เรื่องมันมีอยู่ว่า!!!
ในกลุ่มเรามี6คน มีผู้ชายอยู่คนเดียว ตอนแรกเราก็ไม่คิดอะไรนะที่มีผู้ชายอยู่ในกลุ่มผู้หญิงล้วน เราไม่เคยเชื่อคำอะไรเลยที่บอกว่า การมีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายสามารถทำให้เราชอบได้ เราคิดว่ามันเป็นผู้หญิงเหมือนเราด้วยซ้ำ แต่มันกับไม่ใช่อย่างที่เราคิด มันทำตัวเหมือนผู้ชาย แค่ไม่ชอบอยู่กลุ่มผู้ชาย แต่เราก็คิดไปอีกว่ามันคงชอบได้ทั้งสองเพศ แต่ถึงเราคิดได้ก็ไม่ทันแล้ว เรากับมันสนิทกันมากขึ้น เราไปไหนกับมัน2คนบ่อยขึ้น กินข้าวก็แทบจะกินจานเดียวกัน เรากับมันชอบหนีเพื่อนไปแอบอยู่สนามกีฬาโรงเรียน จากปกติที่เราชอบกลับบ้านเร็ว ก็กลายเป็นว่าเราต้องกลับบ้าน5-6โมงทุกวัน เราโทรหากันบ่อยขึ้น ตอนเช้าเราก็นั่งกินข้าวด้วยกัน2คน มันชอบเอาตัวมาติดกับเราตลอดเวลา เราชอบแกล้งกันตลอด แกล้งกันจนตัวเขียวกลับบ้าน เราก็เริ่มแอบมีใจให้มันแล้ว แต่เราต้องชะงักไว้ก่อน เพราะเราอยากรู้ว่ามันชอบใคร เพราะมันชอบไปแต่ศูนย์กีฬาจนน่าสงสัย แต่จะทำยังไงเราก็ไม่รู้ว่ามันชอบใคร นานเข้าทุกวันเราทั้งสองก็สนิทกันมาก จนเราไม่อยากรู้อะไรอีก สนิทกันจนเพื่อนที่เราเคยสนิทด้วยน้อยใจเราที่เราให้ความสำคัญกับมันที่สุด จนเราเข้าใจความรู้สึกตัวเองแล้วว่าเราได้แอบชอบเพื่อนสนิทคนนี้ไปแล้ว แต่สิ่งที่เราทำได้คือการเก็บความรู้สึกทุกอย่างไว้ แท้อยากบอกแค่ไหนกับทำได้เพียงพูดในใจ และในที่สุดทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปหลังจากที่เพื่อนที่เราเคยสนิทได้ออกจากลุ่มไป ทุกคนในกลุ่มก็เลยหาสาเหตุ แต่มันน่าตลกที่สาเหตุที่ทุกคนคิด มันคือ เราไม่ให้ความสำคัญกับเพื่อนคนนั้น เราหันมาสนิทกับอีกคนจนทำให้เพื่อนน้อยใจ หลังจากวันนั้นเราก็ไม่ค่อยสนิทกัน จากที่เคยชอบไปไหนมาไหนด้วยกันก็ไม่มีอีก จากที่มันเคยสนใจเรามากที่สุดนึกถึงชื่อเราเป็นคนแรกก็ไม่มีอีกแล้ว เราพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด แต่เราก็แอบหวงที่มันกลับไปสนิทกับอีกคน แถมยังดูสนิทมากกว่าตอนที่มีเรา เราแทบไม่อยากเห็นหน้ามันเลย แต่ก็เป็นไปไม่ได้ จนหลายวันเข้าตอนไปทัศนศึกษา มันเรื่องที่จะนั่งกับเรา เราดีใจมากเลยนะที่เราได้ใกล้กันอีก แต่สถานะภาพตอนนี้ของเรากับมันแคร์เพื่อนสนิท
ปล.เรื่องนี้มีต่อเรื่อยๆ!!!
แอบชอบเพื่อนสนิทตัวเอง มันเจ็บจัง
ในกลุ่มเรามี6คน มีผู้ชายอยู่คนเดียว ตอนแรกเราก็ไม่คิดอะไรนะที่มีผู้ชายอยู่ในกลุ่มผู้หญิงล้วน เราไม่เคยเชื่อคำอะไรเลยที่บอกว่า การมีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายสามารถทำให้เราชอบได้ เราคิดว่ามันเป็นผู้หญิงเหมือนเราด้วยซ้ำ แต่มันกับไม่ใช่อย่างที่เราคิด มันทำตัวเหมือนผู้ชาย แค่ไม่ชอบอยู่กลุ่มผู้ชาย แต่เราก็คิดไปอีกว่ามันคงชอบได้ทั้งสองเพศ แต่ถึงเราคิดได้ก็ไม่ทันแล้ว เรากับมันสนิทกันมากขึ้น เราไปไหนกับมัน2คนบ่อยขึ้น กินข้าวก็แทบจะกินจานเดียวกัน เรากับมันชอบหนีเพื่อนไปแอบอยู่สนามกีฬาโรงเรียน จากปกติที่เราชอบกลับบ้านเร็ว ก็กลายเป็นว่าเราต้องกลับบ้าน5-6โมงทุกวัน เราโทรหากันบ่อยขึ้น ตอนเช้าเราก็นั่งกินข้าวด้วยกัน2คน มันชอบเอาตัวมาติดกับเราตลอดเวลา เราชอบแกล้งกันตลอด แกล้งกันจนตัวเขียวกลับบ้าน เราก็เริ่มแอบมีใจให้มันแล้ว แต่เราต้องชะงักไว้ก่อน เพราะเราอยากรู้ว่ามันชอบใคร เพราะมันชอบไปแต่ศูนย์กีฬาจนน่าสงสัย แต่จะทำยังไงเราก็ไม่รู้ว่ามันชอบใคร นานเข้าทุกวันเราทั้งสองก็สนิทกันมาก จนเราไม่อยากรู้อะไรอีก สนิทกันจนเพื่อนที่เราเคยสนิทด้วยน้อยใจเราที่เราให้ความสำคัญกับมันที่สุด จนเราเข้าใจความรู้สึกตัวเองแล้วว่าเราได้แอบชอบเพื่อนสนิทคนนี้ไปแล้ว แต่สิ่งที่เราทำได้คือการเก็บความรู้สึกทุกอย่างไว้ แท้อยากบอกแค่ไหนกับทำได้เพียงพูดในใจ และในที่สุดทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไปหลังจากที่เพื่อนที่เราเคยสนิทได้ออกจากลุ่มไป ทุกคนในกลุ่มก็เลยหาสาเหตุ แต่มันน่าตลกที่สาเหตุที่ทุกคนคิด มันคือ เราไม่ให้ความสำคัญกับเพื่อนคนนั้น เราหันมาสนิทกับอีกคนจนทำให้เพื่อนน้อยใจ หลังจากวันนั้นเราก็ไม่ค่อยสนิทกัน จากที่เคยชอบไปไหนมาไหนด้วยกันก็ไม่มีอีก จากที่มันเคยสนใจเรามากที่สุดนึกถึงชื่อเราเป็นคนแรกก็ไม่มีอีกแล้ว เราพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด แต่เราก็แอบหวงที่มันกลับไปสนิทกับอีกคน แถมยังดูสนิทมากกว่าตอนที่มีเรา เราแทบไม่อยากเห็นหน้ามันเลย แต่ก็เป็นไปไม่ได้ จนหลายวันเข้าตอนไปทัศนศึกษา มันเรื่องที่จะนั่งกับเรา เราดีใจมากเลยนะที่เราได้ใกล้กันอีก แต่สถานะภาพตอนนี้ของเรากับมันแคร์เพื่อนสนิท
ปล.เรื่องนี้มีต่อเรื่อยๆ!!!