จังหวัดนี้อยู่ตรงส่วนไหนของประเทศกันนะ เราเดาว่าคงต้องเป็นภาคอีสาน แต่ดันผิด แล้วคุณละ มีใครรู้จักจังหวัดนี้บ้าง นอกจากเมืองลับแลที่โด่งดัง อุตรดิตถ์ มีอะไรรอเราอยู่บ้าง วันนี้ฉันจะพาไปตะลอน
.
รถตู้แล่นฉิวจาก กทม 6.30 น. มาถึง อุตรดิตถ์ 14.00 น. ณ ดินแดนภาคเหนือตอนล่าง จังหวัดเล็กๆ ที่อาจไม่ได้เป็นแม้ทางผ่านของเรา แต่ก็เป็นเมือง ที่ควรค่าแก่การมาเยือน
.
ครั้งนี้เราเดินทางมาเรียนรู้วิถีชุมชนของกลุ่มต่างๆที่อยู่ภายในอุตรดิตถ์ หากใครเบื่อการเดินทางท่องเที่ยวแบบเดิมๆ การได้มาเที่ยววิถีชุมชน ก็เป็นสิ่งแปลกใหม่น่าลอง ณ เมืองเล็กๆแห่งนี้
เย็นวันเสาร์ที่ 9 พ.ย. 2019 ณ อุตรดิตถ์ติดตยิ้ม (FanPage อุตรดิตถ์ติดยิ้ม "พื้นที่สร้างสรรค์" ของทุกคน) ที่นี่คือ HUB แหล่งรวมศิลปะ วัฒนธรรม ของกลุ่มต่างๆภายในจังหวัดให้ได้มาปล่อยของ ในงานที่จัดขึ้นทุกคืนวันเสาร์ หากใครสนใจสามารถติดตามได้จากทางเพจของสถานีได้เลย
บรรยากาศยามเย็นเต้มไปด้วยความโรแมนติก เหล่าวัยรุ่น วัยเด็ก วัยพ่อ วัยป้า ลามไปถึงสุงวัย ต่างใช้พื้นที่แหล่งนี้ในการมาพักผ่อนหย่อนใจ บ้างก็มาดูการแสดงพื้นบ้าน บ้างก็มาทำงานฝีมือ บ้างก็มากิน มานั่งเล่น มันคือพื้นที่ ที่ผมมองว่า อยากให้ทุกจังหวัดมีแบบนี้ เพราะมันคือศูนย์รวมของภูมิปัญญา และไฮไลท์ของจังหวัด มารวมไว้ให้เราทุกคนได้มาเรียนรู้ เพลินเพลินไปกับสิ่งที่ตนนั้นสนใจ
เวลาเดินไปอย่างช้าๆ ท่ามกลางแสงสียามค่ำคืน อากาศเย็นสบายในคืนเดือนสิบเอ็ด เด็กๆกำลังสนุกสนานกับศิลปะจากธรรมชาติ หันไปอีกทางป้าคนหนึ่งกำลังเอร็ดอร่อยกับการทำ เมี่ยงคำทานเอง มองไปไกล เแสงสีจากเวที มาพร้อมเสียงหัวเราะ จากละครเรื่อง พระอภัยมณี ที่เด็กๆรุ่นใหม่ กำลังตั้งใจแสดงกันอยู่ จะมาสักกี่สถานที่ในประเทศนี้ ที่เป็นศูนย์รวมของวัฒนธรรม ที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ง่ายเพียง
3-4 ทุ่ม สถานีก็เริ่มวาย และค่ำคืนแรกของอุตรดิตถ์ ของข้าพเจ้าก็กำลังผ่านพ้นไป
เช้าวันที่สองเริ่มขึ้น วันนี้เรามีแผนออกเดินทางไปเรียนรู้ตามจุดต่างๆ ภายในจังหวัด เริ่มจาก ชุมชนท่าอิฐล่าง ที่นี่เป็นชุมชนเก่าแก่ และเป็นชุมชนแรกของเมืองอุตรดิตถ์ ตั้งแต่สมัยโบราณ เพราะว่ามีพื้นที่ติดกับท่าเรือ เนื่องจากสมัยก่อนคนผ่านไปผ่านมาที่นี่จะอาศัยทางเรือเปนหลัก ณ ตรงจุดนี้จึงเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยน ซื้อขาย ของคนในอดีต ณ ชุมชนนี้เต็มไปด้วย ของอร่อยแบบฉบับดั้งเดิมมากมาย ทั้ง โรงงานทำขนมจีน น้ำพริกครกหลวง และขนมลูกชุบ ทำจากถั่วเหลืองแสนอร่อย
พอออกจากชุมชนท่าอิฐล่าง เราไปต่อกันที่ บ้านตะวันยิ้ม ที่แห่งนี้มีการใช้อาชาบำบัด ให้แก่เด็กพิเศษ อาชาบำบัดก็คือ การให้มาเข้ามาช่วยให้เด็กเกิดกระบวนการเรียนรู้ เหตุที่ต้องใช้ม้าเพราะว่า ม้าเป็นสัตว์ที่ฝึกง่าย และเด็กๆใครก็ชอบม้า ชอบม้า ใช่ไหมละ ที่นี่มีครูอัฐ เป็นคนดูแล เด็กๆที่มีความพิการทางด้านสมอง เพราะว่า โรงเรียนปกติหลายแห่ง ไม่สามารถสอนพวกเขาได้ แต่ที่บ้านตะวันยิ้มแห่งนี้ ครูอัฐสามารถสร้างเด็กคนใหม่ ขึ้นมาได้ ครูบอกเราว่าถึงแม้จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเด็กได้ทุกคน แต่สัก 10 20 คน มี 1 คนที่มีพัฒนาการดีขึ้นครูก็ดีใจแล้ว
สำหรับการรีวิวเมือง อุตรดิตถ์รอบนี้ เสียดายที่เรามีเวลาอยู่ที่นี่น้อยไป แล้วหลายคนที่อ่านมาคงรู้สึกแปลกใจว่าทำไมเที่ยวน้อยจัง หรือไปในสถานที่ไม่คุ้นหู
คือเราจะอธิบายอย่างนี้ การเดินทางครั้งนี้เป็นหนึ่งในโครงการ Feel Trip ที่มาของโครงการนี้ก็มาจากว่า ทางผู้จัดทำโครงการ เชื่อว่าการเรียนรู้นั้นไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ในห้องเรียน แต่การเรียนรู้นั้นมีอยู่ทุกที่ และมีอยู่ทุกแห่ง
ทางโครงการจึงเปิดรับสมัครผู้ที่สนใจเรียนรู้ จากที่ไหนก็ได้ เรื่องอะไรก็ได้ ที่ตนเองสนใจ ไม่จำกัดอายุ ทางโครงการก็จะให้ทุนในการไปเรียนรู้ในสิ่งที่ตนต้องการ ทุนละ 3000 บาท หากใครสนใจสามารถติดตามรายละเอียด โครงการและความคืบหน้าในปี 2020 ได้ที่เพจ Feel trip (facebook.com/FeelTripTH/) ตอนนี้ยังไม่มีเปิดรับสมัครนะคาดว่าปีหน้า 2020 คงจะมีความคืบหน้า ไงก็ฝากติดตามโครงการของเราจากหน้าเพจไว้ด้วยนะครับ
ก่อนจบลงผมมีบทความหนึ่ง เกี่ยวกับการการออกเดินทางเพื่อการเรียนรู้มาฝากให้อ่านกัน
"Feel Trip ปั้นการเรียนรู้ด้วยมือเรา"
.
.
เป็นเวลา 1 ปี ที่ได้รู้จักกับคำว่า การเรียนรู้นอกห้องเรียน แบบเตลิดออกนอกห้องเรียนไปไกลลล ทั้ง เหนือ ใต้ ออก ตก ทุกครั้งที่ได้เดินเข้าไปฝากรอยเท้าในทุกห้องเรียน ล้วนทิ้งบทเรียนให้ตัวผู้เขียนเสมอ
.
.
บทเรียนที่กระเทาะเปลือกแข็งทื่อ ในตัวฉันให้แจ่มชัดเป็นตัวเป็นตน มองย้อนกลับไปการเรียนรู้นอกห้องเรียน พาฉันมาไกลพอๆกับระยะทางหลายพันกิโล ที่ได้รอนแรมไปทั่วทุกถิ่น
.
ยิ่งออกเรียนรู้ไปไกล ฉันยิ่งได้รู้จักเพื่อนร่วมชั้นเรียน ที่ทั้งเป็นครู และมิตรสหายผู้แสนดี ขวบปีมานี้ฉันได้มิตรภาพ ที่หลากหลายตั้งแต่เหนือจรดใต้ นี่คงเป็นชั้นเรียนที่เพื่อนร่วมห้องหลากหลายที่สุด
.
.
ความหลากหลายของห้องเรียน ได้สอนให้ผู้เรียนอย่างฉันรู้จักการปรับตัว เหมือนสายนทีที่พร้อมไหลรินไปทั่วทุกที่ เท่าที่อยากจะไป
.
ไปในทุกที่ ที่คุณอยากจะไป เรียนรู้ในทุกสิ่งที่คุณอยากจะรู้ ไม่มีผิด มีถูก เพราะ หนึ่งปีที่ผ่านมานี้
ความผิดเพียงอยากเดียวที่ฉันได้เรียนรู้ คือความกลัวที่จะไม่กล้าก้าวออกไปเรียนรู้กับมัน
#FeelTrip
#SocialLab3
#อุตรดิตถ์ติดยิ้ม
#จังหวัดอุตรดิตถ์
#สาธารณศึกษา
#เรียนรู้อะไรก็ได้
#เรียนรู้ที่ไหนก็ได้
ทำความรู้จัก กับ เมืองอุตรดิตถ์ 2 day 1 night
จังหวัดนี้อยู่ตรงส่วนไหนของประเทศกันนะ เราเดาว่าคงต้องเป็นภาคอีสาน แต่ดันผิด แล้วคุณละ มีใครรู้จักจังหวัดนี้บ้าง นอกจากเมืองลับแลที่โด่งดัง อุตรดิตถ์ มีอะไรรอเราอยู่บ้าง วันนี้ฉันจะพาไปตะลอน
.
รถตู้แล่นฉิวจาก กทม 6.30 น. มาถึง อุตรดิตถ์ 14.00 น. ณ ดินแดนภาคเหนือตอนล่าง จังหวัดเล็กๆ ที่อาจไม่ได้เป็นแม้ทางผ่านของเรา แต่ก็เป็นเมือง ที่ควรค่าแก่การมาเยือน
.
ครั้งนี้เราเดินทางมาเรียนรู้วิถีชุมชนของกลุ่มต่างๆที่อยู่ภายในอุตรดิตถ์ หากใครเบื่อการเดินทางท่องเที่ยวแบบเดิมๆ การได้มาเที่ยววิถีชุมชน ก็เป็นสิ่งแปลกใหม่น่าลอง ณ เมืองเล็กๆแห่งนี้
เย็นวันเสาร์ที่ 9 พ.ย. 2019 ณ อุตรดิตถ์ติดตยิ้ม (FanPage อุตรดิตถ์ติดยิ้ม "พื้นที่สร้างสรรค์" ของทุกคน) ที่นี่คือ HUB แหล่งรวมศิลปะ วัฒนธรรม ของกลุ่มต่างๆภายในจังหวัดให้ได้มาปล่อยของ ในงานที่จัดขึ้นทุกคืนวันเสาร์ หากใครสนใจสามารถติดตามได้จากทางเพจของสถานีได้เลย
บรรยากาศยามเย็นเต้มไปด้วยความโรแมนติก เหล่าวัยรุ่น วัยเด็ก วัยพ่อ วัยป้า ลามไปถึงสุงวัย ต่างใช้พื้นที่แหล่งนี้ในการมาพักผ่อนหย่อนใจ บ้างก็มาดูการแสดงพื้นบ้าน บ้างก็มาทำงานฝีมือ บ้างก็มากิน มานั่งเล่น มันคือพื้นที่ ที่ผมมองว่า อยากให้ทุกจังหวัดมีแบบนี้ เพราะมันคือศูนย์รวมของภูมิปัญญา และไฮไลท์ของจังหวัด มารวมไว้ให้เราทุกคนได้มาเรียนรู้ เพลินเพลินไปกับสิ่งที่ตนนั้นสนใจ
เวลาเดินไปอย่างช้าๆ ท่ามกลางแสงสียามค่ำคืน อากาศเย็นสบายในคืนเดือนสิบเอ็ด เด็กๆกำลังสนุกสนานกับศิลปะจากธรรมชาติ หันไปอีกทางป้าคนหนึ่งกำลังเอร็ดอร่อยกับการทำ เมี่ยงคำทานเอง มองไปไกล เแสงสีจากเวที มาพร้อมเสียงหัวเราะ จากละครเรื่อง พระอภัยมณี ที่เด็กๆรุ่นใหม่ กำลังตั้งใจแสดงกันอยู่ จะมาสักกี่สถานที่ในประเทศนี้ ที่เป็นศูนย์รวมของวัฒนธรรม ที่ทุกคนสามารถเข้าถึงได้ง่ายเพียง
3-4 ทุ่ม สถานีก็เริ่มวาย และค่ำคืนแรกของอุตรดิตถ์ ของข้าพเจ้าก็กำลังผ่านพ้นไป
เช้าวันที่สองเริ่มขึ้น วันนี้เรามีแผนออกเดินทางไปเรียนรู้ตามจุดต่างๆ ภายในจังหวัด เริ่มจาก ชุมชนท่าอิฐล่าง ที่นี่เป็นชุมชนเก่าแก่ และเป็นชุมชนแรกของเมืองอุตรดิตถ์ ตั้งแต่สมัยโบราณ เพราะว่ามีพื้นที่ติดกับท่าเรือ เนื่องจากสมัยก่อนคนผ่านไปผ่านมาที่นี่จะอาศัยทางเรือเปนหลัก ณ ตรงจุดนี้จึงเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยน ซื้อขาย ของคนในอดีต ณ ชุมชนนี้เต็มไปด้วย ของอร่อยแบบฉบับดั้งเดิมมากมาย ทั้ง โรงงานทำขนมจีน น้ำพริกครกหลวง และขนมลูกชุบ ทำจากถั่วเหลืองแสนอร่อย
พอออกจากชุมชนท่าอิฐล่าง เราไปต่อกันที่ บ้านตะวันยิ้ม ที่แห่งนี้มีการใช้อาชาบำบัด ให้แก่เด็กพิเศษ อาชาบำบัดก็คือ การให้มาเข้ามาช่วยให้เด็กเกิดกระบวนการเรียนรู้ เหตุที่ต้องใช้ม้าเพราะว่า ม้าเป็นสัตว์ที่ฝึกง่าย และเด็กๆใครก็ชอบม้า ชอบม้า ใช่ไหมละ ที่นี่มีครูอัฐ เป็นคนดูแล เด็กๆที่มีความพิการทางด้านสมอง เพราะว่า โรงเรียนปกติหลายแห่ง ไม่สามารถสอนพวกเขาได้ แต่ที่บ้านตะวันยิ้มแห่งนี้ ครูอัฐสามารถสร้างเด็กคนใหม่ ขึ้นมาได้ ครูบอกเราว่าถึงแม้จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเด็กได้ทุกคน แต่สัก 10 20 คน มี 1 คนที่มีพัฒนาการดีขึ้นครูก็ดีใจแล้ว
สำหรับการรีวิวเมือง อุตรดิตถ์รอบนี้ เสียดายที่เรามีเวลาอยู่ที่นี่น้อยไป แล้วหลายคนที่อ่านมาคงรู้สึกแปลกใจว่าทำไมเที่ยวน้อยจัง หรือไปในสถานที่ไม่คุ้นหู
คือเราจะอธิบายอย่างนี้ การเดินทางครั้งนี้เป็นหนึ่งในโครงการ Feel Trip ที่มาของโครงการนี้ก็มาจากว่า ทางผู้จัดทำโครงการ เชื่อว่าการเรียนรู้นั้นไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่ในห้องเรียน แต่การเรียนรู้นั้นมีอยู่ทุกที่ และมีอยู่ทุกแห่ง
ทางโครงการจึงเปิดรับสมัครผู้ที่สนใจเรียนรู้ จากที่ไหนก็ได้ เรื่องอะไรก็ได้ ที่ตนเองสนใจ ไม่จำกัดอายุ ทางโครงการก็จะให้ทุนในการไปเรียนรู้ในสิ่งที่ตนต้องการ ทุนละ 3000 บาท หากใครสนใจสามารถติดตามรายละเอียด โครงการและความคืบหน้าในปี 2020 ได้ที่เพจ Feel trip (facebook.com/FeelTripTH/) ตอนนี้ยังไม่มีเปิดรับสมัครนะคาดว่าปีหน้า 2020 คงจะมีความคืบหน้า ไงก็ฝากติดตามโครงการของเราจากหน้าเพจไว้ด้วยนะครับ
ก่อนจบลงผมมีบทความหนึ่ง เกี่ยวกับการการออกเดินทางเพื่อการเรียนรู้มาฝากให้อ่านกัน
"Feel Trip ปั้นการเรียนรู้ด้วยมือเรา"
.
.
เป็นเวลา 1 ปี ที่ได้รู้จักกับคำว่า การเรียนรู้นอกห้องเรียน แบบเตลิดออกนอกห้องเรียนไปไกลลล ทั้ง เหนือ ใต้ ออก ตก ทุกครั้งที่ได้เดินเข้าไปฝากรอยเท้าในทุกห้องเรียน ล้วนทิ้งบทเรียนให้ตัวผู้เขียนเสมอ
.
.
บทเรียนที่กระเทาะเปลือกแข็งทื่อ ในตัวฉันให้แจ่มชัดเป็นตัวเป็นตน มองย้อนกลับไปการเรียนรู้นอกห้องเรียน พาฉันมาไกลพอๆกับระยะทางหลายพันกิโล ที่ได้รอนแรมไปทั่วทุกถิ่น
.
ยิ่งออกเรียนรู้ไปไกล ฉันยิ่งได้รู้จักเพื่อนร่วมชั้นเรียน ที่ทั้งเป็นครู และมิตรสหายผู้แสนดี ขวบปีมานี้ฉันได้มิตรภาพ ที่หลากหลายตั้งแต่เหนือจรดใต้ นี่คงเป็นชั้นเรียนที่เพื่อนร่วมห้องหลากหลายที่สุด
.
.
ความหลากหลายของห้องเรียน ได้สอนให้ผู้เรียนอย่างฉันรู้จักการปรับตัว เหมือนสายนทีที่พร้อมไหลรินไปทั่วทุกที่ เท่าที่อยากจะไป
.
ไปในทุกที่ ที่คุณอยากจะไป เรียนรู้ในทุกสิ่งที่คุณอยากจะรู้ ไม่มีผิด มีถูก เพราะ หนึ่งปีที่ผ่านมานี้
ความผิดเพียงอยากเดียวที่ฉันได้เรียนรู้ คือความกลัวที่จะไม่กล้าก้าวออกไปเรียนรู้กับมัน
#FeelTrip
#SocialLab3
#อุตรดิตถ์ติดยิ้ม
#จังหวัดอุตรดิตถ์
#สาธารณศึกษา
#เรียนรู้อะไรก็ได้
#เรียนรู้ที่ไหนก็ได้