ผมต้องทำยังไง กับปัญหานี้ครับ?

สวัสดีครับผมชื่อเอ็มนะครับ(นามสมมุติ) เรื่องมีอยู่ว่าผมพึ่งเป็นนักศึกษาปี1ครับและเข้ามหาลัยเดียวกับเพื่อนชายสมัยม.ปลาย 4 คน ผมจะไปกินเหล้ากับเพื่อนที่บาร์1-2ครั้งต่ออาทิตย์ แล้วมีอยู่วันหนึ่งผมได้เจอรุ่นพี่ที่เป็นผู้หญิงชื่อพี่เอครับ(นามสมมุติ) ผมเห็นแล้วก็ชอบพี่เขามาก ในตอนนั้นบอกก่อนว่าผมไม่ได้เมาแล้วชอบนะครับแต่เห็นพี่เขาแล้วชอบจริงๆ พี่เขาเรียนคนละคณะกับผมครับ ที่มารู้จักกันได้เพราะพี่เขาเป็นคนรู้จักกับเพื่อนผมสมัยเรียนม.ปลายด้วยกัน พี่เขาเป็นน่ารักและอัธยาศัยดีมากครับ ผมก็ชอบพี่เขาไปอีกเพราะเป็นสเปคผมเลยครับ แต่ผมเป็นคนขี้อายครับเลยไม่ได้บอกความรู้สึกไปตรงๆแค่ได้เล่นหยอดๆสนุกๆกันครับ แล้วเมื่อ3อาทิตย์ที่แล้วพี่เขาชวนผมไปนั่งกินเบียร์ที่บาร์กับเพื่อนพี่เขา เพื่อนๆผมก็ไปด้วยครับ เรากินกัน3ทุ่มครับจนเกือบเที่ยงคืนทุกคนก็เมามากพากันกลับบ้าง ส่วนบางคนก็ออกไปที่อื่นต่อก็เพราะยังไหวนั้นแหละครับ และผมไม่ได้เมาตอนแรกกะจะกลับหอแล้ว พี่เอก็บอกว่าไปส่งพี่ที่คอนโดหน่อยสิเพราะเมามากเลยตอนนี้ ผมก็ส่งพี่เอกับเพื่อนหญิงของพี่เขา1คนเพราะว่าคอนโดพี่เอกับบ้านพี่ผู้หญิงอยู่ใกล้กันครับ ก็เรียกแท็กซี่แล้วกลับมาถึงคอนโดพี่เขาครับ ส่วนพี่ผู้หญิงก็มาถึงหน้าคอดโดแล้วก็ขอตัวกลับบ้าน ส่วนผมก็แบกพี่เขาไปบนคอนโดแล้วก็ถึงหน้าห้องพี่เขาครับ (นี้เป็นครั้งแรกที่ผมมาส่งผู้ัหญิงเมาครับ ปกติเพื่อนเมาก็แค่แบกมันไปหน้าห้อง แต่สำหรับผู้หญิงผมยังไม่เคยเลยครับ) พี่เขาก็เปิดห้องแล้วผมก็บอกลาพี่เขาครับ เพราะก็อยากกลับไปนอนที่หอแล้ว แต่พี่เขาดึงแขนเสื้อผมบอกว่า อย่าพึ่งกลับมาอยู่เป็นเพื่อนก่อนนะ ผมก็บอกว่าไม่ได้พี่เดี๋ยวมันจะดูไม่ดีเอา พี่เขาก็บอก เออ เออ กูไม่ถือเข้ามาๆ แล้วพี่เขาจับแขนผมแล้วลากเข้าห้องพี่เขาครับ ผมก็นั่งโซฟากับพี่เขา พี่เขาดูเงียบๆแล้วก็ไปเอาเบียร์ในตู้เย็นมาแล้วบังคับให้ดื่มเป็นเพื่อน จนอยู่ดีๆพี่เขาก็ร้องไห้และบอกผมเกี่ยวกับปัญหาเพื่อนพี่เขาและเรื่องเรียน พูดรัวมากครับและพูดไม่ปะติปะต่อกันเลยเดี๋ยวก็เรื่องนี้อยู่ดีๆก็เปลี่ยนอีกละผมก็ได้แต่ขำครับและมองว่าน่ารักดี และตอนนั้นผมเริ่มจะเมามากแล้วผมจำได้ลางๆที่อยู่ดีๆพี่เอก็ถามว่า นี่เราเคยมาห้องผู้หญิงป่ะเนี่ย ผมก็บอกว่าเคยครับแต่ไม่เคยมาส่งผู้หญิงเมา พี่เขาก็หัวเราะชอบใจเหมือนเป็นบ้าเลย แล้วพี่เขาก็เขยิบมาใกล้ผม แล้วก็ถามว่าเคยผ่านผู้หญิงมายัง ผมก็เริ่มรับรู้แล้วครับว่าเห้ยไม่ใช่ละ ผมเลยกับพี่ว่าพี่คงเมามากแล้วละพูดอะไรไม่รู้เรื่องเลยเนี่ย พี่เขาก็ถามอีกว่าเคยไหมเราอ่ะ ผมก็ไม่ตอบครับได้แต่มองแก้วแบบอายๆ เพราะความจริงผมเคยมีแฟนช่วงม.ปลายก็เคยมีอะไรครั้งหนึ่งเหมือนกันแต่ผมเป็นคนขี้อายที่จะพูดเรื่องแบบนี้ครับ ยิ่งเป็นผู้หญิงผมยิ่งไม่กล้าพูดเลย แต่ตอนนั้นเอาใจผมสั่นเลยครับที่พี่เขาพูด พี่เขาก็หัวเราะแล้วบอกว่าผมน่ารักจัง และก็จุ๊บแก้มผมครับ ถึงตอนนั้นไม่ต้องพูดหรอกครับว่าจะทนขอบเขตของรุ่นน้องกับรุ่นพี่ได้  และด้วยที่ว่าผมก็เมาแล้ว  ครับผมกับพี่เขาก็มีอะไรกัน จนเช้ามาผมตื่นในห้องพี่เขา เห็นพี่เขานั่งที่ปลายเตียงครับ แล้วพี่เข้าก็หันมาพูดกับผมว่า ป้องกันรึเปล่า ผมบอกว่า จำไม่ได้ พี่เขาก็หันมามองหน้าผมและก็บอกว่าออกไปได้แล้ว ผมก็ขอโทษพี่เขาและเล่าทุกอย่างให้พี่เขาฟังเท่าที่จำได้ พี่เขาก็ไม่พูดครับและก็บอกว่าไปได้แล้วแบบเย็นชามาก ตั้งแต่วันนั้นมาผมนอนไม่หลับมาหลายคืนเลยครับ พี่เขาก็ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ผมมันไม่ใช่ครับผมอยากรับผิดชอบสิ่งที่ผมทำไป และผมควรจะทำไงดีกับความรู้สึกที่มีต่อพี่เขาครับ มันทุกใจผมมากครับ T-T