สวัสดีค่ะ เราเรียนอยู่ระดับมหาลัยทั้งคู่ค่ะ คบกับแฟนได้ เกือบ 3 ปีแล้ว และอยู่บ้านเดียวกับเค้า ช่วงแรกๆยังไม่มีปัญหากันเท่าไหร่ เค้าเป็นคนที่ค่อนข้างจุกจิก โกรธง่าย คือถ้าเมื่อก่อนเราไม่สามารถใส่กางเกงขาสั้นไปข้างนอกได้เลย หลังๆเริ่มปล่อยบ้างแล้ว
แต่ที่เค้าไม่ยอมเลยคือเรื่อง ไปเที่ยวกับเพื่อน ไม่ได้หมายถึงเที่ยวกลางคืนนะคะ แต่จะไปแบบพวกเดินห้าง ช้อปปิ้ง มากกว่า โดยเราขอเค้าแค่เดือนละ 1-2 ครั้ง ยังไม่ให้ไปเลยค่ะ แต่สำหรับเราถ้าเค้าขอ เราให้ไปหมดนะคะ ไม่ว่าจะกลางวันหรือกลางคืน เราไม่ห้ามเลยอยากให้เค้ามีสังคมของเค้า มันค่อนข้างอึดอัดอย่างมากค่ะ เราเป็นวัยรุ่นเราอยากมีสังคม เราอยากทำในสิ่งที่เราอยากทำ เพื่อนก็ไม่โอเคค่ะที่เวลาชวนเราไปไหนเราขอเค้าตลอด ทั้งๆที่เราก็ใช้เงินเราไปเอง (มักจะไม่ได้ไปค่ะ)
อีกเรื่องที่หนักใจเลยคือ เค้าไม่มีความเป็นผู้นำ ไม่มีเงินเก็บและไม่ทำงาน เล่นเกมส์ทั้งวัน และไม่คิดทำงานด้วยเราเคยถามเค้าว่าอยากทำอะไรงานแบบไหนชอบอะไร เค้าตอบแค่ว่าไม่รู้ ตัวเองก็คิดให้สิ อยากได้อะไรจะพูดว่าอยากได้แล้วเราต้องทำงานเพื่อให้เค้าตลอด เราขายของออนไลน์ค่ะ รายได้ 30,000-60,000+ต่อเดือน ซึ่งภาระที่บ้านเราก็มี แต่เราต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายบางอย่างภายในบ้านเค้าด้วย เช่นค่าไฟ ค่ามือถือ ค่าอินเตอร์เน็ต ค่าใช้จ่ายของน้องเค้า (อันนี้เรารู้สึกไม่ค่อยแฟร์) ส่วนค่ากินในชีวิตประจำวันเราออกให้เค้ามาตลอด 2 ปีเต็มค่ะ
เพื่อนทุกๆคนเลยบอกว่าเราให้เค้ามากเกินไป เราเหมือนคนโง่ ยอมรับเลยค่ะรู้สึกดีเวลาที่ได้ให้อะไรเค้า เห็นเค้ามีความสุข แต่ทุกครั้งจะกลับมาคิดมาก แบบมากๆเลย ว่าเราเหนื่อยเกินไปไหม ของใช้ของเราในห้องเค้าค่อนข้างเยอะ มีหลายอย่างที่เราซื้อเข้ามา ยากมากถ้าจะขนออกไปหมด แล้วถ้าเลิกกัน เราจะไม่มีรถไปเรียน ไม่สะดวกต่อการเดินทางแน่นอน
เราคิดนะคะว่าเรียนจบแล้วเราจะออกมา แต่ตอนนี้ยังไม่กล้าพอ ยังไม่พร้อม เราไม่อยากคุยเรื่องเงินกับเค้าค่ะ เพราะเคยคุยเคยพูดทุกอย่างออกมา ทะเลาะกันค่ะ เค้าบอกว่าเราดูถูกเค้ามากเลย แล้วก็ไล่เราออกจากบ้าน แต่ทุกครั้งที่เราจะไปจริงๆ เค้าจะขอให้เรากลับมา
อยากถามพี่ๆชาวพันทิปค่ะ ถ้าเป็นอบบนี้ทนอยู่เผื่อเค้าจะดีขึ้น หรือ เดินออกมาแล้วเจ็บทีเดียวเพื่อใช้ชีวิตของตัวเองดีคะ ? (อีกไม่ถึงปีจะเรียนจบแล้วค่ะ)
ปล.พิมพ์ในมือถือถ้าอ่านยากขออภัยนะคะ
แฟนอยู่บ้านเฉยๆไม่ทำงาน ไม่มีเงินเก็บ แต่เอาใจใส่ไม่เจ้าชู้ ไม่มีเรื่องผู้หญิง
แต่ที่เค้าไม่ยอมเลยคือเรื่อง ไปเที่ยวกับเพื่อน ไม่ได้หมายถึงเที่ยวกลางคืนนะคะ แต่จะไปแบบพวกเดินห้าง ช้อปปิ้ง มากกว่า โดยเราขอเค้าแค่เดือนละ 1-2 ครั้ง ยังไม่ให้ไปเลยค่ะ แต่สำหรับเราถ้าเค้าขอ เราให้ไปหมดนะคะ ไม่ว่าจะกลางวันหรือกลางคืน เราไม่ห้ามเลยอยากให้เค้ามีสังคมของเค้า มันค่อนข้างอึดอัดอย่างมากค่ะ เราเป็นวัยรุ่นเราอยากมีสังคม เราอยากทำในสิ่งที่เราอยากทำ เพื่อนก็ไม่โอเคค่ะที่เวลาชวนเราไปไหนเราขอเค้าตลอด ทั้งๆที่เราก็ใช้เงินเราไปเอง (มักจะไม่ได้ไปค่ะ)
อีกเรื่องที่หนักใจเลยคือ เค้าไม่มีความเป็นผู้นำ ไม่มีเงินเก็บและไม่ทำงาน เล่นเกมส์ทั้งวัน และไม่คิดทำงานด้วยเราเคยถามเค้าว่าอยากทำอะไรงานแบบไหนชอบอะไร เค้าตอบแค่ว่าไม่รู้ ตัวเองก็คิดให้สิ อยากได้อะไรจะพูดว่าอยากได้แล้วเราต้องทำงานเพื่อให้เค้าตลอด เราขายของออนไลน์ค่ะ รายได้ 30,000-60,000+ต่อเดือน ซึ่งภาระที่บ้านเราก็มี แต่เราต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่ายบางอย่างภายในบ้านเค้าด้วย เช่นค่าไฟ ค่ามือถือ ค่าอินเตอร์เน็ต ค่าใช้จ่ายของน้องเค้า (อันนี้เรารู้สึกไม่ค่อยแฟร์) ส่วนค่ากินในชีวิตประจำวันเราออกให้เค้ามาตลอด 2 ปีเต็มค่ะ
เพื่อนทุกๆคนเลยบอกว่าเราให้เค้ามากเกินไป เราเหมือนคนโง่ ยอมรับเลยค่ะรู้สึกดีเวลาที่ได้ให้อะไรเค้า เห็นเค้ามีความสุข แต่ทุกครั้งจะกลับมาคิดมาก แบบมากๆเลย ว่าเราเหนื่อยเกินไปไหม ของใช้ของเราในห้องเค้าค่อนข้างเยอะ มีหลายอย่างที่เราซื้อเข้ามา ยากมากถ้าจะขนออกไปหมด แล้วถ้าเลิกกัน เราจะไม่มีรถไปเรียน ไม่สะดวกต่อการเดินทางแน่นอน
เราคิดนะคะว่าเรียนจบแล้วเราจะออกมา แต่ตอนนี้ยังไม่กล้าพอ ยังไม่พร้อม เราไม่อยากคุยเรื่องเงินกับเค้าค่ะ เพราะเคยคุยเคยพูดทุกอย่างออกมา ทะเลาะกันค่ะ เค้าบอกว่าเราดูถูกเค้ามากเลย แล้วก็ไล่เราออกจากบ้าน แต่ทุกครั้งที่เราจะไปจริงๆ เค้าจะขอให้เรากลับมา
อยากถามพี่ๆชาวพันทิปค่ะ ถ้าเป็นอบบนี้ทนอยู่เผื่อเค้าจะดีขึ้น หรือ เดินออกมาแล้วเจ็บทีเดียวเพื่อใช้ชีวิตของตัวเองดีคะ ? (อีกไม่ถึงปีจะเรียนจบแล้วค่ะ)
ปล.พิมพ์ในมือถือถ้าอ่านยากขออภัยนะคะ