้นเราก็ขยับอะไรไม่ได้ ได้แต่นอนจ้องไป
ในใจก็คิด เอ๊ะ หรือว่านี่คือผีอำ คิดต่อ ผีอำก็ต้องแผ่เมตตา
เราก็ท่องเลย สัพเพสัตตา สัตว์ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนทุกข์เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น
อ้าว แล้วต่อไปเป็นอะไร อะเวรา หรืออนีฆา คือบอกตรงๆ เวลาแผ่เมตตา เราไม่เคยจำได้เลยค่ะ ว่าอะไรขึ้นก่อน
ตอนเรียน เวลาเข้าแถว ก็ท่องตามที่เค้านำแต่ไม่ค่อยใส่ใจจะจำก็ท่องต่อไม่ได้ จำไม่ได้ เลยคิดต่อ
ถ้าอย่างนั้น ต้องสวดมนต์ ก็ท่อง นโมตัสสะ ภาควะโต ฯลฯ ท่องไป 1 รอบ ก็ยังเห็นหน้าอยู่
ในใจก็ไม่ได้นึกกลัวอะไรนะคะ เพราะเค้ามาในสภาพดีมาก เลยคิดว่าจะแผ่เมตตาอีกรอบ แต่ก็จำไม่ได้
เลยสวดมนต์ใหม่ แต่ท่อง อะระหังแทน ปรากฎว่าหน้าเค้าค่อยๆ ลอยหายขึ้นไปบนเพดาน
ปรากฎว่าเรารู้ตัวอีกที คือเรา ถือหมอนกับผ้าห่ม ไปข้างๆ ตั่งไม้ของเอส แล้วบอก เอสพี่นอนด้วยคน
ไฟห้องเปิด ทั้งๆ ที่เราไม่รู้สวิตท์ไฟเลยว่าอยู่ไหน แล้วก็ไม่รู้ว่าไปเปิดยังไง
ในใจก็คิด เออ ถ้ามาอีกรอบ จะขึ้นไปนอนกับแม่ย่าล่ะ ก็หลับไปไม่ได้อะไร
จนตอนเช้า ก็ตื่นล้างหน้าแปรงฟัน กินข้าว ก็มีพ่อปู่ แม่ย่า เอส แล้วก็เรานั่งกินข้าว
แม่ย่าก็ถาม โอ๋ เมื่อคืน กั้งอะไร (ภาษาเหนือ กั้ง แปลว่า ละเมอนะคะ เราเป็นเหนือกลาย ฟังรู้เรื่องแต่พูดผสมกับพูดเหนือเพี้ยนๆ ค่ะ)
เราก็ตอบ ไม่ได้กั้ง แล้วเอสก็บอก พี่โอ๋ เมื่อคืนเอสโดนผีอำ
สองพี่น้องเลยเล่ากันเลยค่ะ เอสก็เจอเหมือนเราค่ะ แต่เอสขยับตัวไม่ได้
ส่วนแม่ย่า บอกได้ยินเสียงเราร้องเสียงดัง ขึ้นไปชั้นบนเลย ตรงที่เรานอน ตรงกับห้องแม่ย่าชั้นบนค่ะ
ก่อนหน้านั้น ย่าบอกเสียงเงียบมาก แล้วก็ได้ยินหมาหอน แล้วถึงได้ยินเสียงเรา
แม่ย่าบอกว่า น่าจะเป็นเจ้าที่ เจ้าบ้านเจ้าเรือน มาดู ว่าใครมานอนอยู่ตรงนั้น
เพราะปกติไม่เคยมีใครไปนอน มันไม่ใชห้องนอน ก็คงเห็นว่าเป็นลูกหลานมานอน แล้วก็คงไป
หลังจากนั้น นานๆ ถึงไปลำปางอีก อาจจะเพราะโตแล้ว ต่างคนต่างไปเรียน ไปทำงานที่อื่น แต่เราก็ยังจำเรื่องนี้ได้จนตอนนี้ก็มาเล่าให้เพื่อนๆ ฟังค่ะ
แล้วก็จนปัดนี้ เราก็ไม่เคยเจออีกเลย แต่ไปต่างที่เราจะไหว้พระตลอดนะคะ แล้วก็ขอให้แบบต่างคนต่างอยู่ มาอาศัยอยู่เพียงชั่วคราว ถ้าทำอะไรไม่ดีก็ขออภัยไว้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ