เข้าเรื่องเลยนะค่ะ เราทำงานอยู่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง เงินเดือนไม่ได้เยอะ ไม่มีสวัสดิการให้นอกจากประกันสังคมและชุดยูนิฟอร์ม แต่สำหรับเด็กจบใหม่อย่างเราก็ยังดีกว่าไม่มีงานทำเนาะ
เรามาทำงานที่บริษัทแห่งนี้ได้ประมาณปีกว่าเกือบ 2 ปี ตอนเข้าไปทำแรกๆ ทุกอย่างก็โอเค งานก็ไม่ได้มีอะไรมาก เพราะงานส่วนใหญ่จะทำเป็น Job ถ้าJob นี้เสร็จงานก็เสร็จ เพื่อนร่วมงานก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่เพื่อนร่วมงานส่วนใหญ่มีคนมีอายุประมาณ 29-40 ซึ่งเราเองเป็นน้องเล็กสุดทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่มีเพื่อนในที่ทำงานที่สามารถพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย ทำให้เราไม่ค่อยสนิทกับใคร แรกๆทุกอย่างก็ดี แต่.......... พอเราเริ่มทำงานาเข้าปีที่ 2 เราเริ่มรู้สึกไม่อยากไปทำงาน เนื่องจาก..
1.เวลาไปทำงานมักจะมีคู่สามี-ภรรยาที่ทำงานอยู่ที่นี่ทะเลาะกันเป็นประจำทุกวัน ย้ำ!!! **ทุกวัน** ซึ่งจะทะเลากันด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง เช่น เรื่องกินข้าว หนักสุดคือตบตีกันในที่ทำงาน (อ้ออ.. ลืมบอกไปว่าที่ทำงานเราไม่มีผู้จัดการมาคอยคุม ซึ้งผู้จัดการจะประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่ จะดูการทำงานของเราผ่านกล้องวงจร ซึ่งแกก็ดูบ้างไม่ดูบ้างอะน่ะ)
2.เพื่อนร่วมงานผู้ชายที่สูบบุหรี่ มักจะเข้าไปสูบบุหรี่ในห้องน้ำประจำ ทำให้กลิ่นมันอบอวลอยู่ในห้องน้ำ พอเราจะเข้าต่อ ก็เข้าไม่ได้......(ห้องน้ำเป็นห้องน้ำรวมไม่แยก ช ญ)
3.หัวหน้างานไม่มีเหตุผล ขี้ลืม เช่น มีงานอยู่ชิ้นหนึ่งที่เรารับผิดชอบ แต่เวลาที่เราลาป่วยหรือลางานก็จะมีคนมาทำแทนเรา ซึ่งคนที่ทำแทนคือหัวหน้างานเราที่ทำงานอยู่ที่นี่มานานนนนนนนนนน--- แต่พองานมีปัญหาหัวหน้างานก็มักจะโทษเราเสมอ แต่ด้วยความที่เราไม่ได้เป็นคนทำเพราะเราลาไม่ได้มาทำงาน job นั้นในวันนั้น เราเลยบอกว่าตามตรงว่าเราไม่ได้ทำ แกก็เถียงกลับและยัดเหยียดความผิดให้เรา โดยที่เราไม่มีสิทธิโต้ตอบ และต้องยอมรับผิดอยู่เสมอ
4.เพื่อนร่วมงานไม่เคยช่วยงาน แต่ชอบช่วยหัวหน้างานเลี้ยงลูก - -''
เหตุการณ์ทุกอย่างมันเริ่มเกิดขึ้นบ่อยขึ้นๆๆ จนเรารู้สึกหดหู่ไม่อยากไปทำงานจนร้องไห้ และเครียดมาก เราพยายามหางานใหม่แต่ด้วยความเป็นเด็กจบใหม่ไม่ค่อยมีประสบการณ์ทำงาน เลยทำให้หางานยาก ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยมากๆ ต้องไปสู้รบกับคนที่ทำงานทุกวัน
**ขอวิธีทำจิตใจไม่หดหู่ไปมากกว่านี้ทีค่ะ**
**แท็กผิดห้องต้องขออภัยค่ะ**
ช่วยด้วยค่ะ .. ไม่อยากไปทำงาน TT
เรามาทำงานที่บริษัทแห่งนี้ได้ประมาณปีกว่าเกือบ 2 ปี ตอนเข้าไปทำแรกๆ ทุกอย่างก็โอเค งานก็ไม่ได้มีอะไรมาก เพราะงานส่วนใหญ่จะทำเป็น Job ถ้าJob นี้เสร็จงานก็เสร็จ เพื่อนร่วมงานก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่เพื่อนร่วมงานส่วนใหญ่มีคนมีอายุประมาณ 29-40 ซึ่งเราเองเป็นน้องเล็กสุดทำให้เรารู้สึกว่าเราไม่มีเพื่อนในที่ทำงานที่สามารถพูดคุยกันเรื่อยเปื่อย ทำให้เราไม่ค่อยสนิทกับใคร แรกๆทุกอย่างก็ดี แต่.......... พอเราเริ่มทำงานาเข้าปีที่ 2 เราเริ่มรู้สึกไม่อยากไปทำงาน เนื่องจาก..
1.เวลาไปทำงานมักจะมีคู่สามี-ภรรยาที่ทำงานอยู่ที่นี่ทะเลาะกันเป็นประจำทุกวัน ย้ำ!!! **ทุกวัน** ซึ่งจะทะเลากันด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง เช่น เรื่องกินข้าว หนักสุดคือตบตีกันในที่ทำงาน (อ้ออ.. ลืมบอกไปว่าที่ทำงานเราไม่มีผู้จัดการมาคอยคุม ซึ้งผู้จัดการจะประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่ จะดูการทำงานของเราผ่านกล้องวงจร ซึ่งแกก็ดูบ้างไม่ดูบ้างอะน่ะ)
2.เพื่อนร่วมงานผู้ชายที่สูบบุหรี่ มักจะเข้าไปสูบบุหรี่ในห้องน้ำประจำ ทำให้กลิ่นมันอบอวลอยู่ในห้องน้ำ พอเราจะเข้าต่อ ก็เข้าไม่ได้......(ห้องน้ำเป็นห้องน้ำรวมไม่แยก ช ญ)
3.หัวหน้างานไม่มีเหตุผล ขี้ลืม เช่น มีงานอยู่ชิ้นหนึ่งที่เรารับผิดชอบ แต่เวลาที่เราลาป่วยหรือลางานก็จะมีคนมาทำแทนเรา ซึ่งคนที่ทำแทนคือหัวหน้างานเราที่ทำงานอยู่ที่นี่มานานนนนนนนนนน--- แต่พองานมีปัญหาหัวหน้างานก็มักจะโทษเราเสมอ แต่ด้วยความที่เราไม่ได้เป็นคนทำเพราะเราลาไม่ได้มาทำงาน job นั้นในวันนั้น เราเลยบอกว่าตามตรงว่าเราไม่ได้ทำ แกก็เถียงกลับและยัดเหยียดความผิดให้เรา โดยที่เราไม่มีสิทธิโต้ตอบ และต้องยอมรับผิดอยู่เสมอ
4.เพื่อนร่วมงานไม่เคยช่วยงาน แต่ชอบช่วยหัวหน้างานเลี้ยงลูก - -''
เหตุการณ์ทุกอย่างมันเริ่มเกิดขึ้นบ่อยขึ้นๆๆ จนเรารู้สึกหดหู่ไม่อยากไปทำงานจนร้องไห้ และเครียดมาก เราพยายามหางานใหม่แต่ด้วยความเป็นเด็กจบใหม่ไม่ค่อยมีประสบการณ์ทำงาน เลยทำให้หางานยาก ตอนนี้รู้สึกเหนื่อยมากๆ ต้องไปสู้รบกับคนที่ทำงานทุกวัน
**ขอวิธีทำจิตใจไม่หดหู่ไปมากกว่านี้ทีค่ะ**
**แท็กผิดห้องต้องขออภัยค่ะ**