เมื่อวานวันพ่อมีเรื่องเหตุการณ์เกี่ยวกับพ่อที่อบอุ่นมาเล่าให้ฟัง เห็นแล้วน้ำตาซึมเลย เรื่องไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่ช่างอบอุ่นเหลือเกิน
เมื่อวานวันหยุดเลยจะไปดูหนังที่โรบินสัน ศรีราชารอบบ่าย 2 โมงค่ะ บรรยากาศก้เหมือนทุกวันแต่คนเยอะขึ้นกว่าปกติ ใส่เสื้อเหลืองกันละลานตา มาเป้นครอบครัวแต่ก็ต่างคนต่างเดิน ต่างคนต่างเดินก้มหน้าที่จอโทรศัพท์เหมือนเดิม (เราจะเล่าไมเนี่ย)
เราเข้าไปดูกับเพื่อนสนิทมากๆนั่งแถวG แถวนั้นมีคนนั่งประปรายกระจายกันแต่คู่เราดันนั่งข้างอีกคู่นั่นก็คือ คู่พ่อกับลูกชาย ลูชายน่าจะอยู่ประถมปลายหรือไม่ก็ม.ต้น ลูกคงอยากดูหนังคุณพ่อเลยพามาทำไมเราถึงบอกว่าลูกอยากดู เพราะคุณพ่อนั่งหลับอะดิ5555 พอลูกชายเห็นมีคนมานั่งข้างเลยหันไปสะกิดพ่อให้ตื่น พ่อก็งัวเงีย ลูกเลยเขาแขนไปก่ายพ่อ พ่อเลยตื่นแล้วเอาแขนมาโอบลูกไว้ โอ๊ยอิฉันอินค่ะ น้ำตาซึมเลย หนังกำลังเริ่มคุณพ่อก็กำลังหลับอีกรอบ555 แกกรนอะ ลูกก็เลยปลุกพ่อกลัวคนรำคาญ น้องก็หันมามองหน้าคู่เรา พวกเราเลยยิ้มให้น้องอายม้วนซุกที่พ่อ คุณพ่อกอดน้องสะงั้น โอ๊ยอิฉันดูหนังบู๊ แต่อิฉันอินกับพ่อลูกคู่นี้จริงๆ น้ำตาคลอเลยอะ
พอออกจากโรงหนังก็เจอ พ่อลูกคู่เดิม น้องน่าจะอยากกินขนมตั้งแต่ในโรงแล้วแหละ (เรายังพูดกับเพื่อนสนิทมากๆว่าถ้าแบ่งให้น้อง น้องจะกินไหม) คุณพ่อเลยพาน้องไปซื้อไอติม คุณพ่อแมนมากๆทั้งท่าเดินท่านั่ง แต่กับลูกพ่อน่ารักมากอะ
ที่เราซึ้งเพราะมันคือเหตุการณ์จริง ใบหน้าอารมณ์ที่ไม่ได้เสแสร้ง คือดูเเล้วแบบน้ำตาคลออัตโนมัติ พูดไม่ถูกค่ะมันจุกที่อกยังไงไม่รู้ ดูละมุนมากค่ะถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาแค่สั้นๆ เหมือนจับเข้ามาที่ใจเราได้เลย
เพราะดูจากเมื่อวานทุกคนที่พาครอบครัวมาเที่ยวจะมีโทรศัพท์ทุกคนต่างคนต่างเดิน ไม่ใช่ว่าเราจะอยากให้เดินจุงมือกันทุกคนหรอกนะคะ แต่มันบ่งบอกถึงความใกล้ชิดกันได้ดีเลยค่ะ สมัยแทบไม่หลงเหลืออะไรแบบนี้ให้เห็นเลย ที่แบบเห็นแล้วเราอิ่มใจ
ชื่นชมคุณพ่อนะคะ อาจจะมีน้อยแต่ก็ยังอยากที่จะให้ลูกเสมอ น้องก็ดูซื่อๆไม่ได้อยากได้อะไรมากมายเลย มันเลยมีบรรยากาศรอบคู่พ่อลูกนี้แบบอบอุ่น อิ่มอกอิ่มใจ กับคนที่พบเจอค่ะ แต่เราก็ไม่รู้ว่าจะมีใครทันสังเกตุแบบเราหนือเปล่านะ (เราไม่ใช่พวกสอดนะคะ เราแค่สังเกตุเฉยๆฮ่ะ)
จบค่ะ ขอบพระคุณสำหรับคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
วันพ่อแห่งชาติ มีเรื่องอบอุ่นของพ่อมาเล่าให้ฟัง
เมื่อวานวันหยุดเลยจะไปดูหนังที่โรบินสัน ศรีราชารอบบ่าย 2 โมงค่ะ บรรยากาศก้เหมือนทุกวันแต่คนเยอะขึ้นกว่าปกติ ใส่เสื้อเหลืองกันละลานตา มาเป้นครอบครัวแต่ก็ต่างคนต่างเดิน ต่างคนต่างเดินก้มหน้าที่จอโทรศัพท์เหมือนเดิม (เราจะเล่าไมเนี่ย)
เราเข้าไปดูกับเพื่อนสนิทมากๆนั่งแถวG แถวนั้นมีคนนั่งประปรายกระจายกันแต่คู่เราดันนั่งข้างอีกคู่นั่นก็คือ คู่พ่อกับลูกชาย ลูชายน่าจะอยู่ประถมปลายหรือไม่ก็ม.ต้น ลูกคงอยากดูหนังคุณพ่อเลยพามาทำไมเราถึงบอกว่าลูกอยากดู เพราะคุณพ่อนั่งหลับอะดิ5555 พอลูกชายเห็นมีคนมานั่งข้างเลยหันไปสะกิดพ่อให้ตื่น พ่อก็งัวเงีย ลูกเลยเขาแขนไปก่ายพ่อ พ่อเลยตื่นแล้วเอาแขนมาโอบลูกไว้ โอ๊ยอิฉันอินค่ะ น้ำตาซึมเลย หนังกำลังเริ่มคุณพ่อก็กำลังหลับอีกรอบ555 แกกรนอะ ลูกก็เลยปลุกพ่อกลัวคนรำคาญ น้องก็หันมามองหน้าคู่เรา พวกเราเลยยิ้มให้น้องอายม้วนซุกที่พ่อ คุณพ่อกอดน้องสะงั้น โอ๊ยอิฉันดูหนังบู๊ แต่อิฉันอินกับพ่อลูกคู่นี้จริงๆ น้ำตาคลอเลยอะ
พอออกจากโรงหนังก็เจอ พ่อลูกคู่เดิม น้องน่าจะอยากกินขนมตั้งแต่ในโรงแล้วแหละ (เรายังพูดกับเพื่อนสนิทมากๆว่าถ้าแบ่งให้น้อง น้องจะกินไหม) คุณพ่อเลยพาน้องไปซื้อไอติม คุณพ่อแมนมากๆทั้งท่าเดินท่านั่ง แต่กับลูกพ่อน่ารักมากอะ
ที่เราซึ้งเพราะมันคือเหตุการณ์จริง ใบหน้าอารมณ์ที่ไม่ได้เสแสร้ง คือดูเเล้วแบบน้ำตาคลออัตโนมัติ พูดไม่ถูกค่ะมันจุกที่อกยังไงไม่รู้ ดูละมุนมากค่ะถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาแค่สั้นๆ เหมือนจับเข้ามาที่ใจเราได้เลย
เพราะดูจากเมื่อวานทุกคนที่พาครอบครัวมาเที่ยวจะมีโทรศัพท์ทุกคนต่างคนต่างเดิน ไม่ใช่ว่าเราจะอยากให้เดินจุงมือกันทุกคนหรอกนะคะ แต่มันบ่งบอกถึงความใกล้ชิดกันได้ดีเลยค่ะ สมัยแทบไม่หลงเหลืออะไรแบบนี้ให้เห็นเลย ที่แบบเห็นแล้วเราอิ่มใจ
ชื่นชมคุณพ่อนะคะ อาจจะมีน้อยแต่ก็ยังอยากที่จะให้ลูกเสมอ น้องก็ดูซื่อๆไม่ได้อยากได้อะไรมากมายเลย มันเลยมีบรรยากาศรอบคู่พ่อลูกนี้แบบอบอุ่น อิ่มอกอิ่มใจ กับคนที่พบเจอค่ะ แต่เราก็ไม่รู้ว่าจะมีใครทันสังเกตุแบบเราหนือเปล่านะ (เราไม่ใช่พวกสอดนะคะ เราแค่สังเกตุเฉยๆฮ่ะ)
จบค่ะ ขอบพระคุณสำหรับคนที่เข้ามาอ่านนะคะ