ทำไมคนที่ดีกว่าถึงไม่ได้รับความรัก?

เราเป็นลูกและหลานคนโตของบ้านค่ะ​ ที่บ้านเราเป็นครอบครัวใหญ่​อยู่กันหลายคน​ คุณย่าเรามีลูกชาย4คนมีหลาน6คนเป็นผู้หญิงทั้งหมด​อายุห่างกันคนละ1ปี​  พ่อเรามีลูก2คนคือเราและน้องคนเล็กเป็นหลานคนที่6​  หลานทุกคนในบ้านโดนเลี้ยงมาแบบเข้มงวดมากๆเพราะเป็นหลานสาว​ ถึงที่บ้านจะมีพี่เลี้ยงและแม่บ้านแต่ทุกคนต้องทำเป็นทุกอย่าง​ ตอนเช้าทุกคนต้องตื่น6.00น.เพื่อแต่งตัวไปโรงเรียน​ และต้องกลับถึงบ้านก่อน17.00น.ทุกคน​ แต่มีคนนึงที่ได้รับข้อยกเว้นคือน้องสาวเราเอง​ มันเป็นคนที่ดื้อมากๆดื้อมาตั้งแต่เด็ก​ เป็นโรคแมเนีย มีอาการซึมเศร้า​ อารมณ์แปรปรวน​ ควบคุมอารมณ์ไม่ได้​ โมโหร้าย​ อารมณ์รุนแรง​ ใครจะขัดใจมันไม่ได้เลยเพราะมันไม่เอาใครเลยจริงๆ​ ทำอะไรก็ไม่ได้​ เรียนก็ไม่เอา(จริงๆตอนนี้อายุเท่าคนที่เข้ามหาลัยไปแล้วแต่มันยังอยู่ปวช.1อยู่เลย)​ ดื่มเหล้า​ เที่ยวกลางคืน​ สูบบุหรี่​ พูดจาไม่มีหางเสียง​ แว้ดๆใส่คนนู้นคนนี้ไปทั้งบ้าน​ ไปทำงานเป็นช่างสักตั้งแต่ม.ต้น แล้วยังได้รับอนุญาตจากคุณย่าให้ออกไปอยู่คอนโดเองตั้งแต่อายุ16ด้วยซ้ำ​ เรียนไม่จบมา3ปีก็ยังให้โอกาสมันเรียน​ ให้มันแทบจะทุกอย่างทั้งความรักความเอาใจใส่​ แทบจะกราบเท้าขอร้องให้มันกลับบ้านบ้าง​ มันโทรกลับมาหาแต่ละครั้งก็ร้องไห้คิดถึงมันตลอด​ คุณปู่คุณย่า​ คุณอา​ และพี่น้องทุกคนดูรักมันไปซะหมด​ มันพูดว่าอยากได้อะไรก็แทบเตรียมของนั้นใส่พานประเคนให้มันอยู่แล้วทั้งๆที่มันก็หาเงินของมันเองได้เดือนละตั้งเยอะ เราเองเป็นพี่สาวแท้ๆเกลียดมันจนไม่อยากจะเห็นหน้าแล้วด้วยซ้ำ​ เอือมระอากับพฤติกรรมแย่ๆที่มันทำทุกวันนี้​ ทำไมทุกคนต้องมองว่ามันเก่งมันไม่เคยเดือดร้อนที่บ้าน​ เดี๋ยวนี้คนเค้าบูชาเหี้-กันหมดแล้วหรอคะ​ 
ปล.เราไม่เคยทำผิดกฎใดๆในบ้าน​ เรียนเกรด3.8+มาตลอด​ สอบชิงทุนเข้ามหาลัยได้​ เกรดมหาลัยเราก็ไม่เคยต่ำกว่า3.7อยู่ดี​ ทำไมเราไม่ได้รับความอบอุ่นเหมือนที่มันได้รับเลย​