ถ้าจิตใจคน คนหนึ่ง มีแต่ความผูกโกรธ พยาบาทกับใครบางคนตลอดชีวิต เขาจะเจริญในธรรมขั้นสูงได้ไหม????

โกธํ ทเมน อุจฺฉินฺเท : พึงตัดความโกรธด้วยความข่มใจ
โกโธ สตฺถมลํ โลเก : ความโกรธเป็นดังสนิมศัสตราในโลก
โกธํ ฆตฺวา สุขํ เสติ : ฆ่าความโกรธได้ อยู่เป็นสุข
โกธํ ปญฺญาย อุจฺฉินฺเท : พึงตัดความโกรธด้วยปัญญา
โกธสมฺมทสมฺมตฺโต อายสกฺยํ นิคจฺฉติ : ผู้เมามึนด้วยความโกรธ ย่อมถึงความไร้ยศศักดิ์
ยํ กุทฺโธ อุปโรเธติ สุกรํ วิย ทุกฺกรํ : ผู้โกรธจะผลาญสิ่งใด สิ่งนั้นทำยากก็เหมือนทำง่าย
อนตฺถชนโน โกโธ : ความโกรธก่อความพินาศ
ทุกฺขํ สยติ โกธโน : คนมักโกรธ ย่อมอยู่เป็นทุกข์
อปฺโป หุตฺวา พหุ โหติ วฑฺฒเต โส อขนฺติโช : ความโกรธน้อยแล้วมาก มันเกิดจากความไม่อดทน จึงทวีขึ้น
ปจฺฉา โส วิคเต โกเธ อคฺคิทฑฺโฒว ตปฺปติ : ภายหลังเมื่อความโกรธหายแล้ว เขาย่อมเดือดร้อน เหมือนถูกไฟไหม้
อนตฺถชนโน โกโธ : ความโกรธ ก่อความพินาศ
โกธํ ฆตฺวา สุขํ เสติ : ฆ่าความโกรธได้อยู่เป็นสุข
โกธาภิภูโต  กุสลํ  ชหาติ : ผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมสละกุศลเสีย
กุทฺโธ  ธมฺมํ  น  ปสฺสติ : ผู้โกรธย่อมไม่เห็นธรรม
โกธชาโต  ปราภโว : ผู้เกิดความโกรธแล้ว เป็นผู้