คือในคาบคณิตอ่าค่ะ หนูงงนิดหน่อยเลยถามเพื่อนที่นั่งข้างๆ(ซึ่งเพื่อนๆส่วนใหญ่เค้าเรียนพิเศษกันมาแล้ว แถมวันที่ครูเริ่มสอนเรื่องนั้นเราไม่มาเพราะอาการข้อเท้าเคล็ด)ตอนแรกเพื่อนก็อธิบายแบบที่มันเข้าใจมานั่นแหละ แต่เราไม่เข้าใจ แบบ
B-10=-5 เราก็งงว่าทำไมอะไรยังไง เพื่อนมันก็อธิบายอะไรมาไม่รู้อ่าาเราไม่เข้าใจ เลยไปถามเพื่อนอีกคน เพื่อนก็อธิบายมาแบบเราไม่เข้าใจเหมือนเดิม แล้วเพื่อนเหมือนรำคาญที่เราถามเลยไปบอกครูว่าเรางงข้อนี้ เพื่อนที่เราถามคนแรกก็แบบ "อีนี่มันงงค่ะ หนูเบื่อกับอีนี่แล้วค่ะ อธิบายให้อีนี่ฟังที่ค่า" อีคนตะโกนว่า "โห่วว ได้ที่1มาได้ยังไงว้า" ครูก็อธิบายให้เราฟังจนเราเข้าใจ แล้วเราก็กลับมานั่งที่ของเราแล้วทำการบ้านต่อ ตอนทำก็พยายามถามดูปฏิกิริยาของเพื่อนดูว่ามีท่าทีรำคาญเราไหม เรารู้สึกเสียใจ หรือไม่เราก็อาจจะคิดมากไปเอง(ตอนเราอยู่ห้องเก่าก็มีเพื่อนอีกคนที่นิสัยคล้ายเราเหมือนกัน ที่ขี้สงสัย ถามนู่นนี่นั่นเหมือนกับเราแถมอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์เหมือนเราด้วย55 เพื่อนเราคนนั้นก็โดนแบบนี้เหมือนกัน นางฉลาดมากก) เราเลยสงสัยมาตลอดว่าแบบ การยกมือถามหรือสงสัยอะไรมันดูโง่ขนาดนั้นเลยจริงๆหรอ?
การที่เรางงหรือสงสัยในสิ่งที่ครูสอนแล้วยกมือถามมันทำให้เราดูโง่ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?
B-10=-5 เราก็งงว่าทำไมอะไรยังไง เพื่อนมันก็อธิบายอะไรมาไม่รู้อ่าาเราไม่เข้าใจ เลยไปถามเพื่อนอีกคน เพื่อนก็อธิบายมาแบบเราไม่เข้าใจเหมือนเดิม แล้วเพื่อนเหมือนรำคาญที่เราถามเลยไปบอกครูว่าเรางงข้อนี้ เพื่อนที่เราถามคนแรกก็แบบ "อีนี่มันงงค่ะ หนูเบื่อกับอีนี่แล้วค่ะ อธิบายให้อีนี่ฟังที่ค่า" อีคนตะโกนว่า "โห่วว ได้ที่1มาได้ยังไงว้า" ครูก็อธิบายให้เราฟังจนเราเข้าใจ แล้วเราก็กลับมานั่งที่ของเราแล้วทำการบ้านต่อ ตอนทำก็พยายามถามดูปฏิกิริยาของเพื่อนดูว่ามีท่าทีรำคาญเราไหม เรารู้สึกเสียใจ หรือไม่เราก็อาจจะคิดมากไปเอง(ตอนเราอยู่ห้องเก่าก็มีเพื่อนอีกคนที่นิสัยคล้ายเราเหมือนกัน ที่ขี้สงสัย ถามนู่นนี่นั่นเหมือนกับเราแถมอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์เหมือนเราด้วย55 เพื่อนเราคนนั้นก็โดนแบบนี้เหมือนกัน นางฉลาดมากก) เราเลยสงสัยมาตลอดว่าแบบ การยกมือถามหรือสงสัยอะไรมันดูโง่ขนาดนั้นเลยจริงๆหรอ?