สวัสดีเราอยากมาเล่าถึงมุมคนที่แอบชอบบ้างว่าเราพยายามแค่ไหนที่เราอยากจะเจอหน้าคนที่แอบชอบ เริ่มเลยละกันเราเป็นนิสิตปี1จากมหาวิยาลัยที่ยุงเยอะ555
ปี1เทอมแรก ม เราจะลงวิชาที่เรียนให้ แล้วจะมีวิชามอที่เราจะต้องเรียนกับเพื่อนต่างคณะแล้วทีนี้เขาให้จับกลุ่มทำงานเราก็เลยเดินไปหาเพื่อนที่เรียนเอกเดียวกับเราแต่คนก็ยังไม่คบเราเลยให้เพื่อนถามผช.กลุ่มข้างหลังซึ่งมีอยู่4คนว่าให้มาอยู่กลุ่มเดียวกันซึ่งพวกเขาก็ตอบตกลงและเราก็เดินเอาใบเขียนชื่อไปให้เพื่อนๆเขียนชื่อกันและถึงที่เราเอาไปให้ผช.4คนเขียน
มี1ในสี่คนนั้นถามชื่อเราและคนที่ถามชื่อเรานั่นแหละคือคนที่เราชอบ555 เราก็เลยบอกชื่อเราไปและเราก็ถามชื่อเขากับเอาชื่อย่อไปหละกันเขาชื่อ ร.จ.😊เป็นผู้ชายตัวเล็กๆขาวออกเหลืองหน้าเหมือนง่วงนอนตลอดเวลา และก็มารู้ทีหลังว่าพวกเขาอยู่คณะทันตแพทยศาสตร์ แล้วก็มีนัดที่เราจะประชุมกลุ่มกันเราก็อยากให้ถึงเร็วๆเพราะอยากเจอเขา(ความชอบก็แปลกนะไม่รู้ว่าแอบชอบตอนไหนรู้ตัวก็ตอนที่อยากจะเจอเขา😭)แล้วหลังจากนั้นมันก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เจอเขาตลอดแล้วหลังจากนั้นมันก็ทำให้เราที่จะกล้าทักเขาเวลาที่เจอกัน จนใกล้ที่จะสอบมิดเทอมเรารวบรวมความกล้าถามข้อสอบอังกฤษจากเขา555มันตลกมาก แต่เราก็ได้กำลังใจจากเขานะ เขาบอกให้เราสู้ๆ เรานี่ยิ้มแก้มปริกระโดดโลดเต้นเต็มห้อง แค่ประโยคเล็กๆน้อยจากเขาก็ทำให้เรามีความสุขมากๆเลยหล่ะ เราเอาข้อความที่เขาส่งมาไปเพื่อนดู เพื่อนก็ตัวดีก็อวยเราใหญ่เลยทำให้เราก็คิดไปไกลถึงดาวอังคารนู้นน55
หลังจากสอบเสร็จเรานั่งเล่นในห้องแล้วจู่ๆเพื่อนก็ทักมาหาเราว่าร.จอยู่ที่โรงอาหารหอในอ่อเราลืมบอกปี1เขาบังคับให้อยู่หอใน อีนี่เลยรีบวิ่งแจ้นทำเนียนๆไปนั่งกินข้าวข้างหน้าเขา555นั่งไปนั่งมาหันไปไม่เจอเขาแล้วนกแล้วนกอีกแต่อย่างน้อยเห็นหน้านิดนึงก็ดีต่อใจแล้ว เราเลยเดินไปซื้อมาม่าตุนไว้เพราะขก ออกไปกินข้าวข้างนอกแต่ด้วยความบังเอิญ ร.จก็มาซื้อขนมเหมือนกันเราเลยทักเขาพอเขาเห็นเราซื้อมาม่าเยอะเขาเลยบอกว่ากินแต่มาม่าสงสารไตจัง พอเขาพูดคำนี้อีนี่รีบเอามาม่าไปคืนเลยจร้า555พอถึงตอนจ่ายเงินเรายืนหน้าเขาแต่แกๆๆๆขาเราสั่นน สั่นๆไปทั้งตัวเลยจ้าาาเราได้ยินเขาพูดว่าทำไมไม่วางของแต่ตอนนั้นสมองไปหมดแล้ว55พอจ่ายเงินเสร็จเรารีบเดินออกมาแต่!!!!ร.จเขาวิ่งออกมาเรียกเรา เฮ้ยๆๆๆป่าวเขาบอกว่าเราลืมตัวทอน หน้าแตกเป็นเสี่ยงๆแล้วเขาก็พูดว่าทำไมเขาไม่เอาเงินทอนมาให้เรา ประทับใจสุดๆเหตุการณ์นี้
เราอยากไปเรียนวิชานี้ทุกครั้งเพราะอยากเจอเขา เราชอบเพ้อถึงเขาให้เพื่อนฟังจนเพื่อนให้เราไปถามการบ้านข้อนึงเราด้วยความอยากหาเรื่องชวนคุยกับเขาก็เลยถาม เขาก็ใจดีเหลือเกิน ยั่งทำให้เราจนได้เราก็ยังแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้เรื่องเขาเลยเดินมานั่งสอนใกล้ๆนาทีนั้นโลกเป็นสีชมพูไปหมด มันเป็นเวลาที่ฟินมากๆ
พอเขาสอนเสร็จเราเลยตอบแทนเขาด้วยขนมเล็กๆน้อยแต่เขาบอกว่าไม่เป็นไรเรายื้อกันอยู่นานมากๆจนเขายอมรับและรู้ไหมเขาทำอะไรเขาฉีกซองขนมและหยิบขนมไปหนึ่งชิ้นและเอาที่เหลือให้เรา(เราไม่รู้ว่าเขาเกรงใจหรือรังเกียจเรากันแน่555)แต่ที่แน่ๆเราประทับใจเขามากขึ้นไปเรื่อย แอบสืบตารางเรียนเขาและก็รู้ว่าเขามีเรียนที่ตึกคณะเรา เราเลยชอบเดินไปแุถวๆนั้นทั้งที่เราเรียนอีกตึก555คิดว่าหลายคนคงเคยทำแบบนี้มันเหนื่อยแต่มันก็คุ้มมากๆที่จะเห็นหน้าเขาถึงแม้มันจะน้อยนิดก็เถอะ
ในเมื่อมีความสุขมันก็ต้องมีความเศร้ามั่งใช่ไหมแต่อย่าเรียกว่าเศร้าเลยเรียกว่าสุขปนเศร้าละกันเราเห็นเขาเรียนทันตะเราเลยปรึกษาเขาว่าโรงบาลทันตกรรมอยู่ตรงไหนเพราะเราต้องไปเอ็กซเรย์ฟันเขาก็ตอบเรามาว่าอยู่ตรงไหนเราก็รู้แหละว่าอยู่ตรงไหนแต่เราอยากชวนเขาคุยไงก็จบแต่เพื่อนเราไม่จบ555เอามือถือเราไปพิมบอกว่าไปไม่เป็นอะไรทำนองนี้เลยให้เขาไปเป็นเพื่อนเราเขาก็ตอบตกลง เราดีใจมากที่เขายอมพาไปมันเป็นความรู้สึกที่ดีมากที่เราจะได้นั่งรถคันเดียวกับคนที่เราแอบชอบเขาพาเราไป แต่มันก็มีความลังเลใจกับเหตุการณ์นึงตอนที่เขาถอดหมวกกันน็อกออกแล้วพูดว่า โอ๊ยแดดร้อนจังหน้าโทรมหมดแล้วเนี้ย"เราเริ่มไม่แน่ใจว่าเขาเป็นหรือเปล่าแต่ก่อนหน้านี้เพื่อนเราเกือบทุกคนบอกว่าเขาเป็น แต่เรากับเพื่อนอีกคนไม่เชื่อเพราะคิดว่าเขาเป็นผช.ขี้อายและอาจเป็นด้วยบุคลิกของเขาที่เป็นผชตัวเล็กๆหน้าสวยผิวดี เป็นเชียร์ลีดเดอร์ แต่พอเกิดเหตุการณ์นี้เราเพื่อนเราทั้งหมดบอกว่าเขาเป็นแล้วแหละแต่เราก็ยังไม่เชื่อ จนเพื่อนของเราไปถามเพื่อนเขา เพื่อนเขาตอบกลับมาว่าดูยากนะ เรายิ่งอึ้งไปใหญ่ ขนาดเพื่อนกันยังดูไม่ออก แต่เราก็ยังดื้อดึงไม่เชื่อ เราก็ยังคิดว่าเขาเป็นผช.เรียบร้อย จนวันสุดท้ายของการเรียนที่จะปิดคลอสเรารู้สึกว่าเวลามันชั่งเร็วๆจริงความรู้สึกของวันที่เจอเขาครั้งแรกวันที่แกถามชื่อเรายังคิดว่าเป็นเมื่อวานอยู่เลย พอจบคลอสน้ำตามันไหลมาไม่รู้ตัววันจบคลอสเราก็นั่งไปข้างๆกันแต่เราไม่กล้าที่จะหันหน้าบอกลาแก มันชาไปหมด หมดอะไรตายอยากมากๆเพราะอาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะเจอแก ถ้าแกมาอ่านกระทู้นี้เราแค่อยากขอโทษบางทีที่เราล้ำเส้นแกทำให้แกอึดอัด เราขอโทษจริงๆนะ ร.จ 😁😁😁
จากใจคนที่แอบชอบ???
ปี1เทอมแรก ม เราจะลงวิชาที่เรียนให้ แล้วจะมีวิชามอที่เราจะต้องเรียนกับเพื่อนต่างคณะแล้วทีนี้เขาให้จับกลุ่มทำงานเราก็เลยเดินไปหาเพื่อนที่เรียนเอกเดียวกับเราแต่คนก็ยังไม่คบเราเลยให้เพื่อนถามผช.กลุ่มข้างหลังซึ่งมีอยู่4คนว่าให้มาอยู่กลุ่มเดียวกันซึ่งพวกเขาก็ตอบตกลงและเราก็เดินเอาใบเขียนชื่อไปให้เพื่อนๆเขียนชื่อกันและถึงที่เราเอาไปให้ผช.4คนเขียน
มี1ในสี่คนนั้นถามชื่อเราและคนที่ถามชื่อเรานั่นแหละคือคนที่เราชอบ555 เราก็เลยบอกชื่อเราไปและเราก็ถามชื่อเขากับเอาชื่อย่อไปหละกันเขาชื่อ ร.จ.😊เป็นผู้ชายตัวเล็กๆขาวออกเหลืองหน้าเหมือนง่วงนอนตลอดเวลา และก็มารู้ทีหลังว่าพวกเขาอยู่คณะทันตแพทยศาสตร์ แล้วก็มีนัดที่เราจะประชุมกลุ่มกันเราก็อยากให้ถึงเร็วๆเพราะอยากเจอเขา(ความชอบก็แปลกนะไม่รู้ว่าแอบชอบตอนไหนรู้ตัวก็ตอนที่อยากจะเจอเขา😭)แล้วหลังจากนั้นมันก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เจอเขาตลอดแล้วหลังจากนั้นมันก็ทำให้เราที่จะกล้าทักเขาเวลาที่เจอกัน จนใกล้ที่จะสอบมิดเทอมเรารวบรวมความกล้าถามข้อสอบอังกฤษจากเขา555มันตลกมาก แต่เราก็ได้กำลังใจจากเขานะ เขาบอกให้เราสู้ๆ เรานี่ยิ้มแก้มปริกระโดดโลดเต้นเต็มห้อง แค่ประโยคเล็กๆน้อยจากเขาก็ทำให้เรามีความสุขมากๆเลยหล่ะ เราเอาข้อความที่เขาส่งมาไปเพื่อนดู เพื่อนก็ตัวดีก็อวยเราใหญ่เลยทำให้เราก็คิดไปไกลถึงดาวอังคารนู้นน55
หลังจากสอบเสร็จเรานั่งเล่นในห้องแล้วจู่ๆเพื่อนก็ทักมาหาเราว่าร.จอยู่ที่โรงอาหารหอในอ่อเราลืมบอกปี1เขาบังคับให้อยู่หอใน อีนี่เลยรีบวิ่งแจ้นทำเนียนๆไปนั่งกินข้าวข้างหน้าเขา555นั่งไปนั่งมาหันไปไม่เจอเขาแล้วนกแล้วนกอีกแต่อย่างน้อยเห็นหน้านิดนึงก็ดีต่อใจแล้ว เราเลยเดินไปซื้อมาม่าตุนไว้เพราะขก ออกไปกินข้าวข้างนอกแต่ด้วยความบังเอิญ ร.จก็มาซื้อขนมเหมือนกันเราเลยทักเขาพอเขาเห็นเราซื้อมาม่าเยอะเขาเลยบอกว่ากินแต่มาม่าสงสารไตจัง พอเขาพูดคำนี้อีนี่รีบเอามาม่าไปคืนเลยจร้า555พอถึงตอนจ่ายเงินเรายืนหน้าเขาแต่แกๆๆๆขาเราสั่นน สั่นๆไปทั้งตัวเลยจ้าาาเราได้ยินเขาพูดว่าทำไมไม่วางของแต่ตอนนั้นสมองไปหมดแล้ว55พอจ่ายเงินเสร็จเรารีบเดินออกมาแต่!!!!ร.จเขาวิ่งออกมาเรียกเรา เฮ้ยๆๆๆป่าวเขาบอกว่าเราลืมตัวทอน หน้าแตกเป็นเสี่ยงๆแล้วเขาก็พูดว่าทำไมเขาไม่เอาเงินทอนมาให้เรา ประทับใจสุดๆเหตุการณ์นี้
เราอยากไปเรียนวิชานี้ทุกครั้งเพราะอยากเจอเขา เราชอบเพ้อถึงเขาให้เพื่อนฟังจนเพื่อนให้เราไปถามการบ้านข้อนึงเราด้วยความอยากหาเรื่องชวนคุยกับเขาก็เลยถาม เขาก็ใจดีเหลือเกิน ยั่งทำให้เราจนได้เราก็ยังแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้เรื่องเขาเลยเดินมานั่งสอนใกล้ๆนาทีนั้นโลกเป็นสีชมพูไปหมด มันเป็นเวลาที่ฟินมากๆ
พอเขาสอนเสร็จเราเลยตอบแทนเขาด้วยขนมเล็กๆน้อยแต่เขาบอกว่าไม่เป็นไรเรายื้อกันอยู่นานมากๆจนเขายอมรับและรู้ไหมเขาทำอะไรเขาฉีกซองขนมและหยิบขนมไปหนึ่งชิ้นและเอาที่เหลือให้เรา(เราไม่รู้ว่าเขาเกรงใจหรือรังเกียจเรากันแน่555)แต่ที่แน่ๆเราประทับใจเขามากขึ้นไปเรื่อย แอบสืบตารางเรียนเขาและก็รู้ว่าเขามีเรียนที่ตึกคณะเรา เราเลยชอบเดินไปแุถวๆนั้นทั้งที่เราเรียนอีกตึก555คิดว่าหลายคนคงเคยทำแบบนี้มันเหนื่อยแต่มันก็คุ้มมากๆที่จะเห็นหน้าเขาถึงแม้มันจะน้อยนิดก็เถอะ
ในเมื่อมีความสุขมันก็ต้องมีความเศร้ามั่งใช่ไหมแต่อย่าเรียกว่าเศร้าเลยเรียกว่าสุขปนเศร้าละกันเราเห็นเขาเรียนทันตะเราเลยปรึกษาเขาว่าโรงบาลทันตกรรมอยู่ตรงไหนเพราะเราต้องไปเอ็กซเรย์ฟันเขาก็ตอบเรามาว่าอยู่ตรงไหนเราก็รู้แหละว่าอยู่ตรงไหนแต่เราอยากชวนเขาคุยไงก็จบแต่เพื่อนเราไม่จบ555เอามือถือเราไปพิมบอกว่าไปไม่เป็นอะไรทำนองนี้เลยให้เขาไปเป็นเพื่อนเราเขาก็ตอบตกลง เราดีใจมากที่เขายอมพาไปมันเป็นความรู้สึกที่ดีมากที่เราจะได้นั่งรถคันเดียวกับคนที่เราแอบชอบเขาพาเราไป แต่มันก็มีความลังเลใจกับเหตุการณ์นึงตอนที่เขาถอดหมวกกันน็อกออกแล้วพูดว่า โอ๊ยแดดร้อนจังหน้าโทรมหมดแล้วเนี้ย"เราเริ่มไม่แน่ใจว่าเขาเป็นหรือเปล่าแต่ก่อนหน้านี้เพื่อนเราเกือบทุกคนบอกว่าเขาเป็น แต่เรากับเพื่อนอีกคนไม่เชื่อเพราะคิดว่าเขาเป็นผช.ขี้อายและอาจเป็นด้วยบุคลิกของเขาที่เป็นผชตัวเล็กๆหน้าสวยผิวดี เป็นเชียร์ลีดเดอร์ แต่พอเกิดเหตุการณ์นี้เราเพื่อนเราทั้งหมดบอกว่าเขาเป็นแล้วแหละแต่เราก็ยังไม่เชื่อ จนเพื่อนของเราไปถามเพื่อนเขา เพื่อนเขาตอบกลับมาว่าดูยากนะ เรายิ่งอึ้งไปใหญ่ ขนาดเพื่อนกันยังดูไม่ออก แต่เราก็ยังดื้อดึงไม่เชื่อ เราก็ยังคิดว่าเขาเป็นผช.เรียบร้อย จนวันสุดท้ายของการเรียนที่จะปิดคลอสเรารู้สึกว่าเวลามันชั่งเร็วๆจริงความรู้สึกของวันที่เจอเขาครั้งแรกวันที่แกถามชื่อเรายังคิดว่าเป็นเมื่อวานอยู่เลย พอจบคลอสน้ำตามันไหลมาไม่รู้ตัววันจบคลอสเราก็นั่งไปข้างๆกันแต่เราไม่กล้าที่จะหันหน้าบอกลาแก มันชาไปหมด หมดอะไรตายอยากมากๆเพราะอาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะเจอแก ถ้าแกมาอ่านกระทู้นี้เราแค่อยากขอโทษบางทีที่เราล้ำเส้นแกทำให้แกอึดอัด เราขอโทษจริงๆนะ ร.จ 😁😁😁