ในแต่ละวัน มีเรื่องราว มากมายเกิดขึ้นกับฉัน วันที่ฉัน ต้องอยู่บ้านไม่มีเงินสักบาทต้องหยิบยืมเงินน้าเงินย่ามาให้แม่ วันที่ฉันต้องกินข้าวกับน้ำพริกหรือแม้แต่วันที่ฉันแย่สุดๆคือวันที่ฉันไม่มีข้าวกิน หรือแม้แต่วันที่ฉันเอาเงินไปทำเรื่องไร้สาระ ไม่ยอมฝากเงินให้พี่ ไม่ยอมเอาจักรยานแม่ไปซ่อมให้ดี ไม่ยอมซ่อมกล่องทีวีให้แม่ได้มีทีวีดูมาเป็นอาทิตย์ หรือแม้กระทั่งวันที่ฉันมีเงิน แต่ฉันไม่เคยเห็นเงินของฉัน วันที่ฉัน มีเงิน แต่ฉันไม่ได้ใช้ เพราะฉันต้องเสียสละ ให้คนอื่นก่อน แถมยังมีชีวิตคนอีกหลายคน ที่อยู่ในกำมือของฉัน ที่ฉันยังต้องดูแลพวกเขา ฉันเศร้าฉันแอบร้องไห้คนเดียวอยู่บ่อยๆ ฉันคิดอยากจะมีครอบครัวที่ดี ฉันอยากมีพ่อเหมือนกับน้องอั้ม บางทีฉันไม่อยากอยู่หรอกนะโลกใบนี้มันโหดร้ายกับฉันเหลือเกิน วันวันหนึ่งฉันจะอะไรบ้างก็ไม่รู้ มันมากมายเกินที่จะมานั่งเขียนในนี้ ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้มันเป็นเวรกรรมอะไร ที่ฉันต้องมาทนทุกข์ทรมานอยู่แบบนี้ ฉันที่พยายามดีกับคนอื่นมาตลอด แต่ฉันโดนย่ำยีด้วยคำพูด ด้วยการกระทำ ที่หยาบคาย ฉันที่เสียสละเพื่อพวกเขา ฉันมองข้ามข้อเสียทุกข้อของพวกเขา แม้ว่าพี่ฉันจะติดคุกจะขี้เหล้าเมายา จะเคยเตะฉันหรือเคยเตะฉันไปแล้ว แม้ว่าแม่ฉันจะเมาเหล้า ไม่เคยเลี้ยงดู
ฉันมาตั้งแต่ฉันเป็นเด็ก แต่ปัจจุบันนี้ฉันเลี้ยงแม่ ด้วยงานที่มากกว่าวันละ 100 บาทบางวันทะลุ 2 300 บาท และคนอื่น หลายคนที่ทะเลาะกับฉันเพราะเรื่องเงิน ฉันทำอะไรให้คนพวกนี้ไม่พอใจฉันหรือเปล่า ฉันทำไม่ดีหรอ สำหรับพวกเขา ฉันไม่ดีหรอ ฉันทำงานที่ไม่ดี มันไม่ใช่งานผิดกฎหมาย แล้วมันเป็นสิ่งที่คนอื่นไม่เรียกว่างาน
ฉันมี 2 เฟส เพราะฉันมีโลก 2 ใบโลกใบแรกคือโลกความเป็นจริง ที่ฉันมีคนรู้จักมากมายอยู่ในเฟซส่วนอีกโลกเป็นโรคที่ไม่มีคนรู้จักฉันเลย ฉันสามารถโพสต์ในสิ่งที่ฉันอยากจะโพสต์ อย่างเช่นความรู้สึกของฉันตอนนี้ .... ฉันอายุปี 20 ฉันฉันร้องไห้ทุกวันเลยนะตั้งแต่เด็ก ฉันชอบคุยกับตุ๊กตานะ แล้วเวลาที่ฉันร้องไห้ ฉันชอบกอดตุ๊กตามากที่สุดเลย ฉันมีคนที่รักมากๆด้วยนะ เขาคือยายของฉันเอง และเขาชื่อแจ๊ส และฉันก็รักป้าเจือด้วย อีกคนนึงที่ขาดไม่ได้ ก็คือรักถิ่น เขาคือคนที่ฉันอยากให้เป็นพ่อจริงๆมากที่สุด เขาคือคนที่ทำให้คนไม่ดี มารังแกฉันไม่ได้ เขาปกป้องฉันด้วยนะ เขาดีกับฉันมากแม้ว่าตอนนี้เขาจะมีลูกแล้ว ตอนนี้ฉันรับคนเข้ามาเพิ่มในหัวใจ 2 คนคือแม่กับพี่ชายแท้ๆของฉัน ฉันไม่รู้ วันหลังจากวันนี้ฉันนอนหลับไป ตื่นขึ้นมา ฉันจะหาย เศร้าไหม หรือ ฉันก็ยังคงร้องไห้ซ้ำๆไปวนๆไปอยู่แบบนี้
ฉันชอบหมามากเลยนะ ฉันมีหมาที่รักที่สุดอยู่หลายตัวเลยแหละสัตว์เลี้ยงอื่นๆของฉันก็มีเยอะ แต่มันเริ่มทยอยตายไปหมดแล้ว ตอนนี้มีเหลือหมาผู้อยู่กับไอ้แดน 2 ตัว ฉันน่ะ คิดถึงหนูมาลี กับหมาเมียที่สุดเลยนะ 2 ตัวนี้คงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดแล้วเท่าที่ฉันเคยมีมา แต่พวกเขาอยู่กับฉันแค่ในระยะสั้นๆ ต๊อกๆเองก็เป็นเพื่อนที่ดีเหมือนกัน ฉันรู้จักกับต๊อกๆ ตั้งแต่ตอนที่ฉันเรียนอยู่วัด ตอนเช้าเวลาไปกวาดโซน หลังโรงอาหารป่าไผ่ หมาตัวนี้จะเดินมาเล่นกับฉันทุกวันเลยตอนเช้า ฉันเลยตั้งฉันให้มัน จนฉันเรียนจบจะได้มาเจอมันเดินตามพระมาบิณฑบาตหน้าบ้าน แต่มันตายไปพร้อมกับหมาเมียเพราะโดนยาเบื่อ ความจริงแล้วฉันเป็นคนที่มีความสุขนะ เวลาที่ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวหน่ะ ฉันชอบโลกใบนี้มาก โลกของฉันคนเดียว
ไม่รู้จะพูดให้ใครฟัง 🙂
ฉันมาตั้งแต่ฉันเป็นเด็ก แต่ปัจจุบันนี้ฉันเลี้ยงแม่ ด้วยงานที่มากกว่าวันละ 100 บาทบางวันทะลุ 2 300 บาท และคนอื่น หลายคนที่ทะเลาะกับฉันเพราะเรื่องเงิน ฉันทำอะไรให้คนพวกนี้ไม่พอใจฉันหรือเปล่า ฉันทำไม่ดีหรอ สำหรับพวกเขา ฉันไม่ดีหรอ ฉันทำงานที่ไม่ดี มันไม่ใช่งานผิดกฎหมาย แล้วมันเป็นสิ่งที่คนอื่นไม่เรียกว่างาน
ฉันมี 2 เฟส เพราะฉันมีโลก 2 ใบโลกใบแรกคือโลกความเป็นจริง ที่ฉันมีคนรู้จักมากมายอยู่ในเฟซส่วนอีกโลกเป็นโรคที่ไม่มีคนรู้จักฉันเลย ฉันสามารถโพสต์ในสิ่งที่ฉันอยากจะโพสต์ อย่างเช่นความรู้สึกของฉันตอนนี้ .... ฉันอายุปี 20 ฉันฉันร้องไห้ทุกวันเลยนะตั้งแต่เด็ก ฉันชอบคุยกับตุ๊กตานะ แล้วเวลาที่ฉันร้องไห้ ฉันชอบกอดตุ๊กตามากที่สุดเลย ฉันมีคนที่รักมากๆด้วยนะ เขาคือยายของฉันเอง และเขาชื่อแจ๊ส และฉันก็รักป้าเจือด้วย อีกคนนึงที่ขาดไม่ได้ ก็คือรักถิ่น เขาคือคนที่ฉันอยากให้เป็นพ่อจริงๆมากที่สุด เขาคือคนที่ทำให้คนไม่ดี มารังแกฉันไม่ได้ เขาปกป้องฉันด้วยนะ เขาดีกับฉันมากแม้ว่าตอนนี้เขาจะมีลูกแล้ว ตอนนี้ฉันรับคนเข้ามาเพิ่มในหัวใจ 2 คนคือแม่กับพี่ชายแท้ๆของฉัน ฉันไม่รู้ วันหลังจากวันนี้ฉันนอนหลับไป ตื่นขึ้นมา ฉันจะหาย เศร้าไหม หรือ ฉันก็ยังคงร้องไห้ซ้ำๆไปวนๆไปอยู่แบบนี้
ฉันชอบหมามากเลยนะ ฉันมีหมาที่รักที่สุดอยู่หลายตัวเลยแหละสัตว์เลี้ยงอื่นๆของฉันก็มีเยอะ แต่มันเริ่มทยอยตายไปหมดแล้ว ตอนนี้มีเหลือหมาผู้อยู่กับไอ้แดน 2 ตัว ฉันน่ะ คิดถึงหนูมาลี กับหมาเมียที่สุดเลยนะ 2 ตัวนี้คงเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดแล้วเท่าที่ฉันเคยมีมา แต่พวกเขาอยู่กับฉันแค่ในระยะสั้นๆ ต๊อกๆเองก็เป็นเพื่อนที่ดีเหมือนกัน ฉันรู้จักกับต๊อกๆ ตั้งแต่ตอนที่ฉันเรียนอยู่วัด ตอนเช้าเวลาไปกวาดโซน หลังโรงอาหารป่าไผ่ หมาตัวนี้จะเดินมาเล่นกับฉันทุกวันเลยตอนเช้า ฉันเลยตั้งฉันให้มัน จนฉันเรียนจบจะได้มาเจอมันเดินตามพระมาบิณฑบาตหน้าบ้าน แต่มันตายไปพร้อมกับหมาเมียเพราะโดนยาเบื่อ ความจริงแล้วฉันเป็นคนที่มีความสุขนะ เวลาที่ฉันไม่ได้อยู่คนเดียวหน่ะ ฉันชอบโลกใบนี้มาก โลกของฉันคนเดียว