เคยมั้ยคะที่คิดว่าใครคนนึงดี มีอาชีพหรือสถานะน่านับถือ อาวุโสกว่าเรา คิดว่าเขาจะต้องหวังดีกับเราแน่ๆ
ถึงจะมีเหตุการณ์หลายครั้งที่รู้สึกสะดุด สะอึกในใจ ก็ยังไม่อยากคิดว่าเค้าไม่ดี
จขกท.เป็นคนนึงที่คนรอบตัวมองว่านิสัยดี(ระดับนึง) ใครวานอะไรก็ช่วย ปฏิเสธคนไม่เป็น แถมไม่ค่อยมีปากเสียง
มันเลยเป็นสาเหตุให้หลายๆ ครั้งคนเข้าหาเราเพราะได้ประโยชน์
อีกฝ่ายคงจะหัวเราะในใจ คิดว่า " E นี่ แม่ ง โง่ ซื่อ ไม่รู้ตัวอะไรเลย"
จริงๆ เรารู้ทุกอย่างค่ะ แค่ไม่พูดเท่านั้นเอง
คนที่จขกท.จะพูดถึงเหล่านี้เป็นผู้ใหญ่ที่เรารู้จักมาหลายปี อายุมากกว่าเรา 20 ปี
เราเป็นเหมือนน้องเล็กสุด ในหน่วยที่มีแต่ผู้หญิง รองจากเราก็อายุ 36+ไปแล้ว ส่วนคนอื่นๆ รุ่น 43++ กันทั้งหมด
ความที่เด็กสุด ไม่ว่าเค้าให้เราทำอะไรเราก็ทำ
แน่นอนว่าเราได้รับคำแนะนำต่างๆ และการช่วยเหลือหลายครั้ง เลยเป็นสาเหตุให้ไม่อยากมองบางคนในแง่ไม่ดี
ทั้งๆ ที่เจอเหตุการณ์แบบนี้
1.ตอนใหม่ๆ มีวันหยุดที่เราไปงานเกษตรที่มหาลัยที่เราจบมา ห่างจากบ้าน 300กม. และเรานั่งรถทัวร์ไปคนเดียว
เลยโทรถามว่าอยากได้ต้นอะไรมั้ย เค้าฝากเราซื้อ "กุหลาบ 8 ต้น" โดยไม่คิดเลยว่าเราจะขนกลับไปได้มั้ย หนักมั้ย ลำบากขึ้นรถรึเปล่า
เราก็ไม่ปฏิเสธ พูดได้คำเดียวว่า ได้ค่ะ .....
2.วานให้วาดรูป เพราะเห็นว่าเป็นของที่ระลึกโอกาสต่างๆ ให้คนอื่นในนามองค์กร จขกท.ก็ทำค่ะ
โดยที่ไม่เคยออกค่าอุปกรณ์ช่วยเลยเพราะเห็นว่าจขกท.ก็มีใช้เป็นปกติอยู่แล้ว
สีน้ำมันหลอดละ 130+ แคนวาสเมตรละ 200+ กระดาษสีน้ำแผ่นละ 200-300+
รูปนึงวาด 6-15 ชั่วโมง นอกเวลางาน...ไม่มีโอทีนะคะ
3.มีหนนึงที่มีเด็ก 17 มาพาร์ทไทม์ชั่วคราวตอนปิดเทอมค่ะ น้องมาได้ 2อาทิตย์ ส่วนเราตอนนั้นยังไม่ได้เข้าองค์กร แต่มีกำหนดแล้ว
เจอกัน เค้าก็บอกให้เรากับน้องลองจับมือเช็คแฮนด์กันซิ
แล้วก็พูดว่า "มือเด็ก 17 นะเนี่ย" พร้อมหัวเราะคิกคัก เรารู้สึกแย่แทนน้องมากๆ
(มือน้องหยาบกร้านเพราะช่วยงานที่บ้าน ส่วนเราไม่เคยทำงานหนักเลยยังเนียนนุ่มกว่า)
วันรุ่งขึ้นน้องก็ขอออกเลย...
4.เราพูดอย่างนึง เค้าเล่าต่ออีกอย่าง
เรื่องนี้เราพยายามคิดว่าคงเพราะจำผิดมั้ง แต่จะจำผิดทุกครั้งเลยเหรอ
เช่นเราบอกว่าไปที่ aaa เค้าก็จะเล่าต่อคนอื่นว่าเราไปที่ bbb
บอกว่าพ่อพา "นักเรียนประถม" ไปแข่งกีฬา เค้าไปบอกคนอื่นว่าเราไปแข่งค่ะ (25ปีนี่นะ ประถม????)
จนเราเหมือนเป็นคนชอบโกหกเลยค่ะถ้าฟังเค้าฝ่ายเดียว
5.เวลาเราพูดถ่อมตัวมากๆ หรือพูดให้ตัวเองดูแย่แบบขำๆ เค้าก็จะหัวเราะเยาะว่า "ก็รู้ตัวเองดีนี่"
เช่นบอกว่า หนูน่ะชั่วไม่มี ดีก็ไม่ปรากฏค่าาาาา
หรือ ถ้าหนูไปแข่งกีฬากับทีมนักเรียนพ่อคงพาทีมแพ้ล่มจมแน่ๆ
มีครั้งนึงจะจุดเทียนหอมกัน แล้วเราอยู่ใกล้ไฟแช็คกับเทียนที่สุด เลยต้องเป็นคนจุด
แต่เราไม่เคยใช้ไฟแช็ค ใช้แต่ไม้ขีด เลยจุดไม่ขึ้นค่ะ กดยังไงก็ไม่ขึ้นเป็นนาที
เค้าก็ทำหน้าไม่พอใจว่า "ถ้าเราถูกส่งไป xxx นี่หน่วยเราคงอายคนอื่นนะ ไฟแช็คยังจุดไม่เป็น"
ทุกข้อที่ผ่านมาเราพอทนได้นะ
แต่ข้อนี้เรารับไม่ได้จริงๆ
6. พี่เลี้ยงผู้ดูแลเราพูดว่า "ของไม่จำเป็นไม่ต้องเอามาไว้ก็ได้นะ"
บนโต๊ะส่วนตัวนอกจากของทำงานแล้ว เราตั้งรูปถ่ายเรากับเพื่อนๆ และอาจารย์สมัยมหาลัย ชิ้นเดียวเท่านั้นค่ะ ไว้เป็นกำลังใจ
จริงอยู่ว่ารูปถ่ายไม่จำเป็น แต่พูดแบบนี้รู้สึกเหมือนดูถูกคนสำคัญของเรา เหมือนบอกว่าความทรงจำดีๆ ของเรามันไร้ค่า
สรุป ลาออกค่ะ
แม้ในหน่วยจะมีผู้ใหญ่ดีๆ อยู่ 3 คน คอยให้กำลังใจเรา เค้าก็เจอเหมือนกันแต่มีปากเสียงไม่ได้
แต่ความรู้สึกแย่ๆ มันมีมากกว่า ตอนนี้ออกมาเป็นฟรีแลนซ์สบายใจ
หลังออกมาบางครั้งก็เจอคนในที่ทำงานเดิม ที่เปลี่ยนไปคือสายตาที่เค้ามองเราดูเจือความกังวลว่าเราหายเซ่อ เริ่มทันคน ทันเค้ารึยัง
เคยเจอผู้ร่วมงาน(อาวุโส) แบบนี้กันมั้ยคะ
ถึงจะมีเหตุการณ์หลายครั้งที่รู้สึกสะดุด สะอึกในใจ ก็ยังไม่อยากคิดว่าเค้าไม่ดี
จขกท.เป็นคนนึงที่คนรอบตัวมองว่านิสัยดี(ระดับนึง) ใครวานอะไรก็ช่วย ปฏิเสธคนไม่เป็น แถมไม่ค่อยมีปากเสียง
มันเลยเป็นสาเหตุให้หลายๆ ครั้งคนเข้าหาเราเพราะได้ประโยชน์
อีกฝ่ายคงจะหัวเราะในใจ คิดว่า " E นี่ แม่ ง โง่ ซื่อ ไม่รู้ตัวอะไรเลย"
จริงๆ เรารู้ทุกอย่างค่ะ แค่ไม่พูดเท่านั้นเอง
คนที่จขกท.จะพูดถึงเหล่านี้เป็นผู้ใหญ่ที่เรารู้จักมาหลายปี อายุมากกว่าเรา 20 ปี
เราเป็นเหมือนน้องเล็กสุด ในหน่วยที่มีแต่ผู้หญิง รองจากเราก็อายุ 36+ไปแล้ว ส่วนคนอื่นๆ รุ่น 43++ กันทั้งหมด
ความที่เด็กสุด ไม่ว่าเค้าให้เราทำอะไรเราก็ทำ
แน่นอนว่าเราได้รับคำแนะนำต่างๆ และการช่วยเหลือหลายครั้ง เลยเป็นสาเหตุให้ไม่อยากมองบางคนในแง่ไม่ดี
ทั้งๆ ที่เจอเหตุการณ์แบบนี้
1.ตอนใหม่ๆ มีวันหยุดที่เราไปงานเกษตรที่มหาลัยที่เราจบมา ห่างจากบ้าน 300กม. และเรานั่งรถทัวร์ไปคนเดียว
เลยโทรถามว่าอยากได้ต้นอะไรมั้ย เค้าฝากเราซื้อ "กุหลาบ 8 ต้น" โดยไม่คิดเลยว่าเราจะขนกลับไปได้มั้ย หนักมั้ย ลำบากขึ้นรถรึเปล่า
เราก็ไม่ปฏิเสธ พูดได้คำเดียวว่า ได้ค่ะ .....
2.วานให้วาดรูป เพราะเห็นว่าเป็นของที่ระลึกโอกาสต่างๆ ให้คนอื่นในนามองค์กร จขกท.ก็ทำค่ะ
โดยที่ไม่เคยออกค่าอุปกรณ์ช่วยเลยเพราะเห็นว่าจขกท.ก็มีใช้เป็นปกติอยู่แล้ว
สีน้ำมันหลอดละ 130+ แคนวาสเมตรละ 200+ กระดาษสีน้ำแผ่นละ 200-300+
รูปนึงวาด 6-15 ชั่วโมง นอกเวลางาน...ไม่มีโอทีนะคะ
3.มีหนนึงที่มีเด็ก 17 มาพาร์ทไทม์ชั่วคราวตอนปิดเทอมค่ะ น้องมาได้ 2อาทิตย์ ส่วนเราตอนนั้นยังไม่ได้เข้าองค์กร แต่มีกำหนดแล้ว
เจอกัน เค้าก็บอกให้เรากับน้องลองจับมือเช็คแฮนด์กันซิ
แล้วก็พูดว่า "มือเด็ก 17 นะเนี่ย" พร้อมหัวเราะคิกคัก เรารู้สึกแย่แทนน้องมากๆ
(มือน้องหยาบกร้านเพราะช่วยงานที่บ้าน ส่วนเราไม่เคยทำงานหนักเลยยังเนียนนุ่มกว่า)
วันรุ่งขึ้นน้องก็ขอออกเลย...
4.เราพูดอย่างนึง เค้าเล่าต่ออีกอย่าง
เรื่องนี้เราพยายามคิดว่าคงเพราะจำผิดมั้ง แต่จะจำผิดทุกครั้งเลยเหรอ
เช่นเราบอกว่าไปที่ aaa เค้าก็จะเล่าต่อคนอื่นว่าเราไปที่ bbb
บอกว่าพ่อพา "นักเรียนประถม" ไปแข่งกีฬา เค้าไปบอกคนอื่นว่าเราไปแข่งค่ะ (25ปีนี่นะ ประถม????)
จนเราเหมือนเป็นคนชอบโกหกเลยค่ะถ้าฟังเค้าฝ่ายเดียว
5.เวลาเราพูดถ่อมตัวมากๆ หรือพูดให้ตัวเองดูแย่แบบขำๆ เค้าก็จะหัวเราะเยาะว่า "ก็รู้ตัวเองดีนี่"
เช่นบอกว่า หนูน่ะชั่วไม่มี ดีก็ไม่ปรากฏค่าาาาา
หรือ ถ้าหนูไปแข่งกีฬากับทีมนักเรียนพ่อคงพาทีมแพ้ล่มจมแน่ๆ
มีครั้งนึงจะจุดเทียนหอมกัน แล้วเราอยู่ใกล้ไฟแช็คกับเทียนที่สุด เลยต้องเป็นคนจุด
แต่เราไม่เคยใช้ไฟแช็ค ใช้แต่ไม้ขีด เลยจุดไม่ขึ้นค่ะ กดยังไงก็ไม่ขึ้นเป็นนาที
เค้าก็ทำหน้าไม่พอใจว่า "ถ้าเราถูกส่งไป xxx นี่หน่วยเราคงอายคนอื่นนะ ไฟแช็คยังจุดไม่เป็น"
ทุกข้อที่ผ่านมาเราพอทนได้นะ
แต่ข้อนี้เรารับไม่ได้จริงๆ
6. พี่เลี้ยงผู้ดูแลเราพูดว่า "ของไม่จำเป็นไม่ต้องเอามาไว้ก็ได้นะ"
บนโต๊ะส่วนตัวนอกจากของทำงานแล้ว เราตั้งรูปถ่ายเรากับเพื่อนๆ และอาจารย์สมัยมหาลัย ชิ้นเดียวเท่านั้นค่ะ ไว้เป็นกำลังใจ
จริงอยู่ว่ารูปถ่ายไม่จำเป็น แต่พูดแบบนี้รู้สึกเหมือนดูถูกคนสำคัญของเรา เหมือนบอกว่าความทรงจำดีๆ ของเรามันไร้ค่า
สรุป ลาออกค่ะ
แม้ในหน่วยจะมีผู้ใหญ่ดีๆ อยู่ 3 คน คอยให้กำลังใจเรา เค้าก็เจอเหมือนกันแต่มีปากเสียงไม่ได้
แต่ความรู้สึกแย่ๆ มันมีมากกว่า ตอนนี้ออกมาเป็นฟรีแลนซ์สบายใจ
หลังออกมาบางครั้งก็เจอคนในที่ทำงานเดิม ที่เปลี่ยนไปคือสายตาที่เค้ามองเราดูเจือความกังวลว่าเราหายเซ่อ เริ่มทันคน ทันเค้ารึยัง